Op die frontline: ’n gesprek met Stanley Jacobs oor stories

  • 0

Foto’s van Olivia M Coetzee en Stanley Jacobs: verskaf

Ek was ’n paa wieke trug gevra wat dink ek is die ware waarde van skryf. En baie dinge het deu my mind gestap, maa een ding wat nog altyd vi my anhou lat skryf is daai ding wat Chimamanda Ngozi Adichie gesê het van die gevaar van ʼn "enkelstorie". Sy’t gesê dat die gevaar van die enkelstorie is dat daa soe baie anner stories is wat dan nie liewe kry nie. En ek kyk die "storie-industrie" soes dit nou staan, en hoe baie min stories wôd    vetel vi en van ôs mense. En ek is een van die mense wat dit kry hoekô en waarom dit soe lyk, maa dis nie genoeg vi my om te anvaar dat stories oo en van en vi my mense moet agter in die lyn gat staan net om die veliede reg te maakie. En dissie net genoeg dat ôs stories gesien wôd as die exotic nie, wan dit is meedere dan net dit. Wan dan vra ek, maa my mense, ek, het ôs dan oek nie deu die vuur gestappie? En stap ôs nie nog steeds deu die vuurie?

Maa die interview wat ek vandag het met Stanley Jacobs gattie soe ernstig oo die politiek agter die "storie-industrie" nie, wan  "the personal is political", maa ek wil meeder wiet van #UncleStan, en ek wil hê julle moet hom leer ken, wan in my oë is hy oek een wat op die frontline stap, en dis ʼn eer om saam hom te kan gesels.

Ek het van Stanley gehoo toe hy my eendag op Facebook geadd het, want hy’t ’n copy van my boek Innie Shadows gesoek. Ek was impressed oo hom en sy Facebook-blad Cape Flats Stories en die groot aantal volgelinge wat die blad het. En dit was weer eens bewyse an my dat ôs mense lies, en hulle hou somme lekke van lies, en dat hulle stories en liesmateriaal soek. Dit gan maa net oo is daa stories wat ôs kan lies, of nie. En dit is wat Stanley soe goed doen. Hy skryf stories oo ôs mense vi ôs mense.

Stanley stel homself voor soes die:

Ekke is gebore innie Blackbird Avenue Parkwood but later het ons Grassy Park toe gemove! Ek issie oudste van ses kinnes, Dai tyd toe het mense baie kinnes gehet. Ek love om te skrywe dit relax my and is my stress antidote. Ek wou 'n Private Investigator gewies het toe ek jongere was but ek het maar besluit om in IT te gat because dai tyd wassit kwai om te se djy wek in IT. LOL. My motto in die liewe is simple: "Keep it real en chase jou droeme."

Kan djy asseblief meer van jouself vertel, en wat jou rol is in jou gemeenskap?

Hi Livy, ek het soe ʼn paar ja terug besluit ek wil ʼn difference in mense se liewens maak. Ek het toe met bestaande organisations beginte werk en besluit dat ek graag verhoudings met hulle wil bou en soeveel mense as moontlik oppie Cape Flats wil help. Dit het soe gevorder dat ons kampe en maandelikse programme in plek het vir onse mense. Ongelukkig moes ons dit stop agv lockdown, but ons vertrou om binnekot weer te continue. Livy, somtyds het ons mense ons nodig – hoe meer positive role models oppie Flats is, hoe minder sal gangsters ʼn invloed het oo ons se laaities! Ons kannie wag vir Santa Claus vir change nie, but dit begginne by ons.

In die tyd van COVID-19, hoe vaar dinge in jou gemeenskap? Hoe cope mense?

Dis moeilik, soes djy wiet, baie van ons se mense hettie werkie en as djy nie werk het nie, kan djy nie ietie. Ons kinders sukkel ook maar, wan baie huise het nie computers of internet nie. But ek het oek gesien hoe baie mense in dié tyd na ons mense op die Cape Flats uitgereik het, soe met die swaar tye het ek gesien dat humanity nog liewe. En dan is ek oek baie disappointed in sekere areas – mense liewe asof dit nie lockdown is nie. Ek verstaan ons mense kry swaar, maar daar is dié van hulle wat advantage vat vannie situation. Sommige winkels was geloot in sekere gemeenskappe. Nou djy kan hoe swaar kry, maar djy hoefie om te steel nie, ons almal kom daar deer!

Ek was onlangs gevra wat is die "ware waarde van skryf". En ek wil daai vraag vêder vat en vi jou vra, wat is die waarde van skryf gedurende ʼn tyd soes dié?

Om te skryf is priceless! Vir my vat skrywe my weg vannie reality af. En as ek kyk na my followers op Cape Flats Stories, Baie van hulle love om te lees en ook om die reality te escape. Ons almal se omstandighede is different, maar wanne djy skryf voel djy soos ʼn creator; deur te skrywe maak djy ʼn positive contribution. Livy, ons se mense lies, gloe my. Ek was nourie dag by ʼn aunty innie Ottery ommie boek weg te niem. Die aunty se huis is vol boeke en sy bly innie Ottery; dié motivate vir my om te skryf, want ek wiet daars ʼn aunty oppie Flats wat my storie gat lies.

