Litnet

Cliffordene Norton, wat LitNet se nuwe skryfwerk hanteer, praat met Naomi Meyer oor Cliffordene se eie skryfwerk.

"Ek was aanvanklik huiwerig om oor ernstige siekte vir daardie ouderdomsgroep te skryf, maar het gou besef dat kinders van jongs af aan dié soort trauma blootgestel word. Soos alle stories met 'ongemaklike' onderwerpe, sal dié een hulle hopelik minder alleen laat voel."

"[Ons] wou baie graag ’n verhaal vertel wat die hele gesin, van oud tot jonk, saam voor die televisie sit. Iets alledaags, waarmee die algemene kyker hulself kon vereenselwig en hul families raaksien."

"Knowing that you have someone to turn to when experiencing personal struggles is the best act of kindness anyone could ask for. Mentorship can drastically transform a person’s life and, in turn, make a significant difference in South Africa."

"The elections bring more uncertainty in the system. The elections show that the ANC is indeed in trouble, but so is the DA."

"Ek dink die vraag is eerder of ék ’n geloofwaardige getuie was. Die waarheid van fiksie lê by die geloofwaardigheid van jou verhaal."

"Begripstoetse: ’n Gedeelte van die storie kan aangebied word en vrae (die wat in die boek verskyn of eie vrae) kan daaroor gevra word. Onderwysers kan byvoorbeeld vir die leerders vra waarom hulle dink Kedoef is ’n goeie naam vir ’n olifant."

"Ek moes ’n ou metaforiese kas gaan besoek waar daar baie sulke stories begrawe is. En ek wou vir daai arme mollige seuntjie met die Streisand-CD in sy Discman ’n gelukkige einde gee."

"Dit was die kwesbaarheid van mense in die omstandighede wat my laat wonder het hoe ons dit makliker kan maak om kontrakte te lees, te verstaan en te onthou. En ek het toe begin oplees oor visualisering van inligting en begin eksperimenteer hoe om klousules in ’n prentjieformaat akkuraat weer te gee."

"Ek hou van eenvoud en vind die stadig ontvouende spectacle van die alledaagse fassinerend. Dit is waar die grootste avonture maar tog gebeur." 

"Hierdie karakters het net opgedaag, maar ek het eenkeer in Kaapstad verby ’n paar wit hekke gery, en ’n private skool het in my kop opgepop. Ver van oorspronklik, so ek het dit laat gaan totdat ek Lincoln effe windgat teen daardie pilaar sien leun het."

"Klasgids is daar vir verryking, vir onderwysers wat nie tyd het om ’n teks vir hersiening in die klas uit te werk nie, vir onderwysers wat wil seker maak dat hulle standaard op die regte vlak is."

"Ek was altyd goed om ’n reeks boeke in ’n numeriese volgorde te rangskik. Ek was baie opgetense as ek agterkom dis nie reg nie. My oorlede ma het agtergekom ek is goed daarmee. En sy het besluit ek moet eendag in ’n biblioteek gaan werk." Anton Müller en sy broer, Corrie, het met Naomi Meyer gesels.

"Selde dat ek ’n warm koppie koffie of tee gedrink kry. Ek is seker baie ma’s kan vereenselwig."

"Dit gaan oor Kieran wat op ’n dag ’n jong graffitikunstenaar met rooi sneakers ontmoet wat hom met nuwe oë na sy baie geordende, deeglik-beplande lewe laat kyk. Dit gaan daaroor om nie bang te wees om met uitroeptekens te lewe nie."