Deborah Steinmair

Deborah Steinmair is 'n webwewer sonder werf. Sy verhuis so gereeld dat sy op haar selfoon moet kyk vir die naaste Voda-toring om te onthou waar sy woon. Sy makeer nog steeds die pas en vele meer. Sy het die lewe geskenk aan twee dogters en 'n digbundel. Sy is vrygewig met haar verregaande opinies en teorieë. Sy het 'n ding oor golwe, is 'n kliptomaan (veral groot, ronde klippe met sproete), 'n kompulsiewe leser, en verslaaf aan rekenaar-Scrabble. Haar boek Marike se laaste dans was die wenner van die Jan Rabie Rapport-prys vir 'n debuutwerk 2011. Haar spanningsroman Poppekas het in 2012 verskyn.

Maud: Moeder Moed

Deborah Steinmair Rubrieke 2022-05-11

"Formidabel kyk sy deur die dekades na my terug. Moedig, waardig, ’n imposante teenwoordigheid in ons sitkamer. My ma het dit nooit laat raam nie en dis plek-plek verniel, maar ek het haar in ’n goue raam gesit. Aan die voorsate moet ’n mens respek betoon."

Die mooiste seuns op aarde

Deborah Steinmair Rubrieke 2022-04-12

"Rus sag, my cool blues broers. Ons is veterane van dieselfde slagveld."

Taal van my hart

Deborah Steinmair Rubrieke 2022-03-22

"Lawe my met rosyne, want ek is flou van liefde. Ek kan rinkink in my taal."

Gawe mense, die Groblers (deel II)

Deborah Steinmair Rubrieke 2022-02-10

"Rus sag, my rustelose voorsate."

Die bloed in my are

Deborah Steinmair Rubrieke 2022-01-11

"My ouma Nicolaas Grobler (gebore Grobler, en getroude van ook Grobler) was sexy. Mag ’n mens dit van ’n voorsaat sê?"

Die Desember van die neefs

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-12-08

"Daar was al soveel Desembers in my lewe. Nege-en-vyftig om presies te wees. Die meeste daarvan het verdwyn in die woestynlandskap van die verlede. As ek oor my skouer kyk, sien ek hier en daar ’n duin: ’n nag op die strand by Boggomsbaai, jare se son, branders en vrugtekoek."

Kom na my tuin, Rosa Rosarum

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-11-16

"Toe ek dus op die gedenkdiens snot en trane huil, ontroosbaar, het die broers sekerlik gewonder: Waar was jy al die jare?"

Freda die sigeunerin

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-10-13

"In die dae toe joga, karate en meditasie nog as duiwels beskou is, het sy haar verdiep in Oosterse filosofie, die diereriem bestudeer en die tarot gelees. Sy het astraal gereis en drome uitgelê. Sy was lief vir wierook, kerse, kristalle – alles wat my ma (destyds) as New Age en boos bestempel het."

’n Liefdesbrief aan Patti Smith

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-09-06

"Internasionale reis gaan moeiliker word, maar in slapelose nagte soos vannag vind ek in my inboks ’n brief van Patti Smith met die subject line: A poem for you."

Waarom is moord sexy?

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-08-10

"Is ’n gevangene juis so begeerlik omdat hy veilig agter slot en grendel sit? Orrels in die maan? Is dit soos om ’n briesende, gespierde tier in ’n hok aan te hou?"

Die jaar toe ek elke aand soesji geëet het

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-07-21

"Op ’n dag besluit ek: tot hier toe en nie verder nie."

Dertig jaar in limerence – Elthea

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-06-11

"Ek was ongeveer 30 jaar in die wentelbaan van ’n hopelose liefde. Ek het lank geglo my aandagspan is maar net kort, want my verhoudings het, soos selfoonkontrakte, nooit langer as twee jaar geduur nie. Maar die waarheid was dat my hart aan een vrou behoort het."

Met rooi skoene anderkant die reënboog

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-05-14

"Kobus het op laerskool opgemerk dat vir iemand wat haar nie steur aan klere nie, ek darem baie verknog was aan my rooi kerkskoene. ’n Mens het maar net een paar kerkskoene gehad, maar dit was waar. In daardie skoene het ek soos Dorothy in The Wizard of Oz gevoel. Hy weer het esse gegooi op sy swierige pers Chopper-fiets. Ek dink nie ons het toe al vermoed dat ons op die reënboogspektrum is nie."

NP van Wyk Louw: Versamelde dramas – ’n onderhoud met Kristél de Weerd en Deborah Steinmair

Naomi Meyer, Deborah Steinmair, Kristél de Weerd Skrywersonderhoude 2021-05-11

"Sy geskenke aan ons taal, ongelukkig nou gesien as die taal van die onderdrukker, sal oorleef solank Afrikaans, nerfaf en gekneus, oorleef."

Moenie dat hulle jou sien aankom nie – my pa was my held

Deborah Steinmair Rubrieke 2021-03-10

"Ek wens ek kon vir hom sê hy was ten slotte my held. Kinders word verblind deur prag, praal en grootpraat. Maar later gaan jou oë oop en imponeer die blaaskake jou al minder."

Top