Litnet

"Die dood van die voorslagjoernalis Patrick Cull verlede week het my herinner aan die bywoning van my eerste politieke partykongres, my ontmoeting met hom en hoe hy oudpresident Thabo Mbeki laat lag het."

As skoolseun skryf hy 'n brief vir DF Malan. Wat het daarna van Barend van Niekerk geword?

"Wat nie beteken dat  regimeverandering nie moontlik is nie. Dit is, en nie soos te veel mense aanneem,  noodwendig gelei deur die DA nie."

"Met 'n stemparade, het die regter  beslis, behoort die stem ook uitgeken te word onder 'n aantal ander stemme,  anders het die uitkenning nie veel waarde nie."

Loammi Wolf skryf oor "die estetika van poësie as snypunt van kulture en gelowe".

"Ek was  bevoorreg om nóú saam met hom te werk aan Binnekring, Sonkring  en Triptiek en vele  ander storie-idees het ons saam met hom en sy span ontwikkel. Sy reekse was  altyd treffers en ons, by die ou TV1,  is  oorval met versoeke vir opvolgreekse."

"Aangesien die huidige aarde moet vergaan, kwel die ekologiese krisis min Christene. Van hulle vra: Waarom moet ons moeite doen om die aarde te red as dit tog eendag moet vergaan?"

"Ek het tydens Jan Scholtz tragiese siekte besef ek mis dit veral, daardie laggie so droog soos ’n goeie rooiwyn. Ek gaan dit nou nog meer mis."

Anargie is lankal nie meer ’n middel tot ’n doel nie, dit is nou ’n doel op sigself.

Sal hy die ANC deur die Jordaanrivier kan lei?

"Natuurlik kan mens so ’n Malema-wysheid - omtrent die internasionale strafhof as ’n 'hof van imperiale magte' - as uiterste bog verwerp. Die kommer is egter dat hierdie soort dwaasheid op ’n hoë vlak in ons politiek verkondig word en ons staatkundige denke in die toekoms al meer en meer kan besmet."

"Die probleem lê egter in daardie een saak  wat 800 jaar gelede aanvaar is: die regering van ’n land is nie verhewe bo die  wet nie. Zuma en sy vriende moet dit elke dag hoor."

Piet Croucamp oor die vonk in die kruitvat.

Jean Oosthuizen het met Pieter Kapp, die skrywer van Nalatenskappe sonder einde, gesels oor die onuitwisbare spore wat Jannie Marais in Suid-Afrika nagelaat het.

"Swart skrywers kry eenvoudig net nie dieselfde blootstelling as wit skrywers nie. Hulle kry nie ’n tweebladsy-onderhoud in Rapport nie. Hulle kry nie dieselfde aantal resensies vir hulle boeke nie. Om hoegenaamd blootstelling te kry in die media, moet hulle iets gewaagd of skandalig doen."

"Toef Jaeger schrijft in haar biografie Koning  Eenoog het verhaal van emigrant Henk van Woerden. Op negenjarige leeftijd verlaat Henk Nederland met zijn moeder, broertje Hans en zusje Anneke. Hun  vader reist al voor de rest van het gezin uit en is een paar maanden eerder  naar Zuid-Afrika vertrokken."

"Wat hy dus in wese  betoog het, is dat die regter self 'n almanak by die datum van die voorval kon  oopmaak, kon kyk of dit daardie aand volmaan was of nie, en dit as 'n  tersaaklike feit in ag kon neem. Nou wat is 'n regterlike  kennisname?"

Vanuit New York gesels Gys de Villiers oor Afrikanerskap, identiteit en die moontlikheid van ontsnapping.

NB-Uitgewers vereer haar vir die groot werk wat sy gedoen het en vir haar nalatenskap.

"Afrikaans beskik oor norme en standaarde wat deur die jare geskep is, asook ’n goedontwikkelde wetenskapstaal en akademiese taal – ons hoef dus nie woorde of terme te gaan soek nie, dit bestaan reeds en ons kan dit gebruik. Die manier waarop ons dit gebruik, hang van sprekers se houding teenoor taalgebruik af."