Penarie

  • 0

die krieke wat ek deur my oop motorvenster
gehoor het kort voor ek afgetrek is vir dronkbestuur:
nie hulle of die herinnering aan hul onbegryplike taal
kan een titteltjie verander aan die kak waarin ek nou is nie

hier sit ek in die polisiesel
my bloed reeds getrek deur ’n dokter met aknee
en krabbel ek hoop
die selfvoldane krieke word wreed deur ’n akkedis
verras en opgevreet

my skoenrieme en lyfgordel is weggeneem
ook my foon ná ek probeer bel het
na my vrou se dooie nommer

kwitansies van die kroeg en pen is al wat oorbly
en glurende medegevangenes

 

Lees al die Mondig-gedigte hier:

Mondig

 

 

  • 0

Reageer

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


 

Top