Litnet

Hierdie lesersindruk is uit eie beweging deur die skrywer van die lesersindruk na LitNet gestuur.

Titel: Verdagte 504
Skrywer: Elsabé Welman
ISBN: 9781997476436
Uitgewer: Naledi

Elsabé Welman se Verdagte 504 is een van daardie boeke wat ’n mens van die eerste bladsy af vasgryp en nie maklik loslaat nie. Wat dadelik opval, is haar vaardigheid met woorde. Sy is sonder twyfel ’n woordkunstenaar met ’n fyn aanvoeling vir taal, en sy skilder tonele en situasies met so ’n helderheid dat die leser moeiteloos binne-in die verhaal vasgevang bly. Dit is juis hierdie skryfvernuf wat my aandag deurgaans behou het. Ek wou die boek klaar lees en wou heeltyd weet wat volgende met die karakters gebeur. Die dialoog voel natuurlik en die tempo is so goed afgemeet dat ’n mens nooit werklik by ’n stadige gedeelte vashaak nie.

Die verhaal volg Ben en Elna op hulle onderskeie pogings om Kaapstad vanaf Israel te bereik, ’n tog vol ontberings en hindernisse wat die twee karakters moet oorkom. Welman bou hierdie tog stap vir stap op, en ’n mens voel elke terugslag saam met haar karakters aan. Die sentrale tema wat regdeur die boek na vore kom, is dat die goeie uiteindelik oor die kwaad seëvier en dat ’n werklik goeie mens, soos Ben, herken en gehelp sal word wanneer hy dit die nodigste het, ongeag hoe hy lyk of waar hy hom bevind. Dit is ’n boodskap wat die leser telkens weer teëkom soos die verhaal vorder.

’n Besonder interessante karakter in hierdie verband is Lukas, wat skuilings vir behoeftiges bedryf, terwyl sy werklike bedryf die verkoop en verspreiding van dwelms is. Dit is ’n ongewone kombinasie en ek is nie heeltemal seker hoe realisties so ’n verhouding in die werklike lewe sou wees nie, maar binne die konteks van die verhaal speel dit ’n deurslaggewende rol. Dit is grootliks danksy Lukas se bystand dat Ben uiteindelik sy bestemming bereik, en die karakter voeg ’n interessante dubbelsinnige morele laag by ’n verhaal wat andersins redelik duidelik tussen goed en kwaad onderskei.

In die laaste hoofstukke bring Welman al die los drade behendig bymekaar, iets wat miskien kenmerkend is van die genre wat sy hier gekies het. ’n Mens moet dit aanvaar as ’n fiktiewe vertelling eerder as ’n presiese weerspieëling van hoe die lewe werklik verloop, maar as sodanig werk dit uitstekend.

Verdagte 504 lees maklik en is deurgaans boeiend. Die verhaal laat ’n mens met ’n goeie gevoel agter, naamlik dat die goeie sal seëvier oor die kwaad, mits ’n mens self goed bly. Dit help ook as jy ’n beskermengel aan jou kant het. Dit is die soort boek wat ’n mens vir ’n vriend sal aanbeveel met die versekering dat hulle dit sal geniet. Ek gee die boek 4 uit 5 sterre en beveel dit sonder huiwering aan vir lesers wat van ’n hartverwarmende, avontuurlike verhaal met ’n bevredigende einde hou.