Ontvlugting

  • 1

Ingrid Jonker (foto: https://www.litnet.co.za/was-ingrid-jonker-n-slagoffer-van-die-rooi-skoene/)

Ontvlugting
(Ter nagedagtenis aan Ingrid Jonker)

voor haar venster staan sy 
oorgelaat aan haar eie genade 
soos ’n verdwaalde mier 
op ’n suikerpot se deksel

arms gevou 
kop omlaag 
gesig sonder uitdrukking 
haar binneste ’n oseaan 
vol opgekropte seer

sy storm na buite 
blindelings 
soos ’n verlore siel 
wat nêrens welkom is nie

die wind kerm in haar ore 
beskermend vou die donkerte 
sy arms om haar

die man op die maan 
se glimlag het verdwyn 
strak en emosieloos 
gaap hy haar aan 
’n knop vorm in sy keel

’n seevoël fluister haar naam 
saggies dog hoorbaar 
gewillig soos ’n slavin 
drentel sy agter die stemmetjie aan

warm trane 
gemeng met soutwater 
bring ’n wrang smaak  
in haar mond 
tog voel sy vreedsaam 
soos ’n kind

wat vry en sonder sorge 
saam met haar maatjies baljaar

hardhandig gryp ’n brander 
aan haar linkerarm 
en sleep haar agter hom aan 
die wye dieptes in 
in ’n oogwink sink sy

weg 
weg 
weg

hier in die arms 
van die see 
by drieankerbaai

voel sy veilig 
hier het sy berusting gevind

  • 1

Kommentaar

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top