Litnet

"Vir hom ’n uitspattigheid, dié geklets
Want diep deur die grense van sy talent gekwets
Staan hy uur na uur na nat verf en tuur."

Stemkunstenaar Johan Allers lees ’n reeks rymstories deur Etienne van Heerden voor. In hierdie reeks kom telkens ’n figuurstudie ter sprake.

"Hoe lank nog hierdie nag?
Hoe lank dryf die reënboog mooi en onmoontlik,
net buite my greep"

"I took the liberty of my pen
and scribbled on parliament’s wall"

"’n vergane 
sprokie gebêre in 
’n houtkis op ’n kanonwa"

"My lyf ’n ou, droë boom die takke rigied
tog, die sappe van my hart jonk, viriel
wil voel, wil droom en voluit leef."

"Die windpompe draai stadig in die dun atmosfeer. Die koolstofvesellemme glinster in die oranje aandgloed. Drikus Richter staan by die grensdraad van Kepler-Rus en kyk uit oor die vlaktes waar niks groei nie. Nog nie."

"Maria se duif sprei wit vlerke oor blou water.
Haar woorde bou elke dag ’n nes in my hart"

"casting upon (y)our darkest depths
the wisdom of the grave
and the damnation of daylight"

"duisende vingers
aan swart rots
soutwater bestaan"

"In die grou van die skemeraand
knipoog-wink jou liggie vir my"

"Johanna was nie ’n engel nie en sy het nooit so voorgegee nie. Maar sy breek nie. Sy verander rigting. Sy breek nie in storms nie. Sy verander koers."

"Haar online en ware lewe het saamgesmelt. Sy tree die heeltyd op asof sy voor die kameras is en skakel feitlik nooit af nie. Sy sê sy moet ‘always on’ wees. In haar kop is sy alewig aan die influence."

"Van klip gaan ’n uitstraling uit ’n intelligensie
Die klip het pyn en is van nature
Terneergedruk en swaar van gemoed;
Fantásties is sy gedagtegoed"

Stemkunstenaar Johan Allers lees ’n reeks rymstories deur Etienne van Heerden voor. In hierdie reeks kom telkens ’n figuurstudie ter sprake.

"Ons is die onthouers,
draers van die woestyne se middaghitte."

"Musieksleutels
hang aan vyf drade
soos biltongstukke vasgehaak"

"die sterre respondeer met die glim van maanlig,
maar jou stilte bly"

"’n Oom van Buffeljags-stasie 
Skiet erg tekort aan koerasie"

"In die kajuit van die bakkie sit ek in my noppies met die klein kraai op my skoot, terwyl ons huis toe ry. Ben sit my met groot oë en aanstaar."

"Koppies val uit die kas, maar staan weer heel op en klim terug in die kas."

"Wortels drink diep uit dorre grond,
gee skadu aan grassade en herinneringe
in ’n landskap wat alles toets en breek."