Litnet

"Die reus uit die bos het my half ironies herinner aan twee betekenisvolle Suid-Afrikaanse skrywers se werk wat deur enkele kritici as 'rassisties' bestempel is: die profetiese epos Raka van NP Van Wyk Louw wat in 1941 verskyn het, en meer onlangs, John Maxwell Coetzee se Waiting for the barbarians."

"Die seun met die swaeltjie is ’n verhaal van te vroeg grootword omdat die lewe nie tyd het vir jou om te wag tot jy agtien is nie."

"Die ontmoeting tussen Raka en die kinders vind plaas tydens hulle normale spel by die seekoeigate. In die gemoderniseerde Reus word tegnologiese spel die ontmoetingsplek. Soos in die epos, dring die spel die kinders se gedagtewêreld binne."

"Dit is ’n boek oor God en die Afrikaner, oor ontwaking en ontnugtering, maar dit is ook ’n boek oor soveel ander dinge."

"While several fine stories here tie up their loose ends in very few words, the best of them almost invariably unsettle the reader’s expectations in one of two ways."

"I loved how seamlessly the story blends humour, adventure and creativity. While the stakes are higher and the danger more pronounced, the narrative maintains its light, quirky tone throughout."

"Die besonderhede is onskuldig: ’n deur wat nie oopgemaak mag word nie, ’n standbeeld wat jou dophou en ’n gasvrou wie se vriendelikheid iets wegsteek. Die spanning lê in hierdie opstapeling van onverklaarde dinge. Elke toneel skuif die grond effens onder Talia se voete."

"What truly stood out, though, is just how inclusive this story is. It celebrates diversity in such a natural and beautiful way. It opens the door for important conversations, and teaches children from an early age that we all experience the world differently, and that’s okay."

"Niks word aan die toeval oorgelaat nie. Elke woord is skynbaar geweeg en word iewers anders in ’n spieëlbeeld weerkaats."

"That’s what makes this story unforgettable: It doesn’t ask you to witness history. It asks you to feel what history leaves behind."

"The book leaves residue – unease that outlives the page, compelling readers to dwell in its frictions."

"Coetzee se styl is sonder vernis en die leser word nie beskerm teen die hardheid van wat gebeur nie. Kaalvuis is nie ’n maklike leeservaring nie, maar dit is juis die intensiteit wat dit laat werk."

"Jansen se uitbeelding van die regsproses verdien ’n pluimpie. Dis volledig, regstegnies korrek en ewe toeganklik vir leke as vir regsgeleerdes. Die korrekte vrae word gevra en waar nodig word bondige uiteensettings aangaande tegniese begrippe verskaf."

"Helga was nog nooit ’n bang vrou nie en besluit om skelm weg te glip en vir oulaas ’n roadtrip te hê, maar die orige Stefaans de Wet besluit om saam met haar te gaan..."

"Die slot, wat eerder op herkenning as op afsluiting fokus, beklemtoon die roman se sentrale besorgdheid: dat identiteit, verbondenheid en betekenis broos en dikwels van omstandighede afhanklik is, en meestal deur lyding gevorm word."

"In observing entropy, there is sufficient chance for acceptance, for continuation, and that is enough."

"Hier is soveel mooi woorde, sinne en paragrawe in die sneeu geskryf dat ’n leser pal moet ligloop vir vriesbrand – of ’n oor verloor."

"Die rol van gerugte en halwe waarhede in die aanloop tot die tragedie kan nie ontken word nie en hierdie geneigdheid van die mensdom, soos wat dit afgespeel het in die afsondering van die Koue Bokkeveld, word onder verskeie hoofde aangespreek."

"Dit gaan oor wié in die toekoms besluitreg het oor wát as nuus tel."

"Stals wys met hierdie boek haar vernuf om die menslike verhaal met die ekologie te vermeng. Fransien se storie is belangrik, maar die luiperd se verhaal lê net so naby aan die oppervlakte regdeur die vertelling."