Litnet

"sien ek hoe die 
saamdrommende mense se lewens 
opgesluit is in ’n wyngeur"

"en in die verte,
aan die hemelruim se wand,
knipoog
die stille Sterre"

"Die mis begin stadig lig oor die hawe, die stad wat weer sigbaar word, stuk vir stuk, soos ’n fotograaf se beeld wat in ’n donkerkamer ontwikkel. Ben kyk na die vrou oorkant hom, na die stad om hulle, na die verlede en die toekoms wat mekaar ontmoet in hierdie oomblik van waarheid en keuse."

"Jou sitplek is leeg;
ek mis jou elke dag nog meer.
Dankie vir jou bakbroodresep –  
ek sal dit met my hart bedek."

"Alles verrot
Alles kapot
Alles bevreesd verenig
onder die soeklig"

"Ek voel nes ’n witkruisarend
wat kronkel met swiers"

"waar tarentale
teen sonsondergang
in die populierbome kwetter"

"die dood is verniet
dit kos jou niks"

"die reis deur die woestyn
was warm en vermoeiend
terwyl aasvoëls my agtervolg het."

"Die taal is myne en joune.
Ook dié van boemelaars, engele en gode.
Ma, pa en oupa s’n.
Ouma, uncle en antie oek."

"dis nie die
Eiffel
die Dame
of Tuileries
wat in my
onthou
vassteek nie."

"Waar ons klim in die huwelikskip,
muilband en blinddoek liefde
ons ongewapende oë"

"ek is die ses-vinger-hand;
die drie-been-hond"

"Dit is die agtiende keer dat hy in die buurt inry, en elke keer tref dit hom. Die strate is niks meer as verbrokkelde teer nie; die sypaadjies kaal grond."

"Hy staar voor hom uit met dieselfde kyk in sy oë as ter dood veroordeelde gevangenes op pad na die galg. Hy het vrede gemaak dat hy gaan sterf. Vandag. Nou."

"Daar word saam gefluit aan die einde en toe sy dit vir ’n derde keer oorspeel, kyk sy afsonderlik na elke gesig voor haar, die definisie van Suid-Afrika se reënboognasie. Verskillende tale, verskillende kulture, elkeen met sy eie agtergrond, maar verenig"

"my pen is ’n graaf;
ek delwe bladsy vir bladsy"

"In jou bruin oë was ek vasgevang
jy word opreg verlang."

"Ek is
die magtigheid van al my
liggaamsmoontlikhede"

"Ek’t geseëvier oor kammetjies wat gebreek het,
oor die see wat my hare laat spring"