Litnet

"Is die bediening iets anders as om woordkuns in ’n veelheid van vorme te bedryf? En kan ’n mens dit werklik sinvol in Afrikaans doen sonder om darem so ’n bietjie Afrikaanse letterkunde te lees?"

"In sy 15 jaar as joernalis het Coetzer mense in die polisie ontmoet wat hulle lewens toewy aan hulle werk, ten spyte van nepotisme, politiese inmenging en min resources."

"Daar is altyd mense wat persoonlike aanvalle loods. It comes with the territory as jy ’n vrou met ’n mening is, dink ek. Aan die begin het dit my vreeslik ontstel. Met verloop van tyd het ek begin besef dat mense lees deur die lens van hulle eie ervaringe. Hulle haat nie wat ek sê nie, hulle word getrigger op grond van hulle eie ervaringe."

"’n Boek moet nie net geléés word nie, ’n boek moet belééf word."

"Ek het beslis gejubel! In meer as een opsig. Vyftigste boek, en wie kan nou nie jubel oor soveel lesers wat deur al die jare lojaal gebly en ander wat bygekom het nie?"

"Hoe mooi is dit om te sê iemand se wind het uitgewaai, sy hart het omgeval, as hy gesterf het? Die San glo boonop dat wanneer iemand sterf, sy hare wolke word, soos ook die voëls se vere – weliswaar nie wolke wat reën bring nie, bloot wolke wat verby sweef."

"I was asked to speak about young-adult fiction (YAF). It is a topic I am passionate about, and I love reading YAF, but I am really old. That was one of the reasons I asked four YA authors to share their views on their own writing with the girls. The authors agreed to share their insights with the rest of the country on World Book Day."

"Ek dink kinderpartytjies is maar vir die meeste ouers ’n groot stres. Veral as jy, soos ek, nou nie juis ’n huisvrou van formaat is en vernuftig is met koek bak en onthaal nie!"

"’n Skrywer moet seker nie in ’n boksie pas nie, maar in my geval het ek nie ’n ander keuse nie. Ek is eerstens ’n sportskrywer en dit betaal die rekeninge. Al die ander goed wat ek skryf (boeke, kortverhale, musiekvideo’s, whatever), is om kreatiewe bevrediging te probeer kry."

"I remember that it was a close-up photo of Opperman’s face which illustrated one of his poetry collections. I was fascinated by the detail, which I immediately associated with a landscape. This was the impetus which inspired me to start writing."

"Ons het geleer om kerk, geloof, worsteling met die transendente in ’n aparte kategorie te sit; eenkant weg van die gewoonheid van lewe. Die verhaal speel af in en rondom ’n kerk, maar die karakters se gewoonheid van lewe, hulle swaarkry in die woestyn en hulle worsteling met kerk en kerkspraak is op een of ander manier ons almal s’n."

"Die mens en skrywer wat jy word, is dalk noodgedwonge beïnvloed deur dit wat jy in jou vroeë lewe beleef het, al is dit onbewustelik."

"Somerset-Oos is ’n Oos-Kaapse dorp. Dit is een van die vormendste streke van Suid-Afrika ten opsigte van ons moderne geskiedenis. ’n Bepaalde misterie omklee die wêreld hier, ’n 'binnensmondsheid', ’n historiese gemompel, ’n helderoordagse slaaplopendheid, iets wat jy dink jy van geweet het, maar eintlik net halfpad van gehoor het."

"Any serious writer with purpose will agree that the opportunity to collaborate in dialogue with a diverse group of writers from across the world in various disciplines is a sure way to grow personally as a writer and broaden your scope."

"In elke joernalis se loopbaan is daar seker maar ’n paar stories wat jou vir altyd sal bybly. Vir my was Arthur se verhaal so 'n storie – een wat jare gewag het om geskryf te word."

"And secondly, I keep asking this: why should anyone bother to read or come watch a play written by an unknown young man who lives in the outskirts of Cape Town, where everything is far from him and the city lights are supposedly fantasies? And who lives every day looking up hoping to see a billboard of a role model in the township, but only gets to see the walking, unsung heroes who once tried and failed, the many who sought stability and did everything right, yet still crashed?"

"The best part of the residency is the uninterrupted time to write, in a heavenly location, and the inspiration one gets in such a historic place. The town is quiet, the views are calming; this is honestly the best place to write."

"Dis eintlik dikwels vir my lekkerder om fiksie te skryf as om noodwendig by die feite te bly – hoewel ek glo ook joernaliste kan outydse alchemiste wees wat onedel metale in goud kan verander."

"Midway through my second passion fruit and lemonade, I said that a region so rich in literary history deserves a literary festival of its own. To which David [Attwell] replied: 'Why don’t we do it?'"

"Growing up, I did not have books. People around me didn’t buy books, and libraries were far from where I lived in Soshanguve. .... I eventually went from not having books to writing them."