Litnet

"Die storie bly koning."

"Elke ouer het drome vir sy kind, maak nie saak of dit onrealisties is nie. Ek moes elkeen van daardie drome laat gaan."

"... en straks die belangrikste, is daar die versugting om stories van my gemeenskap te vertel."

"’n Goeie woordeboek weerspieël die gees van sy tyd. Ons taal en taalgebruik weerspieël wie ons is. As woordeboekmakers is dit ons werk om taal op ’n gegewe moment in die tyd en geskiedenis te beskryf, sonder waardeoordele."

"Ek beskou dit as grensverskuiwend, want die suggestie is daar dat 'n vrou steeds haar basiese behoeftes as vrou mag hê terwyl sy ook ander behoeftes soos beroepsvervulling, wanderlust en dies meer najaag."

"As 'n mens so bedraad is, wil jy uitdaag, jy wil vensters in mense se koppe laat oopwaai, jy wil lesers se harte breek, hul lewens ruïneer en hul maandstondes twee weke te vroeg laat opdaag. Hoekom anders wil 'n mens skryf?"

"Een ding wat my by die idee vir die skryf van hierdie roman gebring het, was die besef dat jongmense te dikwels uitgelewer is aan ons grootmense se grille en geite en besluite en oordele (selfs wat hulle geestelike en spirituele lewe betref)."

Nalatenskappe sonder einde deur Pieter Kapp boekstaaf die bydrae wat Jannie Marais en die Marais-broers van Stellenbosch nagelaat het. Martie Meiring het by 'n bekendstelling in Stellenbosch Protea Boekwinkel gesels met Andreas van Wyk, voorsitter van die Het Jan Marais Nationale Fonds, en Pieter Kapp.

"Ek skryf want ek kan nie anders nie."

Lien Botha, visuele kunstenaar, gesels oor haar boek Wonderboom en vertoon foto's van omgewings wat haar gedurende die skryfproses inspireer het.

Jean Oosthuizen het met Pieter Kapp, die skrywer van Nalatenskappe sonder einde, gesels oor die onuitwisbare spore wat Jannie Marais in Suid-Afrika nagelaat het.

Boereraat teen kanker: "Sy het 8 paddas geneem in 'n neteldoekse sakkie op die bors geleg, wat dadelik op die bors so fas kleef as bloedsuiers, toen hulle fol gesuig het, fal hulle met hewige stuipe af, sonder dat di uitsuie pyn feroorsaak."

"Ja, dit lyk inderdaad of hierdie mens-onterende waardes nog steeds algemeen  voorkom – nie net in Suid-Afrika nie, maar oral in die wêreld. Daar is baie  verregse, hiperkonserwatiewe groeperinge met ’n Middeleeuse mentaliteit."

"Is almal nie maar op een of ander stadium in hul lewe, hoe kortstondig dan ook al, randfigure nie? Almal het ’n bepaalde konteks waar hul deel van die binnekring sal voel, en dan weer ’n ander konteks waarbinne hulle sal hap na wind."

"Wat wel uitdagend  in Judaskus was, was dat Kassie, ’n  gebore alleenloper en allermins jou tradisionele romantiese held, aan die  swymel begin raak oor ’n aantreklike nuwe buurvrou. Dit was ’n splinternuwe  kinkel wat ek nie voorsien het toe ek aan die manuskrip begin skryf het nie!"

David Attwell's new publication JM Coetzee and the Life of Writing was launched at Clark's Bookshop in Cape Town on Tuesday, 12 May. Finuala Dowling conducted the interview.

"Die handdruk van die dood is ’n eerlike poging om te probeer verstaan hoekom Marais nooit werklik ten volle tot sy reg gekom het nie; dit is ’n opregte poging om begrip vir die omvang van sy verslawing te kweek."

"Jy kan tog nie ‘n geloofwaardige karakter skep as jy jouself nie in sy of haar skoene kan indink nie. Dit was vir my skrikwekkend om te dink hoe maklik dinge kan skeefloop."

Soos familie: "Dit  veronderstel 'n intieme verbintenis, maar dit kan ook 'n slagveld van emosies wees,  van afstandelikheid en wantroue. Wat huiswerkers betref: die angel lê in die  woordjie soos. Uiteindelik kan hulle  uit jou lewe verdwyn op 'n manier wat regte familie nie maklik sou nie."

"Die  jagter weet natuurlik hy jag, maar die prooi weet nie of hy of sy gejag word nie.  Dit help om die spanning snaarstyf te span."