AuII: Skaars of afgeskeep? ’n Kritiese literatuuroorsig

AuII: Skaars of afgeskeep? ’n Kritiese literatuuroorsig

Helgard G. Raubenheimer, Departement Chemie en Polimeerwetenskap, Universiteit Stellenbosch

LitNet Akademies Jaargang 13(2)
ISSN 1995-5928

 

Opsomming

Verbindings van AuII is reeds langer as 60 jaar bekend. ’n Literatuurstudie toon dat slegs ’n beperkte aantal struktuur- en bindingstipes tot dusver in suiwer vorm geïsoleer en gekarakteriseer kon word. Die grootste enkele groep bevat AuII as gekomplekseerde, kovalentgebonde [AuII–AuII]-eenhede en die twee goudatome is óf ligandgebrug (die grootste gros) óf óngebrug (’n handvol). Monokernige AuII-verbindings kom ook voor en word gekenmerk óf deur die teenwoordigheid van die eksotiese ligand Xe, óf weens chelaatvorming met bidentate of heksadentate S- of S- en O-donor-ligande, óf weens vierkantigvlak porfirien-kompleksvorming waarin imien-N en amied-N donorfunksies vervul. Die vorming van AuII gedurende nanogoudsintese, ’n rol daarvoor in homogene katalise, sowel as die stabilisering daarvan op verskillende vaste ondersteuningsplatforms, toon dat meer bruikbare toepassings in die toekoms verwag kan word. In die lig van resultate wat veral sedert 2000 verkry is, word die bestaande literatuur hier georden en bespreek en tekorte in die chemie van AuII uitgewys. Verskeie voorstelle vir verdere ondersoek word gemaak.

Trefwoorde: Dikernige AuII-komplekse; monokernige AuII-komplekse; sikliese AuII-komplekse; ourosiklus; nanogoud; homogene katalise; komproporsionering; AuII-kompleksisomere; porfiriene

Klik hier om die volledige artikel in PDF af te laai.

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top