Litnet

"minder as minste 
is die jambe van ’n digtersvoet 
op die metrum van ’n amfibrag gestort"

"Ons klein blouerige planeet
swaai in sy baan
gravitasie-gekoppel
óm die helder son"

"want stap jy hierlangs
kyk Kiewiete jou koel deur:
sit dan hoog keel op"

"As die aandskemer inkruip
gee die knieë las
trap die bene onvas
word woorde lomp
die geheue stomp"

"Hy kyk na my. Gesiglose oë."

"Ek kry swaar, Ouma. Ons kry almal swaar. Die lewe het skielik langs die pad gebreek. Nou staan ons almal alleen langs die pad en wag en wag vir hulp. Die warrelwind waai stof in ons oë. Dit voel of die hele wêreld ophou leef het. Dis swaar om net stil te staan, Ouma."

"Dalk is dit net die naam van ’n nuwe fliek, of dalk ’n hond by die dierebeskerming. Dit kan niks ernstigs wees nie. Tog is daar ’n hol kol op sy maag wat hy nie weggedink kry nie. Sy kan netsowel in gevaar wees en wou sy hom nog waarsku oor iemand wat haar lastig val."

"Dis asof die dag met my gekskeer, my koggel, my uitlok. Kwart-voor-agt en die buitetemperatuur is 34° Celsius. Dit help ook nie ek peuter aan die lugreëling nie – Laika blaas net warm asem uit."

"terwyl die reuk van dood
aan drie houtkruise hang
sak die nag soos ’n roukleed neer"

"donkerblink
die lense in jou oë,
ragfyn jou vlerke
bolrond en ligblou"

"in my jeug was die bome se groen anders,
die son het lig en spatsels donkergroen
oor die blare geverf met ’n kunstenaarskwas"

"Die ou man kyk hom met skrefiesoë aan en reik uit na die haelgeweer wat langs hom teen die muur aangeleun staan. En omdat Markus gelukkig ’n man vir ’n halwe woord is, maak hy hom dadelik uit die voete."

"Maar van al die gegroet vir ander gesinslede en uitvra oor hulle gesondheid en kwale, het Pa genoeg gehad. Sy harde uitroep laat my verstaan – die tronkstraf sal onmiddellik hervat moet word!"

"Dalk is hy after all nie so ’n slegte ou nie. Vroumense het hom nog altyd senuweeagtig gemaak, maar in Belinda se teenwoordigheid ontspan hy, voel hy vir die eerste keer na die man wat hy kan en behoort te wees."

"Swierige kleuredos
tooi my wêreld
met stapels van
ander koninkryke"

"rooi is die lug en purperrooi die see
met haar wang in die sand
lê mevrou Viljee
rooi is die lug en skarlaken die see"

"Pa het niks geweet van copy en paste nie:
van sy paternoster
tot gannabos en kokerwoud
was hy bloot ’n kompas"

"in die tempel vir die Aten
 jou hande priesterlik omhoog uitgesteek
na die Moederster
biddend"

"Die dood is nie daardie vreesaanjaende oomblik waaroor elke moordskrywer skryf, wat elke mens vrees nie. Die dood is soos dit wat ek nou voel. Dis bloot soos ’n aftrede."

"aan die einde van die versreël
met die vingers van twee hande
die woord gebreek"