COVID-19: Eensaamheid in die tyd van ’n pandemie

  • 6

Foto: Pixabay

’n Groot ontdekking van die 21ste eeu was dat mense tevrede is om alleen te leef. Om alleen te leef beteken dan ook nie soseer dat jy eensaam is nie, maar in die tyd van ’n pandemie kan alleenheid ’n epidemie word. Ons ervaar almal op een of ander stadium van ons lewens dié tipe “eensaamheid”. In die tye waarin ons nou leef, kan eensaamheid dalk die beste opgesom word in een frase, en dis “sosiale afstand”, wat sekerlik die grootste aanspraakmaker vir uitdrukking van die jaar is.

Eensaamheid kan nuttig wees, so ons hoef nie noodwendig daarvoor bang te wees nie. As ons eensaam voel, is dit dalk 'n herinnering dat ons menslike kontak nodig het en dat ons moet uitreik na andere rondom ons. Ons moet besef dat ons nie die enigstes is nie en dat daar nog duisende eensame mense in hul huise in ons land en om die wêreld is. Ons moet dink aan al die oues van dae wat uitgesien het na hul weeklikse Sondagmiddagete-besoeke van hul kinders en kleinkinders. Wat nog te sê van die enkellopendes wat weke onaangeraak deurbring en hul komberse net stywer om hulself begin toedraai, net om omhels te voel?

Ek is gelukkig. Ek word meestal deur mense omring: Ek het 'n wonderlike moeder, ’n suster en swaer; ek is ’n oom en dan is daar ’n handjievol fantastiese vriende. Ek het mense wat met my praat en my wil vashou, maar nie mag nie, behalwe my ma natuurlik. (Ek is nog nie getroud nie.) Dit gebeur baie min dat ek “alleen” is. En wanneer ek alleen is, is ek baie jaloers op daardie tydjie met myself, wat nogal baie gebeur. Ek is nie ’n introvert nie, maar geniet nogal ’n tydjie alleen, vir myself. Ons almal het tyd nodig om ons eie gedagtes te bedink.

Maar eensaamheid gebeur nie net as ons alleen is nie. Ons kan die eensaamste voel as ons omring word deur mense. Ons kan eensaam voel in 'n skare en selfs by 'n partytjie. Of as iets groots gebeur en niemand verstaan ​​nie. Eensaamheid word soms omring deur mense en word totaal misverstaan. Eensaamheid hou verband met 'n verhoogde risiko vir hartsiektes, voortydige dood, demensie, depressie, angs en slaapstoornisse. As ons toelaat dat die huidige krisis ons verder en verder isoleer, kan ons in 'n “sosiale resessie” ingaan wat gekenmerk word deur groeiende eensaamheid en 'n gevoel van ontkoppeling van ander.

........

In die tyd van sosiale-afstand-handhawing is dit belangrik dat ons ons prioriteite reg het. Ek sou kon begin deur te sê dat mense ’n prioriteit is, maar ek sou lieg, want dit is nie so nie. My ma is die grootste prioriteit in my lewe en sonder haar gaan ek maar sukkel om aan te gaan. 

..........

In die tyd van sosiale-afstand-handhawing is dit belangrik dat ons ons prioriteite reg het. Ek sou kon begin deur te sê dat mense ’n prioriteit is, maar ek sou lieg, want dit is nie so nie. My ma is die grootste prioriteit in my lewe en sonder haar gaan ek maar sukkel om aan te gaan. Ek het nie ’n vrou en kinders nie en is ook nie spyt daaroor nie, maar ek het die talent – of altans so dink ek – om my woorde op papier neer te pen. Dis ’n goeie kuur teen eensaamheid. Maar as ek myself sou afvra hoe ek my lewe geleef het, watter prioriteite weerspieël word in die manier waarop ek my tyd, aandag en energie bestee het, was net om te lewe met alles wat ek in my het, my werklike prioriteit.'

Om jou prioriteite in orde te kry is die stryd van die moderne wêreld. Hier volg vier strategieë wat ek iewers raakgelees het om eensaamheid te oorkom. Stel dit eerstens as 'n doel om minstens 15 minute per dag deur te bring met mense vir wie jy omgee. Laat tweedens die oomblikke tel as jy die kans kry om kwaliteit-tyd saam met iemand anders te kan deurbring. Soek na maniere om jou gemeenskap te dien. En laastens, omhels “eensaamheid”. Gaan sit buite onder ’n boom en dink, of bring tyd deur om na inspirerende musiek te luister. Dit hoef nie noodwendig Beethoven en Bach en hulle genote te wees nie. Ek is ’n rocker en hou van heavy metal, so to each his or her own. Doen waarvan jy hou en omhels jou eensaamheid. Gaan soen ’n mooi vrou of man of komplimenteer iemand vir iets aan hulle wat jou geval.

Maak hierdie stukkie geskiedenis waarin ons nou leef saak? Om boek te hou van die beperkings wat deur die regering aan ons opgelê word, is te dikwels 'n hol gedagte. Vir die meeste van ons is dit die eerste keer dat ons dié spesifieke lewensomstandighede ervaar. Vir die eerste keer in 25 jaar word ons as bevolking voorgesê en of jy gekies het of nie om dit opgelê te word, dit was nie ’n maklike tyd gewees nie – is nog steeds nie.  Ons is sosiale diere en wanneer die krisis afneem, sal “geskeide” vriende en families haastig wees om weer bymekaar te kom.

..........

Miskien is dit juis wat ons nodig gehad het – ’n onderbreking van mekaar se geselskap om weer te besef hoe kosbaar vriende en familie is.

...........

Miskien is dit juis wat ons nodig gehad het – ’n onderbreking van mekaar se geselskap om weer te besef hoe kosbaar vriende en familie is. Die eerste moderne skrywer oor eensaamheid, die 18de-eeuse Switserse dokter Johann Zimmermann, omskryf die ervaring as 'n “neiging om die self te versamel en persoonlike vryheid”. Ek het een lewe en ek leef dit ten volle, hoekom nie! Dis my keuse en leuse in die lewe. Wat is joune?

Ek het my geliefde, lewenslustige, gesonde en een dag kort van haar 85ste verjaardag moeder op 1 Februarie aan die gevreesde virus afgestaan. Nou moet ons oppas dat die pandemie nie in ’n epidemie van die hart oorgaan nie. Sy was my inspirasie om my lewe ten volle te leef, want sy het dit gedoen.

Rus in vrede, my ou Moedertjie.

  • 6

Kommentaar

  • Waauw, ou vriend, dit was raakvat met woorde en baie dapper om jou wonderlike gawe met ons te deel.

    Dis 'n diep voorreg om een van jou vriendinne te kan wees.

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top