Jou Facebook-blad, Cape Flats Stories en Uncle Stan en die wêk wat djy daa doen inspireer my baie. Eestens is dit net wee ʼn bewyse dat ôs mense soek ôs stories, en dat hulle hou van lies. Kan djy my ʼn bietjie meer oo Cape Flats Stories vetel – waa het die inspirasie en daai droem vi jou begin?

Dankie Livy! Dit het jare terug begin. My ouers was community workers. Oppie Cape Flats as jou ma en pa bekeer is, het djy nie choice nie, djy gat saam kerk toe! My ouers het gereeld in plekke soos Ottery, Parkwood, Lotus River, Grassy Park, Cafda en ander areas gewerk tussen ons se mense, kos uitgedeel, en soos my ouers geglo het dat gebed veranne sake, vir mense gebid en bemoedig. Ek was maa baie jong toe hulle dit gedoen het. Twee jaar terug voel ek ek wil dit weer doen, want my eie laaities is nou groot, en dis waar Cape Flats Stories gebore was. Ek bid nou nie virrie mense nie LOL but ek like om tussen onse mense te wies en motivational speeches en soe antes te organise. Ek is nie één dag spyt ek het dit begin nie.

Hoekô is skryf belangrik in en vi ôs gemeenskappe?

Dis hoe ons ander mense kan vertel van ons culture. Daar is baie van ons history missing want ons het dit nooit record nie. Dis tyd dat ons begin ons stories deel. Hoe meer ons skryf hoe meer sal ons oek healing kry en ander rasse sal ons ook beter verstaan. Onthou as djy kan lies kan jy enige iets doen! Ons moet lies promote in ons se communities sodat ons meer skrywes en liesers kan ontdek.

Is djy biesag om ienige iets te skryf gedurende die tyd, en as djy biesag is met iets nuuts, kan djy vi ôs meeder daavan vetel? En speel COVID-19 ʼn rol in jou storie?

Ek is besig met een project wat halfpad klaa is. Ek het soe ʼn rukkie terug begin om dit te skryf. Die verhaal gaan oor corruption oppie Cape Flats and die gender-based violence asook die gangs. Dus soe ʼn bietjie van alles – Romance, Violence en Action. Ongelukkig moet die volgende boek niks nudity in hettie, my ma is teen dit LOL, maar in my boek Cape Flats love affair is daar genoeg nudity. Ek is biesag oek om kortverhale te skrywe oor COVID-19 en hoe dit mense se livelihoods beïnvloed het. Ek sal binnekort begin op my Facebook page dit post. Kykie Livy, ons lies en watch altyd movies vannie USA se virus, but my next storie oor COVID-19 gat gehard wies die Cape Flats version – follow my page ...

Wat is jou gedagtes oo hoe stories oo die virus vertel wôd gedurende dié tyd?

Daar’s baie min stories wat ekke actually van gehoor het. Die enigste boek is Deon Meyer se boek wat vir my baie akkuraat amper is oor die virus. Ek dink die virusstories gaan nog kom. Ek dink op die oemblik is almal nog uncertain oor die virus, want dis niet.

Wat is jou denke oo die oepmaak van skole?

Dis scary en ook moeilik. Onthou baie van ons se kinnes oppie Cape Flats kry kos by skole deer hulle feeding schemes. Soe nou gat kinders at least kos kry by sekere skole maar die virus bly dodelik, soe aan die een kant is djy bang dat die kinnes en onderwysers kan siek raak, maar dan ook kry kinders weer iets om te iet. Al wat ek nou doen is bid dat hulle ʼn oplossing vinne vir COVID-19. In ʼn perfect wêreld sou ek die kinners by die huis laat bly het, maar soos ek jou reeds gesê het, oues oppie Cape Flats hettie kossie en technology bestaan nie in meeste van ons mense se huise nie.

Wat is jou siening oor sosiale distansiëring in skole?

Dit is onmoontlik – kinders bly maar kinders! Hulle gaan aan mekaar raak, hulle gaan mekaar se brood deel ens. Onthou ook voor COVID-19 het ons probleme gehad op skole waar kinders nie na onderwyses geluister hettie en dit gaan dieselle wies. Ek het soe ʼn interview gedoen met mense op my Facebook page en hulle gevra of hulle kinnes skool toe gat. Baie oues het nee gesê. Dit laat my worry oor hoeveel kinders gaan opdaag vir skool. But soes ek altyd sê, wat moet gebeur moet gebeur.

Wat is jou droem vi jou gemeenskap?

My droem is baie simple: Die Cape Flats moet prosper, ek wil meer professionals sien as gangsters. Ek wil hê ons mense moet opstaan vir hulleself en ophou dat anders ons stereotype. Political parties moet beginte saam ons mense werk en nie net election tye kop uitstiekie. Ons kan net poverty ookom as ons saam staan en mekaa support. Ons moet ook die local businesses in ons community support. En local businesses moet terug invest in ons se communities – dié way sal ons ʼn difference maak. Geen political party gaan die Cape Flats change nie, ons as Cape Flats citizens moerit doen.

Lees ook:

Op die front line: ’n gesprek met Eavesdrop oor die rol van kunste

On the front line: An interview with Abdul Karrim Matthews

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top