Litnet

"Behalwe vir volpunte vir die visuele ervaring, verdien die boek ook onderskeiding vir taalgebruik en teologie."

"Sowat 30 selfgepubliseerde skrywers het vanjaar oor hulle werk gesels by die fees wat op verskillende plekke in die Helderberg aangebied is. Die fees was versprei oor ongeveer 16 venues wat gewissel het van plaaslike kroeë, restaurante, wynplase, klubs tot koffiewinkels in Gordonsbaai, Somerset-Wes en die Strand, asook die Golden Eye- en Drama Factory-teater."

LitNet: Ek en jy bestaan nie

Dana Snyman deel in Seun die deel van sy storie waaroor hy nog nooit gepraat het nie: sy ervaringe in die 1980’s. Dit is die tyd van PW Botha se vinger, van die Voëlvry-toer, AWB-saamtrekke, onderhandelinge en die laaste dae van diensplig. Dana word oneervol ontslaan uit die weermag, maar eers maak hy ’n draai in Saal 24. Werkloos en doelloos eindig hy in ’n gewese bediendekamer in Pretoria. Dié rou, selfonthullende memoir vra: hoe word ’n seun ’n man? Met Seun neem Dana lesers in sy vertroue. 

Bessie Botha, deesdae weduwee Botha, woon saam met haar broer, Willem, op ’n kleinhoewe buite Bloemfontein. 1974 was tot dusver nie ’n goeie jaar nie, en om alles te kroon is oorlede Stefaans se welgestelde broer en sy jong neus-in-die-lug vrou op pad om te kom kuier. Wanneer die veertienjarige Annatjie de Villiers weer een Sondag ná kerk langs die treinspoor staan en flikkers gooi vir al wat ’n treindrywer is, besluit Bessie om die tiener onder haar vlerk te neem. 

When an unusual building appeared overnight in a remote northern Cape community in the 1970s, and disappeared a few weeks later, it seemed to point to a series of baffling existential overlaps. When a small-town journalist reported on the events, his quiet life became cruelly disrupted by unwanted attention. The equality of shadows is a compelling novel – in some places uproariously funny, in others filled with deep pathos – about the vagaries of identity, love and time.

"in die kwynende lig van onsekerheid –
’n gladde pad benoud betrag"

"en ek staar na my boom
ons sou saam wou sterf
vir hierdie laat liefde"

"maar haar oë kyk klaar anderpad:
want dood slaat nou die til, my lam"

"Djy vind genot daarin om ons soos sardientjies te pak
En dan die audacity om ons volprys te charge"

"my woorde word nou die epitaaf
versteek tussen distels en kaf
tot verdigsels weggeskaaf"

"She opens her eyes to a world without words for the pain and anguish that streams from her inner being into the emptiness that once was Sammy."

"In consequence, the formation of a new government following a national election that fails to produce an outright victor might henceforth necessitate coalition governments with all its accompanying political and constitutional complexities."

"Ofskoon die Suid-Afrikaanse Grondwet deeglik voorsiening maak vir ’n veelpartydemokrasie, het sterk politieke kragte meegebring dat die land vir die afgelope 30 jaar ’n tipiese eenparty-oorheerste stelsel onder aanvoering van die regerende African National Congress (ANC) was."

"Wanneer laas is daar met soveel oemf op ’n Afrikaanse roman gereageer?"

Kan ’n nasionale dialoog tot praktiese oplossings lei? Freek Robinson gesels met Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging.

"Alhoewel die skrywer reg aan die begin van haar boek sê dat as sy sommige stukke vandag sou skryf, sy dit dalk anders sou benader, dink ek dis nogtans nodig dat ons almal – wit en swart Suid-Afrikaners – dit lees soos wat dit is."

"Of ons nou met hom saamstem of nie en of ons fans is van sy snor of nie, Mellet Moll se resensie in Rapport verdien ons respek."

Twee het naam gemaak voor die kamera en die ander agter die skerms en vanjaar word hierdie TV-legendes by die Silwerskermfees vir hulle lewensbydrae vereer. Hans Strydom van Binnelanders, Denise Newman van Suidooster en die vervaardiger Roberta Durrant word tydens die Silwerskermtoekennigs vereer.

"Ja, lesers gaan dinge raaklees wat nog nooit in die media gedek is nie." Stefaans Coetzee kuier saam met Nicole Engelbrecht, skrywer van die blitsverkoper, Sizzlers: The hate crime that tore Sea Point apart.