LitNet2009-01-05 Ook ’n limerickskrywer (en Lucas Maree) Lucas skryf (oor die Nagwag in die Rijksmuseum): Ek dink ek sou ’n hele dag net daar wou sit in die saal waar dit hang. Net om te keer dat ek nie dalk iets vergeet nie. Jy vra: Hoe beskryf ...
2008-12-19Met die huidige gepubliseerde drama keer Opperman weer eens terug na daardie broeiende donkerte in sy kunstenaarspsige om dieselfde temas te ondersoek, maar op datum gebring na die kwessies van 2007
Johann de Jager2008-12-19Kom ek gaan wys vir jou die son. Los alles wat gemuf is agter hier in die sat deurweekte Surrey-landskap van jou selfgekose ballingskap: visgrate in asblikke waar steegkatte snags kom aas; meeue, omgekeer in reënplasse gespieël; ...
LitNet2008-12-18Ek wil hiermee werklik opreg bely dat dit my vaste voorneme was om nie toe te tree tot die bespreking oor tuinslange nie. Na Swys se repliek van gister het die begeerte om ʼn eiertjie te le my egter heeltemal oorweldig omdat ek ook op ʼn ...
Fanus Rautenbach2008-12-18Marie-Antoinette Sy is net hoed en lint en skoene Maar onder alles is sy wreed “Het hul nie brood nie, foei … laat hul my Marie Biscuits eet!” Marie-Antoinette She’s only hat and scarves and shoes But underneath so crazy, and ordered a treat: “Don ‘t they have any bread, shame on you … then […]
Fanus Rautenbach2008-12-18Cleopatra Die eeue kantel. En die donkies staan vaaltyn vaal onder die vyebome sonder vrug, waar Cleo se soldate met geplette emmers die badsous uit die uiers lig Dit word in koperskottels weggevoer na die paleis en gooi dit dat ...
Fanus Rautenbach2008-12-18Ses dae moet jy arbei en al jou werk doen Maar die sewende dag moet jy rus Rus? Sal dit skeel as jy jou erg verveel of gewoon net speel? Na Sy week se werk het Hy sy skepping weer betrag miskien gelag miskien gedag Ek het dit alles goed gemaak maar […]
Fanus Rautenbach2008-12-18in ’n amsterdamse straat is die enigste groenigheid twee vaalgrys sipresse van hulle word selfs deur Vader Tyd – die jeug se gryse vraat vergeet … en alleen gelaat
Hilda Smits2008-12-18isobel jou huis sal my hart wees totdat ek ook beswyk die lampe hier gloei - geel huiwerende vinke teen die muur - en jou klein hande hou my vas in die nag drup drup die swart reën en val die dood se skaduwee ligvoet in die skarniere van jou bleek gelaat isobel jou hande […]
Hilda Smits2008-12-18klowe op die man se gesig langs ons waterige oë sy bier geklem 'n vangs geplooide hande die are stu blou op swaarde geroesemoes van gebreekte stemme die sunday times lê bleek onder hande – swart-en-wit-geblokte sak – glimlag soos ek ook, sonder tande
Hennie Aucamp2008-12-18Op pad New York toe in die tagtigerjare het ek 'n paar dae in Amsterdam oorgebly, en daar het ek 'n ervaring gehad wat 'n beslissende uitwerking op my kabaretbelangstelling gehad het. 'n Program - Alle laatjes oopen.
