Litnet

"musiek was deel van jou lewe en toe sterf die note stadig weg"

LitNet se Vrouedag-skryfkompetisie – Gedig deur Johan Kotzé:

"Ek ken ’n vrou 
wat hou van dans en jolig wees
wat gemmerbier en tertjies maak
om só die vriende te bederf."

LitNet se Vrouedag-kompetisie – Vonkfiksie deur Jan Schaafsma: "Berekenende moordenaars – jagters van stompape. Krygers wat die aangrensende Kahama-sjimpansees in ’n oorlog van vier jaar byna uitwis. Dit is wat Jane Goodall die Kasakela-sjimpansees ook noem. Aap hulle ons na, of is moord en doodslag bloot deel van ons en hul gene?"

LitNet se Vrouedag-kompetisie: Gedig deur Melanie van As:

"Sewe jaar is soos môre
’n blou Oktober in ’n glaskas
want soms verdwaal ek nog op dieselfde pad."

Skryfkompetisie! Op 9 Augustus vier ons Vrouedag en LitNet nooi jou uit om deel te neem deur jou skryftalent in te span. Is daar ’n vrou in jou persoonlike lewe of in die geskiedenis wat jou inspireer? Stuur vir ons ’n gedig of vonkfiksie oor die tema "’n Vrou wat ek onthou" en jy kan R2 000 kontant en ’n geskenkpakkie van ses boeke wen.

"lat hierie dae veilig wôd:
kanala maak net als reg wat vikeed is"

"All we want deep down is that
perfect dressmaker who
knows when the time is nigh"

"Ouma se stories. Die soort stories wat jy nooit in enige boek in die wêreld sal kry nie. Familiestories deur die jare oorvertel. Generasie tot generasie. Die stories is nou vaal in my gedagtes. Vaal soos die winterreën buite wat strepe teen die treinvenster trek."

"Almal van hulle is vreemdelinge. Ek ken hulle van g’n kant af nie. Almal is so vriendelik en simpatiek. Hulle noem my Cliffie en sê hulle is vreeslik jammer oor Bianca. Wie is Bianca? Is ek veronderstel om haar te ken? Wat steek hulle vir my weg?"

"As dusk settles with the dust, cattle dreams still linger"

"... does my mind only think of geography any time I’m with you?"

"hoekô sal jy ’n romentic relationship inne warzone wil hê?
Daa’sie tyd om nog te staan en vry nie,
jy moet lieweste dai meisie help duck."

"Almal bly stil. Mense koes-koes en maak asof hulle besig is. Hulle vermy oogkontak met hom. Die jong man met sy vuil klere, okkie-kortbroek en gehawende trui wat laag op sy heupe hang."

"Maa Jesus het vi hulle gesê: 'ʼn Proefeet wôt geluiste en gerespekteer in anner plekke, maa in sy eie plek waa hy groot geraak het, en in die huis waa hy groot geraak het luiste niemand vi hom of respekteer hom nie."

“'Oeh, dit? Niee, dis maa net ʼn towenaar.' het Klein Klaas gesê, 'en die towenaar sê dat ôssie nodig het om die pap te ietie, wan hy’t die oond vol lekke kos getoor. Hy’t dit vol gebraaide vleis, vis en pies gemaak.'"

"Maa geseend is julle oë wan hulle kan sien, en julle ore wan hulle hoo."

"met die sweisboog van liefhê
durf ek jou liggaam in ere herstel"

"nou spreek hy lukraak kennisse aan
via WhatsApp en Facebook"

"Vir my is die roerendste stories dié waarin die karakters nie helde is nie, maar doodgewone mense — met verwonding, met blinde kolle, met tekortkominge en die gedeelde basiese hunkering om iewers geborge te voel."

"op die wortelstok van die begin
en van die einde
wentel die onblusbare gees
van my ma"