
Foto: Canva
Mossie by die venster
Stadig dryf my siel vanaand
uit ’n koue liggaam uit
ek kyk af op stil hande
op die kamer sonder geluid
dokters fluister by die bed
verpleegsters trek die laken toe
iemand skryf my laaste uur
maar iets in my wil nog roep
toe hoor ek sag my naam
deur die stilte van die nag
en op die venster van die kamer
sit ’n klein dingetjie en wag
daar’s ’n mossie in die vensterbank
met oë oud soos ewigheid
hy sê: “Kom vlieg saam met my weg
verby die dood en al die pyn”
ek vra: “Waar is die engele?”
hy glimlag net en kyk vir my
“God vergeet nie eens ’n mossie nie
en vandag – vandag is jy soos hy”
eers wou ek lag vir die gedagte
’n mossie as my gids vannag
waar’s die goue vlerk van hemel
waar’s die stem wat sagter wag
maar die mossie roep aanhoudend
“Kom ons vlieg nou hiervandaan
daar’s ’n plek waar vuur nie brand nie
waar geen mens alleen hoef staan”
daar’s ’n mossie in die vensterbank
met oë oud soos ewigheid
hy sê: “Kom vlieg saam met my weg
verby die dood en al die pyn”
ek vra: “Waar is die engele?”
hy glimlag net en kyk vir my
“God vergeet nie eens ’n mossie nie
en vandag – vandag is jy soos hy”
ons vlieg oor swart verbrande velde
oor die rook van ou verdriet
oor die dood wat oop en honger
langs die paaie lê en skree
toe breek daar lig oor die horison
soos ’n koor wat hemels sing
en die wind dra duisend stemme
deur die skadu van die wind
toe kyk die mossie na my saggies
en skielik sien ek wie hy is –
die mooiste engel wat ek ooit sou sien
met lig in sy gesig
daar’s ’n mossie in die vensterbank
God hou selfs die kleinste vas
geen vlerk val stil uit hierdie hemel
sonder dat Hy daarvan weet
En die engel fluister saggies
voor ons in die lig verdwyn:
“God het mossies ook lief ...
en nou behoort jy aan Hom”

