Litnet

"Hy fantaseer hoe hy op die balkon staan en vir die jillende masse die vredespille gooi."

"Soekie hoor die boeke val voor sy wakker word. Die deur van haar kamer stamp stamp stamp teen die boekrak."

"Die swaar vrou in die lang, lanferswart rok beweeg stadig, effens hinkend, maar tog met byna manlike energie op die skare af wat ‘n vuur met motorbande teen die generaal se voetstuk gemaak het."

"Die trane is nie ver nie, maar ’n man van nege mag nie huil nie."

"It was in this moment that I realised that I was missing something vital in this whole set-up. That there was a silence between us as well."

"En dan draai een van die lampe af sonder dat iemand daaraan vat, en die susters kyk verstyf daarna, ongekoude kos wat lank in hulle monde bly lê."

"Dis iewers in die toekoms. Verkiesingskoors is weer verby. Kruisies is getrek, bederf en weerhou."

"'This way please, down Paradise Road,' sê ʼn jong vrou vanaf een van die advertensieborde. Haar wit glimlag is net so natuurlik en spontaan as die van die mense in die strate. 'Sri Lanka – where dreams come true', lees ʼn ander bord met President Rajapaksa se alomteenwoordige gesig daarop."

"He wonders – how whole worlds can be buckled into suitcases or taped into wine cartons."

"Die hare op sy arms staan penorent. Die geraas in die kroeg klink skielik veraf. Die naam weergalm in sy ore."

"Laatnag loop ek kombuis toe. Of is dit die miere wat my dra, sleep? In die donker kombuis sit hulle rondom die tafel."

"Toe ek daai rok oor my kop trek en by die toilet se deur uitstap, val die dik vrou se pienk milkshake op haar skoot uit."

"Dis waar wat die Bybel sê, Marlene ..."

Uit die konsentrasiekamp: Hier deel 'n skrywer wat weens haar huidige ouderdom nie in aanmerking kan kom vir die wetenskapfiksiekompetisie vir hoërskoolleerders nie, 'n verhaal waar twee fiktiewe karakters met mekaar in gesprek tree oor hul onderskeie wêrelde.

"’n Glansryke selfmoord, en die feeksgodin van blosende sonskyn regeer vir  ewig vanaf ’n plek waar mense jou dadelik vergewe en met liefde onthou."

"Every Monday morning she came walking up the dirt road from the black township, wearing her brightly coloured Basotho blanket around her shoulders and her orange-and-black headscarf."

"Met die retoerreis moes ek weer 'n volle dag in Doha wag - maar hierdie keer het ek volstrek geweier om die lughawegebou te verlaat. "