Litnet

Die skryfmeester Fanie Viljoen, wat ook een van die beoordelaars van LitNet Akademies se wetenskapfiksie-skryfkompetisie is, deel vyf wenke vir die skryf van ’n kortverhaal.

"Every Monday morning she came walking up the dirt road from the black township, wearing her brightly coloured Basotho blanket around her shoulders and her orange-and-black headscarf."

"Dust is a major novel – a complex text that takes on a huge topic: no less than nearly five decades of Kenya’s fraught history, linked to the experiences of a core of characters who are either members of, or whose stories are entangled with, an unusual family from the dry, far north of Kenya."

"Skuldig is met tye ’n genadeloos intense roman wat die leser se morele kompas stuk vir stuk aftakel en doelbewus met meer vrae as antwoorde laat."

LitNet: Jou Sarah

Elsa-Marié (12): "Met die klomp resepte in dié boek sal jy soetgoed  kan voorsien vir geleenthede wat wissel van verjaardae tot Kersfees. Jou  fyngebak sal jou vinnig soos 'n ervare sjef laat lyk onder jou vriende, al is  die resep ook hoe maklik."

Die wenners van LitNet Akademies se heel eerste wetenskapfiksie-kortverhaalkompetisie in 2012 het met ons gesels oor waar hulle vandag is en watter raad hulle vir hierdie jaar se deelnemers het.

"Dot se kuns is  vernuwend, en as wenner van die Sasol New Signatures 2013 het sy sodanige  erkenning vir haar eie, vernuwende, visuele werk gekry."

Dag na dag sit ek hier. Jy weet waar om my te vind. Met onderaardse voete, vingers uitgestrek hemelhoog – ek is Moeder Aarde se kind. Ek het ’n stewige liggaam, wat menige slag kan weerstaan; tog word ek jaarliks gedwing om te aanskou hoe my broers een vir een geslag word.

Liefde vol draadwerk. Dit is vreemd hoe dinge werk. Partykeer werk dit en partykeer nie; partykeer weet 'n mens nie of dit gewerk het nie.

Sy hoor hoe die traliehek toeklik en die silwer sleutel stadig draai. Sy kyk om haar rond. Dit is so stil soos die graf. Al wat sy sien, is ’n klipharde bed en ’n toilet.

Hallo, mense van die planeet Aarde. My naam is Helia. Ek is 160 jaar oud, en is wat julle sal noem ’n tiener. Ek het neonoranje hare en ’n ligte skakering van blou in my vel. Ek weet nie waarom ek dit vir julle moet sê nie, maar in al die biografieë wat ek al gelees het van julle planeet, verduidelik hulle hoe die persoon lyk. 

Die ritme van my koue voete wat op die metaalplate klap, weergalm in die gang. "Ekskuus ... jammer," sê ek uit gewoonte terwyl ek verby ’n groep van die bemanning wat op die onderste vlak van die Titanic werk, hardloop.

"Om die proses aan die gang te kry het ek deeglik gelees en weer gelees en uiteindelik die 90 stories uitgedun na ’n kortlys. Dit word dan die Top 10-lys, maar die stories is so lekker dat daar 13 stories in die Top 10-lys is."

Anathe  Shand het in April die Zabazala-teatertoekenning by die Baxter vir beste aktrise ontvang vir  haar rol in Vrou-alleen. Hierdie toneelstuk is van 30 April 2015 by die Bôrdienghuis in Wellington te sien.