Litnet

"Stals wys met hierdie boek haar vernuf om die menslike verhaal met die ekologie te vermeng. Fransien se storie is belangrik, maar die luiperd se verhaal lê net so naby aan die oppervlakte regdeur die vertelling."

Die verhale wat in ’n bundel gepubliseer gaan word, is geïdentifiseer.

"Maar juis daarin lê sy waarde. Dit herinner ons dat eerlike skeptisisme nie selektief is nie. As ons bereid is om vrae te vra oor die God van die Bybel, moet ons ook bereid wees om dieselfde vrae oor die God van die Koran te vra."

Chris Lombard in Vanuit ’n ou dorpshuis (1996): "Die lewe het dimensies waarvan ’n mens nooit kan weet terwyl jy versigtig in die vlakwater bly plas nie. Dis die induik wat tel. En die oomblik."

In haar nuutste boek is sy in gesprek met haar oorlede oumagrootjie oor haar vreugdes en hartseer tydens haar 25-jarige huwelik met Russel Botman.

Magdel Vorster sal met die skrywer gesels oor haar jeugroman Die kasteel van die blou draak.

"Ek kan my inderdaad voorstel hoe lesers dag vir dag met vreugde meditatief deur die boek sou kon werk – stuk vir stuk: Nie soseer bloot in verwondering oor die wysheid van die sinopsis nie, maar veral oor die rykdom van betekenis van die Bybeltekste wat deur hierdie sinopsis ontsluit word."

"Ek het, terwyl ek Naretha se Romanza lees, bloot aangeneem dat sy ’n mediese agtergrond het, omdat sy die tonele in die trauma-eenheid so oortuigend weergee."

"Tipies man lees Arend eers langtand aan Leah se manuskrip, omdat hy reken liefdesverhale is vir vervelige huisvrouens bedoel, terwyl Leah ook nie juis voorheen deur krimi’s aangetrek is nie en ook maar met voorbehoude begin lees. Beide kry egter respek vir mekaar se genres en skryftalent."

"Ek probeer ’n graad 10 Afrikaanse boek koop met vraestelle en notas. Maar kry glad nie reg nie."

Patrick Petersen het in 1996 gesê: "Maar in ’n tyd soos hierdie waar Afrikaans gemarginaliseer word, het ons elke skrywer in Afrikaans nodig sodat ons mekaar aan die skoenrieme kan optrek om Afrikaanse skryfwerk te laat gedy."

"Die gesprekke is interessant en dikwels uitdagend, maar die omgewing maak dit moontlik om te vra, te verskil en te gesels. Wat meer is, doodgewone mense sit met elke sessie langs geleerdes en bekendes. Almal luister saam, almal gesels saam. Ons eet saam en les bes vind baie interessante diskoerse ook ná die amptelike verrigtinge in die kroeg plaas."

Maar die sonskynfeetjie, Christelientjie, is anders – sy is ’n Downsindroom-feetjie met ’n hart van goud. Sy bring lig en warmte waar sy gaan, en leer die ander bewoners van die woud dat geduld, deursettingsvermoë en vriendelikheid kragtiger is as perfeksie.

Deborah Steinmair skryf oor ’n koorsdroom en ’n hellevaart – en oor hoe Suid-Afrikaners hul pa’s onthou.

"CJ Langenhoven sou geglimlag het as hy op 28 Februarie 2026 weer in die tuin van Arbeidsgenot kon rondloop, of vanuit die ruimte daarna sou kon afkyk. Daar was mense wat onder bome op stoele gesit en lees het en talle ander wat tou gestaan het om kaartjies te koop vir die KKNK wat op 28 Maart 2026 begin."

"Geloof en godsdiens word gebruik as deel van die karakters se soeke na sin. Dit is iets wat LUCA konsekwent regkry: geloof wat geïntegreer word sonder om voorskriftelik te raak. Dit bly deel van menswees, nie ’n oplossing of die antwoord op alles nie."

"Hierdie roman rig ’n baie onderduimse waarskuwing: As jy dink die storie raak glad nie jóú lewe of jóú regte nie, verstaan jy duidelik nie die einde nie."

"Ek glo in die liefde. Ek glo elke vrou verdien haar gelukkig-vir-altyd, so dis vir my maklik om daaroor te skryf."

"Mense dink iets wat maklik lees is noodwendig maklik om te skryf. Ek dink wanneer iets maklik lees, is dit juis omdat die skrywer baie moeite daarmee gedoen het."

Al wat sy wil wees, is doodgewoon. Maar dít is vir mevrou Smit nie so maklik beskore nie.