die sneeuluiperd

  • 2

vir Heleen Louw

ore platgetrek
hurkend teen dungeskilde lig
afgerol tot in die doopbekken
in die stilte wat jou vooruitgaan
die omkluisterde voetkussing op die klip

’n bergbok
die stolpunt
in die bleekgroen lawaglas van jou oog

langs die loodregte krans
’n vallende gnomon
berghang en bok
’n verbrokkelende ruitverwysing

ná die afgrond
die goue ratio van jou luiperdlyf
’n gestrekte boog
kwasbegrepe deur die onverskrokke stert
’n halwe Rorschach
agter sy gesperde voorklou

bo en onderkaak versoen
in die jong ooi se ontblote keel
die deurbyt van slagtande

gutturaal
in maagdelike stilte
onder die aanraking van ’n vingerpunt
met asem en bloed
die grotwand tot lewe versteur

Lees ook

Adam

César Vallejo

 

  • 2

Kommentaar

  • Ek hou van die ritme en die komposissie van jou skryfstyl . Dit getuig van keurig en sorvuldige taalgebruik.
    Met jou vernuftige aanwending bereik die gedig n suksevolle crescendo wat my as leser afwagtend meesleur. Voorwaar verrykend.

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top