Litnet

Wat beteken die woord en begrip ‘haat’ vir jou, Wouter?

Begin jy ook maar nou, soos Cornelius, dié woord rondslinger na enigeen wat fundamenteel met jou verskil, net om die saak dáármee te probeer afmaak? Dit wil beslis so voorkom. Maar dit gaan nie slaag nie.

Die kwessie van homoseksualisme is vir eeue al ’n bron van ontstigting en ontsteltenis, veral op die antagonistiese en aggressiewe wyse waarop die homoseksualis dit in meer moderne tye aan algar probeer opdring.

Homoseksualisme is bekend as ’n onnatuurlike toestand en ook ’n sondige toestand, vir duisende jare, al. Baie homoseksuele mense stem daarmee saam, selfs openlik, soos jy onlangs ook gesien, het. Maar, hulle doen iets positief daaraan en daarvoor kan mens hulle admireer.

Jy en ander soos jy, daarenteen, swaai allerhande aggressiewe en ontstigtende woorde en terme rond, soos presies wat jy hierbo doen, in ’n poging om mense in ’n posisie in te boelie sodat hulle julle onnatuurlike situasie moet ondersteun! Daarmee vererger jy die natuurlike renons wat die oorgrote meerderheid mense in dié praktyk, het. Ja, daar is ’n klompie mense wat sê dat hulle nie omgee nie – maar dit is nie waar nie, want sodra die effek daarvan hulle begin raak, ontsluit daardie natuurlike renons in daardie praktyke tóg maar, want, soos uitgewys, word dié praktyke nié in isolasie beoefen nie, want die rimpel effek daarvan brei uit na die ganse gemeenskap. Daarom het die gemeenskap ’n belang daarby, seggenskap daaromtrent.

Dit is nié ’n praktyk wat net in privaatheid beoefen kán word, nie. Die las daarvan, op emosionele- en selfs gesondheidsvlak, kring onmiddellik uit na die breër, andersins nie-betrokke en nie-konsensuele gemeenskap. En wanneer lede van die gemeenskap reageer, dán skreeu julle blou moord en slinger allerlei verwyte en groot, maar leë, stellings ronde, soos jy hierbo en elders, omtrent dié saak.

Die haat waarvan jy praat, tragies genoeg, word juis deur julle optrede gekweek. Die homoseksueel, per se, word deur die gemeenskap met net soveel deernis ontvang en behandel, soos enige ander mens met ’n probleem – omdat die homoseksueel normaalweg nie die onnatuurlikheid van die toestand aan ander probeer opdring as normaal, nie. Sulke mense, nes enige ander verantwoordelike mens met 'n probleem, doen die verantwoordelike ding en hanteer hulle probleem om die nadelige effek daarvan te minimaliseer, selfs daarvan ontslae te probeer raak. Dit is waar die geloof in God so wonderlik te pas, kom, soos jy sekerlik al die getuienis gesien en gelees, het. Daarin ontvang hulle nie net die steun nie, maar ook die deernis en respek van die breëre gemeenskap. Geen sprake van haat, nie.

Maar wanneer sommige van julle as antagonistiese arrogante aktiviste begin ageer, dan verander alles. Die harmonie en die gemeenskaplikheid word deur diesulkes self verdring deur die optrede wat aandring op aanvaarding van die onnatuurlike en gepaardgaande dreigemente en in die plek van harmonie en gemeenskaplikheid kom die dinge waarvan jy praat – jy sien, wat julle saai, begin julle dan maai.

Mens kan maar terugkyk oor die kwessie van homoseksualisme en waarom dit nie vir die meerderheid aanvaarbaar is nie . Dit is omdat dit onnatuurlik is. Dit is omdat God mense nie só geskape het, nie. Geeneen het nog óóit in ganse geskiedenis van die mensdom, heteroseksualiteit as onnatuurlik beskou óf afgemaak nie – ook nie vandag, nie, want dit is 'n natuurlike toestand, soos die Woord ook bevestig. Die praktyk, die realiteit, van heteroseksualiteit is dus ooreenkomstig die Woord en natuurlik ook andersom.

Nie so met homoseksualisme, nie. Mens hoef nie iemand te leer om ’n renons in homoseksualisme te hê nie – dit is ’n natuurlike gevoel. Selfs meeste homoseksuele mense is eerlik genoeg om dit só te erken. Vir jou om dus te velde te probeer trek teen God en geloof, tot die mate dat jy selfs vir God verwerp daaroor, oor jou eie keuse wat vir massas ander ’n renons is, is baie onwys en onrealisties – en oneffektief juis vir die rede waarom jy dit doen. Jou eie gewaarwording daarvan, was eers in standerd 3, soos jy self sê. Die ontwikkeling daarvan kon vermy word.

En mens kan die probleem in al die belangrike aspekte daarvan terugtrek tot die onderliggende agnostisisme. Rebellie teen God en Sy Woord. Die leefwêreld van die agnostikus is klaarblyklik nié ’n wêreld van Vrede, Vreugde en harmonie, nie. Op een of ander manier is die agnostikus gedurig gewikkel in een of ander alterkasie of stryd weens sy lewensfilosofie wat hom in konflik bring met die massas gelowiges, spiritueel bekwames, weens die uitlewing van ’n onnatuurlike en Godloënende lewensfilosofie. Die satan, wat hulle agnostisisme inspireer, is dan juis ’n geweldenaar en leuenaar, en affekteer ook alles wat hulle daarop probeer bou. Woordgeweld, is by die agnostikus nie vreemd, nie, te oordeel aan die van hulle wat hier oor die tyd heen, deelneem, nie. Diegene wie hulle op die regte spoor probeer bring, moet juis daarop bedag wees. Ek weet. En hulle probeer die gelowige daarmee intimideer, want volgens hulle, mag 'n gelowige nie kragtig reageer nie - hulle verwar standvastigheid in geloof, met slapjisserigheid en meen dat geloof jou 'n slapjis moet maak. Verkeerd.

Die ironie is dat jy, julle, die antagoniste, hierdie dinge nie wil insien, nie.

Kobus de Klerk