Deborah Steinmair
Deborah Steinmair het twee dogters, ’n digbundel, ses romans, vele kortverhale, artikels en resensies die lig laat sien. Sy is lief vir katte, die see en klippe. Haar roman Marike se laaste dans was die wenner van die Jan Rabie Rapport-prys vir ’n debuutwerk 2011. Haar spanningsroman Poppekas het in 2012 verskyn. Daar volg ook Die neus, Wenkbrou, Moestas en As jy van moord droom. Sy was al Resensent van die Jaar en lees vir ’n lewe. (Foto verskyn met erkenning aan en toestemming deur die fotograaf, Leane Spangenberg.)
Slagyster deur Rudie van Rensburg
2013-10-28 Senutergende spanning, polsende hartstog en volop bloed en binnegoed. Lees Deborah Steinmair se resensie van Slagyster.
Koos Kombuis se i-Tjieng: “So diep soos Dickens maar so vars en onskuldig soos Liewe Heksie”.
2013-10-22 Deborah Steinmair is in gesprek met Koos Kombuis oor sy jongste boek, i-Tjieng.
Mymeringe oor my dae by SêNet
2012-07-25 "Die meeste van sy woorde het verlore geraak tussen motherboards wat in duie stort en inboxes wat oorloop en tot niet gaan, hierdie is maar ’n paar snarse wat ek op my rekenaar kon opspoor. Al wat ek oorhet, is ’n geroeste perdeskoen en ’n handvol herinneringe. Dankie SêNet (I think)."
Nêrens tuis nie, sê sy? Maar daar's báie plek vir haar op my boekrak
2012-06-13 Naomi Meyer gesels met Deborah Steinmair oor al haar babas: die tamagotchi wat SêNet vir haar was, haar vlees-en-bloed-kinders, Maud en die poppe van die poppekas.
Uit Blou Maandag: ’n Maniese Maandag
2011-10-15Die nag voor die moord het ek diep en behaaglik geslaap. Dit was die laaste goeie nagrus van my lewe. Die volgende dag, Maandag, sou ’n rustige dag wees. My voorbereiding vir Dinsdag se kongres was so te sê klaar – die PowerPoint-voorlegging opgestel, die toespraak amper ingestudeer.
Tyd is ’n tuimeldroër
2011-04-12 Toe ek baie jonk was, het ek vir ’n Amerikaanse sielkundige gewerk wat motiveringskursusse by sake-ondernemings aangebied het. Volgens dr Cook was die grootste gaping tussen die Eerste en Derde Wêreld hul persepsies ...
Jaap Mossie en die drinkebroers
2011-03-10 Toe ek ’n kind was, het ek alles gelees wat stilstaan. Elke geskrewe woord het my diep beïndruk, selfs die waarskuwing op blikkies lugverfrisser: Inhoud onder druk, moenie prik of verbrand nie, ensovoorts. Ek het elke ...
Om afgegooi te word
2011-02-16 My eerste liefde was ’n probleemperd. Sy vaar en moer was skouperde, maar iets het skeefgeloop by sy geboorte. Tellstar het ’n paar skroewe los gehad. As hy ’n kar was, sou ’n mens sê daar was ’n klopgeluid in die ...
Al wat ons het, is oomblikke: Deborah Steinmair lees ’n Vrou gaan dokter toe
2010-11-17"Wanneer ek op die voorblad van ’n boek sien dat dit wêreldwyd meer as ’n miljoen kopieë verkoop het, sak my moed in my skoene, synde nie ’n kuddedier nie. Maar soms is ’n boek so universeel-menslik dat dit kuddediere van ons almal maak."
Gesoek: vakature vir 'n waagarties
2010-09-02 Sekere vrae hou my snags wakker, soos: Hoekom is ek gebore met ’n hunkering na die sirkus? Gister het, vandat ek my oë oopgemaak het, skeefgeloop. O, nie op subtiele maniere nie; ek praat van growwe slapstick: slak wat onder my kaal ...
Van die webvoet na die skryfhand: Melt Myburgh en Deborah Steinmair
2010-07-15"’n Mens het maar ’n paar sekondes om iemand se oog te vang, nekhare te laat orent staan en hart te breek. Gryp dit aan. Moenie probeer mooi skrýf nie – dínk mooi."
Hoe om skouspelagtig gesig te verloor
2010-06-29 Ek wou so graag kompromisloos leef. Ek wou nooit ooit gesig verloor nie. Ek wou soos Clint Eastwood elke dag met bad hair en skreefgeslaapte oë moerig tuur van agter die loop van ’n afgesaagde haelgeweer en verby die kougompie in my ...
Die wêreldwye hoekie vir eensames
2010-05-10 Kuber klink altyd vir my na ’n mengsel van koors en fever. Ek sien ’n ontheemde, bleek landskap met ’n laning koorsbome wat lei na nêrens. Dis ruim, amper so wyd soos die Heer se genade, maar minder toeganklik. Die portale ...
Sal iemand asseblief die klank afskakel?
2010-04-06 Is dit net ek, of hunker jy ook soms na ’n beter klankbaan? Die hele wêreld is ’n poppekas en ons dans so na aan die rand as wat ons toutjies toelaat. Die backdrop is dromerig (Tafelberg, mynhoop, stadskap of duin), die ...