Litnet

Weens taktvolle swyging vir Cornelius se gevoelens wou ek nie hierdie onderwerp aanroer nie maar vandag sien ek ’n artikel in die kwaliteit Duitse blad Der Spiegel, oor  Biskop Franz-Peter Tebartz- van Els: bei Papst Franziskus und dem Limburger Bischof entdecken deutsche Katholiken die zwei gesichter des Klerus.

Die twee gesigte van die "Heilige Katolieke Kerk" is nie ’n vreemde begrip vir belese mense nie.

Sonder om in te veel detail te vaar omtrent die ontwikkeling van die geloofsbelydenis van hierdie institusie soos transsubstansie en ander beginsels van dogma wat glad nie eers voorkom in die Bybel nie, die onfeilbaarheid van Pouse wat praat "ex cathedra" , ’n opdissel van die 19de eeu, kom ons kyk na die rekord van die Kerk (die sg liggaam van Christus) deur die verloop van die geskiedenis.

Die Roomse Pous het die kruisoptogte in die vroeë Middeleeue finansieel ondersteun, en die vernietiging van daardie tyd se rykste stad, Konstantinopel. Al die buit is na Venesië en Rome geneem, en kan oa vandag gesien word op St Mark se plein in die vorm van die perdebeelde wat op die dak van die Basilica pronk.

Die Kerk het die Spaanse conquistadores gevolg na Suid-Amerika en toegekyk hoe die plaaslike Indiane uitgeroei en besteel word van hulle goud en land. Hierdie goud is gebruik om die pragkatedrale in Portugal en Spanje te bou.

Die Kerk het later toegekyk hoe die inboorlinge daar onder dwang moes werk vir die Spaanse koloniste wat gewoonlik 90% van die land vir hulleself ingepalm het. Priesters wat hulle stemme dikgemaak het oor hierdie ongeregtighede is na Rome teruggeroep.

Die Roomse Kerk het die fascistiese diktator Franco in Spanje geseën met sy burgeroorlog teen hervormers. Daar is legio voorbeelde van die Kerk se inmenging in die interne sake van ander lande (net soos die CIA van die VSA),  en hulle ondersteuning geleen het aan diegene aan bewind, gewoonlik brutale diktators, teen diegene wat regverdige demokratiese hervorming wou bring waardeur alle landsburgers kon baat.

Die haat in Roomse kringe vir die hervormers soos Martin Luther en Calvyn (die Demoon van Genève) is legendaries en bestaan vandag nog. Toe Luther Rome besoek het, het hy ’n nes van immoraliteit en korrupsie gevind, en gepleit vir hervorming binne-in die Kerk. Trouens wou hy nie ’n breuk in die Kerk veroorsaak nie maar die hardkoppige Pous van daardie tyd wou nie gehoor gee nie.

Wat ek persoonlik so verdoemenswaardig vind is die twee-gesig hipokrisie van hierdie institusie, die enorme kloof wat daar bestaan tussen dit wat hulle preek, en dit wat hulle doen. Hulle verhouding teenoor seksualiteit beskryf die beste hierdie skisofrenie. Aan die een kant beskou hulle masturbasie as ’n "mortal sin", ’n sonde die oortreding waarvan jy reguit Hel toe gaan, en aan die ander kant beskerm hulle kindermolesteerders onder hulle eie geledere. Ook die kwessie van kondome. Volgens hulle skewe logika is dit beter dat ’n persoon die HIV-virus optel as om beskermingsmiddels te gebruik. Onder die armste mense in die bevolking is dit ook beter om10 kinders te kry wat hulle nie kan voed nie as die gebruik van voorbehoedmiddels. Ook beveel hulle totale onrealistiese oplossings aan soos die weerhouding van seks (selibaat)  as antwoord op die seksuele drang.

Die Vatikaanbank, ’n besondere geheime institusie, is moontlik ’n wassery vir Mafia-geld.

Ek het groot geword met die idee dat die Roomse Kerk geldelik  ’n arme institusie is wat sukkel om te werk en te sorg vir die heil van sy lidmate. Verder van die waarheid kon ek nie wees nie. Die Kerk is skatryk en besteel sy lidmate met die belofte van ’n "hiernamaals", en die gedagte dat as hulle arm en ellendig  in hierdie lewe is, daar ’n wonderlike toekoms vir eendag  wag.

Pieter Redelinghuys