Litnet

"Dalk is dit net die naam van ’n nuwe fliek, of dalk ’n hond by die dierebeskerming. Dit kan niks ernstigs wees nie. Tog is daar ’n hol kol op sy maag wat hy nie weggedink kry nie. Sy kan netsowel in gevaar wees en wou sy hom nog waarsku oor iemand wat haar lastig val."

"Dis asof die dag met my gekskeer, my koggel, my uitlok. Kwart-voor-agt en die buitetemperatuur is 34° Celsius. Dit help ook nie ek peuter aan die lugreëling nie – Laika blaas net warm asem uit."

"terwyl die reuk van dood
aan drie houtkruise hang
sak die nag soos ’n roukleed neer"

"donkerblink
die lense in jou oë,
ragfyn jou vlerke
bolrond en ligblou"

"in my jeug was die bome se groen anders,
die son het lig en spatsels donkergroen
oor die blare geverf met ’n kunstenaarskwas"

"Die ou man kyk hom met skrefiesoë aan en reik uit na die haelgeweer wat langs hom teen die muur aangeleun staan. En omdat Markus gelukkig ’n man vir ’n halwe woord is, maak hy hom dadelik uit die voete."

"Maar van al die gegroet vir ander gesinslede en uitvra oor hulle gesondheid en kwale, het Pa genoeg gehad. Sy harde uitroep laat my verstaan – die tronkstraf sal onmiddellik hervat moet word!"

"Dalk is hy after all nie so ’n slegte ou nie. Vroumense het hom nog altyd senuweeagtig gemaak, maar in Belinda se teenwoordigheid ontspan hy, voel hy vir die eerste keer na die man wat hy kan en behoort te wees."

"Swierige kleuredos
tooi my wêreld
met stapels van
ander koninkryke"

"rooi is die lug en purperrooi die see
met haar wang in die sand
lê mevrou Viljee
rooi is die lug en skarlaken die see"

"Pa het niks geweet van copy en paste nie:
van sy paternoster
tot gannabos en kokerwoud
was hy bloot ’n kompas"

"in die tempel vir die Aten
 jou hande priesterlik omhoog uitgesteek
na die Moederster
biddend"

"Die dood is nie daardie vreesaanjaende oomblik waaroor elke moordskrywer skryf, wat elke mens vrees nie. Die dood is soos dit wat ek nou voel. Dis bloot soos ’n aftrede."

"aan die einde van die versreël
met die vingers van twee hande
die woord gebreek"

"Ek weet van hierdie seisoen
die leed waarmee sy dreig
en die guur bedugtheid,
versluier in jou toegevoude lyf."

"Hoe volkome buig
my brein en lot
heelal
voor jóú gebod"

"rusteloos en fiks
was elke plant en dier en mens
ook ék, ongebore
stap vir stap
bewusteloos en niks."

"'Die dag wat ons jou gekry het, was ’n skroeiende Februarie ...' Sy skuif haar gemaklik. ’n Verhaal spoel oor sy lippe wat eers jare sou teister, maar later soos ’n sprokie sou voel." 

"Sal ek ’n tuisgebakte pastei koop? Ek wik en ... as jy een van daardie pasteie in het, moet jy juis nie weeg nie. ’n Vrou draai voor die toonbank om; sy lyk nes Andrea. Laat ek anderpad kyk, ek is te haastig. Ongelukkig het Andrea nog altyd ’n valkoog gehad. Skugter was sy nooit."

"sou ék nie moord pleeg om haar te verower nie
ek, met sonde besmet nog voor ek gebore was
sou ék hom nie vervolg het soos ’n moorddadige rower nie"