67-woord-gedig vir Mandela-dag 2018: Inskrywings II

  • 0

Hier verskyn die tweede lys inskrywings wat vir LitNet se skryfkompetisie "67-woord-gedig vir Mandela-dag 2018" ontvang is.

Inhoud

  • Cornelius Jansenius
  • Marius Boonzaier
  • Susanne Pike
  • Elize Wessels
  • Barend van der Merwe
  • Adri Coetzee
  • Maricel Botha
  • Luisa van der Linde
  • Hein Viljoen
  • Patricia Viljoen
  • Marcelle Botes


Cornelius Jansenius

Dawid en Batseba

Mejuffrou Judea van tien jaar gelede
se lewe is glansloos en saai.
Haar man is gedurig weg van die huis,
vir wie moet sy haar dan verfraai?

Sy wag elke dag tot die koning verskyn
op sy eie private balkon
van waar, weet sy goed, hy deeglik kan sien
hoe sy kaalbas bak in die son.

Wat gaan van dié petalje word?
Lees alles Sondag in Rapport!



Marius Boonzaier

Foto

’n skadu gestreepte
gesig 
teen die gevangenis se staal tralies

koud

en met ’n voorkop in ’n frons geplooi
staar hy na die horison
terwyl Casspirs op die vasteland
ontplooi word
en die son 
soos die toekoms
in sy oë skyn

goudgeel 
en warm

maar dit flits verby
en al wat oorbly 
is ’n foto

buite fokus en verblyk en verniel
geraam teen ’n verkrummelde wit muur



Susanne Pike

die Vrou

die Vrou stryk onvervuld
oor haar gekneusde kurwes – 
volrond uitgestulp
na langsame kraam
aan liefkudde kinders:

om na haatjare se pyn en ly
hul na vergifnis te lei
en onveroordelend te bely

dat:

verdraagsaamheid 
gemeensaamheid 
lydsaamheid

#eenheid

die enigste ware weg is
om jou paspoort oop te koop
na innerlike vryheid – 

(die Vrou weet, sy hoef net
nog eenmaal swaar te baar
aan vrede bo alle verstand) 



Elize Wessels

Die son van hoop

Ons draai ons rande en sente om
en wonder waar ons gaan bly as ons oudag kom.
Ons loer almal mekaar wantrouig aan,
kyk op na die berge
en wonder waar kom ons hulp vandaan
en moreoggend …
kom dieselfde son weer op.
Dieselfde son wat van die begin van tyd
skyn oor ons almal se kop
en die son bring hoop,
vir ons wat kop onderstebo loop.



Barend van der Merwe

Mandela herroep

Mandela die versoener
bly die wêreld ons vertel
het jare geoffer
op Robbeneiland in ’n sel
Maar
die jeug is ongeduldig
en die indoenas sonder raad
Suid-Afrika ’n prutpot
van broederskap én haat

Maar ken ons ons verlede
as ons kies wat ons onthou?
Ons oordeel tog so maklik
Met die kennis van terugskou

En sou ons dan beter vaar
as ons in sy skoene
kon staan?



Adri Coetzee

Glimlag die verdriet weg

Strome mense, verward verslae
vra hulp, waar kan ek vra?
Verdriet, seer, klaar met die lewe
waar is hulp waar kan ek swewe?

’n Glimlag kom onverwags ... van ’n engel ... langs die pad
’n Wolk van hartseer breek oop hoop loer uit en verstrengel met verwagting, met uitkoms, met lewe ...

Einde ontmoet ’n begin, nuwe lewe, ’n sirkel van hoop vir die uitdagings en emosies soos belewe



Maricel Botha

Donderdagoggend dromdiens

Met ’n wankelende wiel kletter jou waentjie
van drom na drom
in Brooklyn se strate
Die oorgroot sak styf geprop met hulle
waardelose kartondose
soos ’n miskruierbol
Die res van die
bende lendelam versamelwaens
dra glas en plastiek op wiele ewe klein en skeef

Is dit Madiba magic, Mbeki logic of Zuma tragic?
Koop maar ’n Lotto-kaartjie,
want die ANC-oorwinning bring vir jou niks anders as
herwinning


Foto verskaf

Luisa van der Linde

Die bed langs die pad

Dis hier waar ons land se
probleme lê
’n publieke aanklag
soos ’n rotnes
van menswaardigheid gestroop

breek af die monumente
kyk hier
waar jy verbyry in jou 4x4
sluk jou mineraalwater
en moenie wegkyk nie

sien
sien my raak
ek vlek my oop in jou geheue
my vuil komberse bondel
verby massa retoriek

die gate in my sy
vra of jy
ons land se politiek verstaan?



Hein Viljoen

Afrivoël

ek is troupant wat helder blou teen katdoring se groen
geelvink bou ek voortdurend aan ’n nes vir jou
nooit tevrede nie loer ek met rooi-oog-bosduif
van die dak af ek vlieg met vier muisvoëls
in formasie deur jou boord kruip diep in die bos weg
soos tinktinkie met uil steun ek laat in die nag
en hadida protesteer ek luidkeels teen die nuwe dag


Patricia Viljoen

Vredemaker?

Hoe maklik vergeet ’n mens?
Is vergifnis dan relevant?
terwyl kettings breek
en swaar ysterdeure oopswaai
slaan ’n bliksemstraal iewers
en engele huil

’n Ma staan hulpeloos
langs ’n oop graf
haar kindersoldaat het sy lewe
vir volk en vaderland gegee

Nou verhef hulle jou as vredemaker
terwyl daardie ma
vir ’n bietjie meer as ’n uur
om haar lewe smeek
en jou aanhangers vrees bly kweek



Marcelle Botes

Hoop 

Hier sit ek vasgevang in my verdriet 
My pyn en hartseer, vir ander verniet 

Niemand kan iets aan my seer siel doen 
Ek moet my aan my eie lot versoen 

Laat my nie slaap of laat my nie sluimer 
Die toekoms wag, ek sal nie luier 

Gee my krag en wys genade Heer 
Ek sal elke dag net weer probeer 

U hou my hand en ek kan net hoop 
Eendag sal ek weer kop omhoog loop 


Lees ook

67-woord-gedig vir Mandela-dag 2018: Inskrywings

Skryfkompetisie: 67-woord-gedig vir Mandela-dag 2018

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top