Litnet

"hoe nou gemaak
tussen so ’n verhewe lus
en die broodnodige familiekos?"

"Ek maak aantekeninge, deel die mans in groepe in: Vlagswaaiers, die spreekwoordelike Facebook-warriors. Baksteenskieters, mans wat moontlik sal oorgaan tot aksie, maar nét onder die invloed van drank en groepsdruk, en nét sabotasie."

"Op pad huis toe van ’n stokvel-party af het my pa my ma geslaan"

"die nice mense
sit nog by
die baai"

"Sien ons raak, Here
Hoor ons droogweg rukkend snik.
Alleen die klippe groei."

"jy wil op die kruispad bly
want dit is al wat jy ken"

"Die diens is skaars verby of Mavis druk verby die tros adders by die kerkdeur. Sy het niks lus vir die gefluister om die teetafel waar hertzogkoekies en koeksisters die bitter waarheid moet versoet nie. Sy het haar belofte aan Sarina nagekom – sy was hier. Maar nou is dit tyd om die stof van Adderfontein van haar voete af te skud."

"Laatmiddag
op ’n rots //
bly kyk die
seun oor
die see"

"ek het dit sien kom
oor die kim van my gedagtes
of voorvaderlike geheue
wat eerder
’n voorvaderlike sonde was"

"smeek duisend blare saam met my
vir ’n aalmoes uit die vaalblou lug."

"Elia is nie hier nie.
Geen roeping meer te vervul,
geen kos om aan te dra
vir God’s profetekind."

"Sy het in Namakwaland grootgeword en die wêreld goed geken. 'Dit is ’n dankbare kontrei,' het sy gesê. 'Dit is wel ’n harde wêreld wat meestal vaal en klipperig lyk, maar as dit die slag mooi reën, show die veld te allerliefliks af.'"

"as die baas ook sy rantsoen
teen driemaal honderd eis.
Wat neem ek dan saam
vir almal by die huis?"

"want die groter duister weet:
Sommige harte is veiliger op ’n afstand sodat hulle mekaar nie breek."

"My hart klop weer,
’n optimistiese ritme,
’n lied van oorwinning."

"toe werp ek hulle hier neer 
uit my gedagtes uit 
vir altyd vasgevang 
met ink in papier "

"Ek was die stom getuie van droogtes. Sterk westewinde het maande lank gewaai. Stofstorms en dwarrelwinde het droë tolbosse rondgewaai. Ek het gras en bossies sien verdor en diere wat van honger en dors gevrek het."

"Ek sal jou liefhê tot sterre inplof na blinde gapings,
’n vlamwit meteoriet die nag ontwapen"

"Gemeet, weer gemeet
met oop oë
gesny
saamgestik
tot blok vir blok die meesterstuk ontvou."

"Eendag in hierdie tyd
sal ons moet besin en besluit
waar ons die laaste
skof gaan slyt..."