Litnet

"EL Doctorow, die meesterlike skrywer en Mensch, is oorlede."

"Tydens Johan se loopbaan as Stellenbosse akademikus was daar 'n breuk tussen die Afrikaner se godsdienstige en politieke oortuiginge. Waarop hy as politieke filosoof gewys het, was dat 'n mens jou sake in die hiermaals in orde moet kry alvorens jy met die hiernamaals te koop mag loop."

"Wat wél kenbaar is, is die invloed wat so ’n persoon op jou eie lewe gehad het; daarom kan ek bloot sê dat om Johan te geken het, my lewe mateloos verryk het."

"Die dood van die voorslagjoernalis Patrick Cull verlede week het my herinner aan die bywoning van my eerste politieke partykongres, my ontmoeting met hom en hoe hy oudpresident Thabo Mbeki laat lag het."

"Ek was  bevoorreg om nóú saam met hom te werk aan Binnekring, Sonkring  en Triptiek en vele  ander storie-idees het ons saam met hom en sy span ontwikkel. Sy reekse was  altyd treffers en ons, by die ou TV1,  is  oorval met versoeke vir opvolgreekse."

"Ek het tydens Jan Scholtz tragiese siekte besef ek mis dit veral, daardie laggie so droog soos ’n goeie rooiwyn. Ek gaan dit nou nog meer mis."

NB-Uitgewers vereer haar vir die groot werk wat sy gedoen het en vir haar nalatenskap.

"Dot se kuns is  vernuwend, en as wenner van die Sasol New Signatures 2013 het sy sodanige  erkenning vir haar eie, vernuwende, visuele werk gekry."

"My eerste gedagte toe ek hoor dat Günter Grass oorlede is, was aan die uieskillery."

"Vandag is elkeen ’n tipograaf met ’n rekenaar en InDesign-programmatuur. Vandag is iedereen ook ’n kenner met Google aan die vingerpunte, en ’n gepubliseerde skrywer op Amazon. Maar toenmalig, in die Europese skool van tipografie, het jy ’n uitgebreide en uitgerekte opleiding ondergaan. En tipograwe soos Jürgen Fomm was vakmeesters, soos wat skilders en beeldhouers dit was."

Naas Steenkamp deel sy besonderse herinneringe en briewe van André P Brink in Parys. "Parys het op net die regte tyd gekom vir sy onklaar vorming, en in presies die regte idioom vir juis sý gemoed."

"Vandag is dit sover. Elisabeth Eybers is nou nie meer ’n medetoeskouer van ’n vertoon van rou nie, maar die sentrale figuur, dié een gedagvaar om te verdwyn, terwyl ons ander voorlopig nog hier is."