Foto: Canva
Gee haar ’n soen van my
Blink oë wat diep in my siel woon,
nie lank terug ontmoet nie,
en skierlik
het jy deel geword van my menslike kring.
So stil soos skemer oor die see,
smeek my hart na jou,
totdat jy jou sagte hande na my toe bring.
Waar is jy nou?
Want in my arms is waar jy behoort,
permanent soos ’n tatoeëermerk,
en dis jy wat my gelukkig maak.
Met elke klank wat oor jou lippe gly,
soos sonlig wat deur ’n donker wolk ontsnap
bring jy vreugde na my voordeur.
Jy bring stilte en warmte wat bekend
aan die gees voel;
wat my laat wonder of ek jou vroeër ontmoet het
toe ek jonger
was,
want ...
jou teenwoordigheid bring oorloë tot stilstand,
en liefde draai soos planete om jou menswees.
Jy gee ’n glimlag
en tyd hou sy asem op
en gee homself ’n oomblik van rus.
So pas ontmoet en tog verlang my hart na jou
soos ’n kaalbasvoorganger wat die Sahara-woestyn
besoek met niks,
wat pleit vir kos en water.
My dag het geen geur,
want jy het al die speserye.
Jou wange wonder seker of my lippe kwaad is
vir hulle,
maar dis die afstand wat verhoed dat ek jou stem
hoor,
so al wat ek kan fluister
is: Gee haar ’n soen van my.
Nooit het ek geweet dat iemand so klein
soveel groot leemtes sou vul nie.