Litnet

"Dis ’n gevoelvolle verkenning van die skadu’s in die menslike psiges, van begeerte, vrye wil en verantwoordelikheid." Deborah Steinmair resenseer twee boeke vir hierdie aflewering van haar boekrubriek.

"Meer as dit kan ek nie verklap nie, maar die leser is in vaardige hande en weet die raaisel sal nie in die lug bly hang nie. Die einde is verrassend en oortuigend. Ek beveel dit hoog aan vir misdaadvrate en lesers wat van sielkundige rillers hou."

"Sommige families erf grond. Ander erf geld. Die Sheldons erf iets moeiliker: die gevolge van hul pa’s se besluite."

"Sy is deur skokterapie (elektrokonvulsiewe behandeling) en die ontnugterende ervaring van ’n staatshospitaal soos Stikland. Totdat sy na haar lyf begin luister het." Nini Bennett-Moll bespreek twee boeke in hierdie maand se boekrubriek.

"Spoiler alert: Só eindig dit: ’n Boer maak ’n plan."

"Land is among the finest historical novels of recent years: intellectually ambitious, emotionally resonant, politically alert and written with extraordinary grace. It confirms Maggie O’Farrell as one of the most accomplished novelists writing in English today."

"Dis ’n lieflike debuut, weerloos, broos en bittersoet." En: "Dis van meet af aan hoogs spannend, en dis veral Adriaanse se vermoë tot karakterisering wat die leser vasgenael hou." Lees Deborah Steinmair se boekrubriek.

"Ek het ’n onderwysbeurs gekry – net die hemel sal weet hoe, want ek was nie lief vir skool nie; net vir lees."

"Ek is oortuig. Ek is ’n aanhanger."

"Dit motiveer my altyd om die volgende storie aan te pak."

"Hierdie bundel met sy netjiese, gestroopte uitleg en korterige verse bevat ’n heelal en kan soos ’n heilige skrif weer en weer opgeneem word ter verheldering."

"Daar het die afgelope tyd heelwat lekker boeke verskyn, en dit was moeilik om ’n keuse vir Heil die Leser! te maak. Tog het ek besluit op ’n boekpaljas van die volgende drie, uiteenlopende boeke."

"Hierdie boek vol skitterende rubrieke sit my op my klip. Dis voorstebos." En: "’n Mens kan selfs per selfoon moor as jy iemand se insuliendrup in ’n hospitaal vanaf ’n afstand, vanuit ’n ander provinsie, afskakel." Lees wat skryf Deborah Steinmair oor splinternuwe boeke.

"We meet Maryam in 1994 at the movies, watching Grumpy old men with her best friend Tauhier after being ditched by their friends. It is such an ordinary moment, and yet it becomes the foundation for everything that follows. There is already a tenderness between them – a sense of possibility – but restraint. They make a choice: Their friendship matters more than the risk of romance."

"Ek lees nie genoeg niefiksie nie – daar is eenvoudig nie tyd nie. Ek het vriende wat graag waremisdaad- dokumentêre reekse kyk, maar ek vind dit te ontstellend om met die beeldmateriaal gekonfronteer te word. Ek kan slegs léés oor misdaad, met een oog toegeknyp."

"Om persoonlike verlies openbaar te maak help lesers om hul eie gestorwe geliefdes en persoonlike trauma te onthou en sin te vind in ’n wêreld wat skielik kaler en kouer voel. Hierdie boeke getuig van kragtige herinnering: Jy is nie alleen nie. Die skryf oor rou is self ’n daad van liefde – en ’n manier om die geliefde se afwesigheid in woorde te laat voortleef."

"Hy sien die mulitversum in ’n sweetdruppel, maar die heel treffendste is momente tussen mense ..." En: "Dis altyd fassinerend om te lees van mense vir wie die dobbelsteen nie so mooi geval het nie, wat voortbeur teen die aanslae van die lewe ..." Lees hoe Deborah Steinmair hierdie bundel en hierdie boek takseer.

"Sterre is vir altyd voel asof Sophia ’n eenvoudige liefdesverhaal wou skryf. Maar Janie en Max is komplekse karakters wat iets meer – en diepers – wou hê en verdien het."

"The parallel with contemporary South Africa is difficult to ignore here also. One hears, in the fading rhetoric of former liberators, echoes of a language that once mobilised masses but now dissipates into the air, uttered with conviction and received with indifference."

"Koos de Wet se debuutbundel skep nie ’n lawaai nie – dit stuur seine uit."