Litnet

Die Istanboelse akademikus Imke van Heerden besin oor die toekoms van skeppende skryfwerk, en diep vroeë kompergeskiedenis op om oor hierdie vraagstuk na te dink.

"Carlo Daniels delivers a highly energised and nuanced performance. His physicality is commanding. It is not an easy piece to act in. There are huge physical demands, a highly packed text, multiple characters to play and a very wide emotional range required."

"I was reminded of why I really love theatre: not because it is artsy, deep and meaningful, but because it has the unrivalled power to transport us to another world."

"When we created Book Town Richmond, that Obama phrase, 'the audacity of hope', was uppermost in my mind. Because it was sheer audacity to create a Book Town with not a cent to our names. It was sheer audacity to think that writers and bibliophiles would travel nearly 1 000 kilometres to a book festival. And somehow, here we are. Seventeen years later. Against all odds."

"The mix of different types of music (on the radio, by the actors, by the band – with violins, guitars, a blikkitaar and even a mouth whistle) creates contrasts and combinations that immerse the audience in a cultural tapestry."

"This is old-fashioned, realistic theatre: a staffroom on the stage and outfits that match the three personality types to a T."

"Die dag toe Guppie sweef is unique children’s theatre that refrains from being didactic. For children who are growing up in an increasingly complicated world, and in a country with fraught tensions, it is essential that we encourage them to ponder solutions rather than prescribing them with answers. And to listen, dream and take a good leap of faith when needed – much like Guppie."

"Die gesprekke wat hier plaasvind, is meer werd as geld, maar van belang is dat die Etienne van Heerden Veldsoirée ’n beduidende bydrae lewer tot Cradock se ekonomie. Talle gastehuise, nie net die veldsoirée se borge nie, baat direk by die fees."

"Tuis, ek’s liefie has all the ingredients of a top-notch comedy piece: a strong text, beautiful set and costumes, a witty and clever directing style and a stellar cast."

"Luister na Marthie Momberg – sy vra die regte vrae, sy bring die boodskap dat ons net moet doen wat ons doen, en dit sal die regte ding wees."

"Judy en Johnny is ’n paartjie wat vreeslik gelukkig getroud is. Soos wat mense in die 1950’s gelukkig getroud was. Byna soos in die ou grappie – die een is gelukkig en die ander een is getroud."

"Hierdie produksie het natuurlik my oog gevang weens die titel, maar die feit dat Frank Freeman die kitaar sou optel, was my grootste dryfveer om dit te gaan sien. Dié kêrel mag maar ’n kitaar hanteer."

"Maria Vos se rou, eerlike interpretasie van ’n teks oor liefde en verlies het gemaak dat jy haar ’n drukkie wou gaan gee aan die einde."

"Wat is ’n Woordfees sonder die musiekmissionarisse wat ’n ikoon huldig? Kerneels Breytenbach en Danie Marais het ’n besondere kennis van kontemporêre musiek en kan heerlik gesels. Toe bring hulle Desmond Painter aan boord, en siedaar: ’n Wenresep!"

"Meer as Boesak se lewe word só belig, talle helde van wie die name lank nie meer genoem word nie, word vir ’n oomblik weer hardop uitgespreek."

"Wat Jaco Bouwer met die stel aangevang het, is reeds die geld vir die kaartjies werd. Gooi dan nog die musiek en die akteurs en die ligte by, dan prut die koue pampoen en die vuurwarm rissies gou vir ’n feesmaal."

"Hoewel hierdie boek nie ’n Covid-storie is nie, gebeur daar dinge, en op ’n manier is dit tog ’n bewusmaking van die skaduwee van die pes wat oor ons gehang het. Die karakters weet nie wat op hulle wag nie, hoewel die lesers ’n vermoede het ..."

"Dit was ’n meersterklas in storievertel. Die verhoog is strak beklee met ’n klavier, ’n paar kitare en swart en wit foto’s van drie legendes: Antoinette Kellermann, Jana Cilliers en Vinette Ebrahim. Coenie de Villiers se Woordmusiek bied ’n meesterklas aan in die fynere kuns van woord-en-musiek."

"Dit sou makliker wees om die son te oortuig om in die weste op te kom as om Annelie te oortuig om ’n boek halfpad te los." Maryke Roberts het ’n gesprek met Chris Botes, Annelie Botes se man, gelei. Annelie sterk tuis aan na ’n hele paar operasies en kon nie die fees bywoon nie.

"Welgedaan, Parel Vallei; julle vat mens weg. Na ’n goeie, hoopvolle plek toe. Mens wens met jeugdige passie dat die hele land se mense hierdie toneelstuk kan sien."