Daniel Hugo, Daniel Hugo, Joan Hambidge2008-07-09"Die letterkunde is soos ’n gruishoop wat ’n mens oor en oor moet sif om die misgekykte diamante te vind. Die patroon waarin dié vondste dan in ’n tematiese bloemlesing gerangskik word, gee daaraan ’n uitsonderlike flonkering."
LitNet2008-07-08
In die 1980’s het ek vir ʼn paar jaar skoolgehou by ʼn Kleurlingskool in die Vrystaat. Dit was ʼn nuwe skool met pragtige skoolgeboue, maar niks anders nie. Dit was in ʼn baie arm woongebied en daar was geen ...
LitNet2008-07-07
So aan my oorvertel en nie gesien. Hoorsê-getuienis. Daar doer op Garies het oom Groot Willem net duskant die hoenderstellasie, wat Garies genoem word, geboer. Hy was Groot Willem genoem vanweë sy klein figuur, maar leeuhart. ’n ...
LitNet2008-07-03
Namib, ou pel , ou maat, mý landgenoot. Jy laat my vandag verlang na vergange se dae. Die dae van egte Oosweer, dik mis en ’n dosyn 5kg kabeljoue voor ontbyt. Ek onthou Swakopmund met snotgladde soutpaaie, Bonusmark en sy ...
Hennie Aucamp2008-07-03Daar waar die Stormberg en die Bakenberg jou in die Oos-Karoo se kom veilig hou, en waar die reën sy stippelgordyn oor die droë veld laat hang, is waar Hennie Aucamp se grootword lê. So tussen gister se herinneringe en vandag se ...
Charl-Pierre Naudé2008-07-02oor sand het ons gesels … ons het die weerstand van skulpe verpletter, ons het gepraat oor versonke stede, gebroke amforas, ondergrondse bewegings van sand; gepraat oor die ...
LitNet2008-07-01
Die vrou staan oorkant SARS, by die robot. Die robot word groen vir voetgangers en sy stap so semi-uitlokkend en met lang treë op haar hoë boots, amper asof sy net vyf treë hoef te gee om oor die pad te kom. Lang, lang bene wat ...
LitNet2008-06-30
Ek was al in die vyftigs toe ek vir die eerste keer ʼn rekenaar leer ken het. Vroeg uitgetree weens gesondheid, het ek bedags by die huis gesit en tob oor my omstandighede: ʼn minder as wonderlike pensioen, my ma wat die huishouding ...
LitNet2008-06-27
Dat almal mekaar kan verstaan in hierdie land bly ’n wonder. Namlish kraai daagliks koning – Engels soos net ons Namibiërs dit kan praat. Verlede week het ek een hogere staatsamptenaar uitgenooi om die kursusgangers toe te spreek. ...
LitNet2008-06-27
ʼn Gelowige ou Tannie gaan staan elke dag soos klokslag op haar voorstoep, bid hardop en bedank die Here vir alles wat sy uit Sy hand ontvang. Die ongelowige man wat langs haar bly luister na haar gebede en telkens as sy klaar gebid het, snou ...
LitNet2008-06-27
Ek het Namib se brief oor rugby in die woestynland geniet. Dit bring vir my nostalgie van die rugbywedstryde wat ek in die toe nog Suidwes gespeel het. Soos die Amerikaners kan spog met Nam, was ek ook in Nam op ʼn stadium van my lewe. Ons het ...
LitNet2008-06-26
Meeste van julle sal weet dat Namibië nie eintlik baie mense het vir die grootte van die land nie. Veel erger nog so 'n klompie jare in die verlede en om toe rugby in so 'n groot land te probeer speel het, was nie 'n ding wat sommer so gebeur ...
LitNet2008-06-25
Oom Kobus de Klerk van die Oos-Transvaal besit sy plasie nou al vir donkiejare. Skuins agter die bloekoms het hy destyds vir sy kinders die plaasdam in 'n swembad omskep en goed ingerig met piekniektafels, braaigeriewe en vrugtebome. Een aand, so ...
Maretha Potgieter2008-06-25Jiaieks! Laat ek dit nou eers van my gemoed af kry: nog nooit was die temptasie so groot om ’n resensie met ’n cliché te begin nie. Maar ’n cliché het ’n manier om jou in te haal, so ek laat dit aan die leser oor om dit self hier in te voeg.
