Gé Korsten en Mimi Coertse (voor) in Die Fledermaus (1987), foto deur die Kunstekaap verskaf
Kunstekaap sluit aan by talle Suid-Afrikaners en die internasionale operagemeenskap in rou oor die afsterwe van Maria Sophia Coertse, wêreldwyd bekend as Mimi, Suid-Afrika se mees gevierde en geliefde sopraan, en ’n figuur wie se stem sinoniem geword het met die siel van Suid-Afrikaanse klassieke musiek.
Mimi Coertse is op 12 Junie 1932 in Durban gebore, en haar reis van ’n jong musiekstudent aan die Helpmekaar Meisieskool in Johannesburg tot die verhoog van Europa se grootste operahuise is een van die merkwaardigste verhale in die Suid-Afrikaanse kultuurgeskiedenis. Sy het haar sangstudies in 1949 in Johannesburg begin, en in 1953 na Londen en toe Wene gevaar, waar sy opleiding onder Maria Hittorff en Josef Witt ontvang het en ’n uitsonderlike loopbaan kon opbou.
Haar internasionale debuut was in Januarie 1955, toe sy in Wagner se Parsifal by die Teatro San Carlo in Napels opgetree het, onder leiding van die bekende Karl Böhm. Die volgende jaar het sy die verhoog van die Weense Staatsopera betree as die Koningin van die Nag in Mozart se Die Zauberflöte, ’n rol wat haar nalatenskap sou definieer en waarvoor sy uniek begaafd was. Teen 1957 het sy ’n permanente lid van die Weense Staatsopera geword, waar sy vir meer as twee dekades ’n leidende figuur gebly en oor ’n wye en veeleisende repertoire opgetree het wat gewissel het van Mozart en Verdi tot Wagner en Strauss.
Toe Mimi in die 1970’s na Suid-Afrika terugkeer, het sy nie afgetree nie, maar haar buitengewone gawes gekanaliseer om die land se klassiekemusieklandskap van binne af op te bou, jong sangers te mentor, die kuns van Lieder te bevorder, en die Black Tie Ensemble in 1998 saam met Neels Hansen te stig.
Mimi in Norma (1975), foto deur die Kunstekaap verskaf
By Kunstekaap was Mimi ’n bekende gesig en ’n blywende vriend vir hierdie instelling en sy gehore. Sy het ons verhoog versier in produksies van Norma en Die Fledermaus. Haar jaarlikse Kersfees met Mimi-konserte het ’n geliefde tradisie geword waarna gehore jaar na jaar teruggekeer het, aangetrokke tot die warmte, vreugde en suiwer vokale briljantheid wat sy na elke opvoering gebring het. Sy het haar 80ste verjaardag op die Kunstekaap-verhoog gevier. Dit was ’n mylpaal wat sy nie privaat gevier het nie, maar met die gehore aan wie sy haar lewe gewy het. Dit was heeltemal in ooreenstemming met wie sy was: vrygewig en diep toegewy aan die idee dat opera aan almal behoort.
Ons by Kunstekaap betuig ons innige meegevoel aan haar familie, haar vriende, haar studente en die duisende bewonderaars wie se lewens deur haar stem verryk is.
Marlene le Roux, HUB