Litnet

"Our societies are multilingual, the states that were formed as a result of colonial conquest were necessarily multilingual, and therefore we have every reason to want to promote the continuation of our own languages, not against, but alongside, English."

LitNet Akademies-redaksielede ...

"Hy wou sy skuilnaam, Kerkorrel, weer verruil vir sy eie naam – hy het. Die sentiment in 'Kerkorrel' was te nou opgesluit met “verandering” en opstandigheid. Hy het gesoek na ’n herplasing binne sosiale verband."

"’n Mens hoor oor Kerkorrel se moeilike verhouding met die media – oor die feit dat hy die chutzpah gehad het om resensente te bel en met hulle te redeneer oor hulle oordeel."

"Die eerlikheid en dapperheid daarvan om die gevestigde waardes van jou mense uit te daag, word nie meer deur ’n nuwe generasie begryp wat nou in ’n normale samelewing kan woon nie."

Dit is roerend mooi om Kerkorrel te sien sing aan “Gee jou hart vir Hillbrow” en “Halala Afrika”. Om ’n jonger, sorgvrye Ralph te sien lag in sonlig, wyd-grinnikend ’n deur te sien toestoot.

"Brink se lesers kan daarna uitsien om in Bidsprinkaan die bekende Brink-tematiek in ’n verfynde en beleë vorm terug te vind."

Vier persone daal met ’n hysbak die aarde in. Elkeen het sy eie siening van wat besig is om te gebeur en wat aan die einde gaan gebeur.

"Een saak waaroor Pieterse tereg opgewonde raak, is die herontdekking van 'orale' digkuns in sy verskillende vorme. In ’n sekere sin word ’n nuwe dig-otomie hier aan die orde gestel wat meer belowend is as die een tussen die digbundel en die manuskrip in die laai."

"Rondom die samestelling van Groot verseboek 2000 het daar ’n nogal heftige polemiek ontstaan wat veral gefokus was op die vraag of so ’n uitgawe in diens van kanonvorming sou staan, en of so iets in ons huidige boeiende tydsgewrig wenslik of onwenslik was."

Bydrae gelewer by Die Burger se lesingreeks, KKNK 2001: "Afrikaans kan ’n sleutelrol in die bevestiging van die demokrasie in Suid-Afrika speel namate dit sy bates en voordele met die ander inheemse tale van die land deel. ’n Beleid van funksionele meertaligheid op alle gebiede moet in ’n gees van pragmatisme wat op die beginsel van taalregte as menseregte berus, toegepas word."

"Die lag is herinnerde idioom, uitdrukking van ’n versplintering en splyting met wortels diep in ’n ou klasse-verlede."

"Ek merk ook op dat omtrent elke derde brief, soos ’n vasgehaakte plaat, dieselfde ou deuntjie oor en oor speel, naamlik dat die kerk en die broederbond te blame is — en in dieselfde asem die ou NP!"

"Uiteindelik is die vraag, lyk my, nie of ’n mens binne die stelsel gebly het of nie, maar of jy vir verandering gewerk het of nie."

"Ditsem, Boetman, vertel hulle! Vat hulle aan! Sodat die wat ore het om te hoor dit kan hoor. Buiten dat ek nou nie juis jou oom Willem vir wie jy so die moer in is se lewensverhaal met baie groot ywer gevolg het nie, is dit net so goed soos ekself wat die relletjie met hom aan het."

"Ek het dit natuurlik sien kom: hier is nou uiteindelik ’n lekker 'chip' om op jou skouer te dra, as jy ’n (middeljarige) wit man is. Waar Louw juis bedoel het om die beterweterige en skynheilige ou garde so ’n bietjie terug te bring aarde toe, het hy nou self die skyf van woede en frustrasie geword. Nie hy persoonlik nie, maar dit wat hy verteenwoordig: die generasie van wit mans tussen die ouderdom van so 30 tot 50."

"Beste Chris Louw. Jou brief word deur baie wit middeljarige mans gebruik (miskien, dink ek hoopvol, dalk ook misbruik)."

"Ek stel voor Faan van der Merwe en buurman Chris Louw gooi ’n moerse paartie daar in die serwituutpad teen die hang van die Magaliesberg … miskien is daar nog vleis aan die hondekarkasse vir so ’n klein braaivleisie. En nooi sommer vir Boetman ook ’n slag, mense … hy’s nog nie klaar gepraat nie!"

"Elkeen wat my ope brief aan Willem de Klerk lees, behoort te besef ek dink nie hy en sy geslag het enige morele reg om aan Afrikaanssprekendes — en veral Afrikaners — voor te skryf hoe ons ons rol in die nuwe politiek moet uitspeel nie."