Litnet

George, jy is heeltemal reg oor my foutiewe uitlating ivm "geswore Afrikaner-historici". Die punt wat ek wou maak is dat die medewerkers aan Prof CFJ Muller se boek allermins Britse Imperialiste of anti-Afrikaner was. Maar vir seker moes ek ander terminologie gebruik het. Verskoning as ek Prof Muller en ander te na gekom het. Jou opmerking oor die professionele werkswyse van Prof Muller en medewerkers onderstreep die rol van Genl Hertzog en Dr Verwoerd soos ek dit hier uitgespel het.

Ek het in al my skrywes nog nooit ontken dat apartheid se ontstaan veel vroeër as 1948 is nie. Maar ek het tot die debat toegetree laat verlede jaar toe Jan Rap in 'n skrywe te kenne gegee het dat apartheid in die algemeen nie sleg was nie. Toe ek my teenstand teen die onmenswaardige behandeling van mede landgenote uitgespreek het, het Jan Rap én Cornelius Henn in verskeie skrywes en kommentare die totale skuld vir apartheid eensklaps op die Engelse geplaas, so asof die Afrikaners geen aandadigheid daarin gehad het nie.

My argument was nog altyd dat veral na 1948, die opeenvolgende Nasionale Party-regerings die skroewe stywer en stywer aangedraai het. In 'n skrywe verlede jaar het ek die talle stukke post-1948 apartheidwetgewing gelys, en ek gaan dit nie weer herhaal nie. Die verwoestende uitwerking van daardie ideologie is vandag daar vir almal om te sien. Cornelius Henn se hele betoog draai daarom dat alles wat tussen 1848 en 1961 gebeur het Engeland se skuld was omdat SA nog lid van die statebond was. Dis gewoon plein onsin.

Vir my is die groot tragedie dat die Afrikaners (en die Nasionale Party) nie vroeër kon sien watter leed apartheid aan mense gedoen het nie en hoe immoreel dit was nie. (Terloops, ek is 'n oudstudent van Prof Giliomee en sy boek staan prominent op my boekrak!)

Baie goed Dirk - daar is genoeg vir Henn om te oordink

Henn, dis "...onkunde oor algemene kennis, nie "...onkunde in algemene kennis nie. Jou gebruik van voorsetsels is ook maar wankelrig.

Jy antwoord nie op my vrae nie, want jy het nie antwoorde nie. Net één vraag, kom nou. Hoekom wou Verwoerd binne die Statebond bly as dit beletsel sou plaas op die nuwe Republiek se onafhanklikheid. Moenie weghol nie, antwoord!

Hello,

Nog een, is Maurice Blanchot(oorlede), 'n kluisenaar wat nooit klas gegee het, maar indien hy sou, sou ek ingeskryf het, so ook Adam Phillips, nie 'n kluisenaar nie, maar gee nie klas nie,  'n Britse sielkundige en 'n ander onlangse ontdekking, A.O. Hirschman(oorlede) en lank gelede, Harold Bloom, dalk nou nog, veral weens die insig wat hy bied met die volgende. 

Hello,

Wonder bo wonder 'n antwoord, maar vol van die gewone ontwyking en word slegs 'n paar punte uitgelig uit Henn se relaas. Henn se verweer oor apartheid is soos volg: "blanke Afrikaners nie uitgesonder kan word in enige aspek van apartheid nie. Derhalwe, ook die feit dat apartheid voor 31 Mei 1961 en apartheid daarna die rol van Brittanje daarin toon aangesien die uitvoering van die Suid Afrikaanse regerings voor 31 Mei 1961, en daarna verskil het".

Daar is met groot geduld aan Henn verduidelik dat die stigting van die Unie in 1910 die volgende bevestig het:

The following is taken from the Cambridge History of South Africa Volume II under the editorship of Robert Ross et al.

The Union of South Africa came into being with the opening of Parliament in November 1910, following a lengthy period of negotiation between the four self-governing British colonies in southern Africa. The Union closely resembled an independent country, and it would evolve, as would the other British dominions, further in that direction. A peculiar feature of the Union was its failure to integrate politically what economic geographers would certainly already have considered the natural socioeconomic terrain on which it stood.

Alreeds van 1910 was die Wit Afrikaner in beheer en die maak van beleid sy verantwoordelikheid.

Dit word bevestig uit 'n tweede bron, die van John Darwin en sy boek getiteld, The Empire Project.

In South Africa, Britannic nationalism played a different part. The white ‘nation’ was predominantly Afrikaner not British. The grant of self-government to the former Boer republics had brought Afrikaner not British politicians to power. Union in 1910 gave them control over a unitary (not federal) dominion.

Elders in aparte briewe het beide ek en Dirk die wetgewing wat oor 84 jaar deur die wit Afrikaner uitgevaardig is bespreek en wie aan bewind was ten tye van daardie wetgewing. Dit loop soos 'n goue draad dat die Afrikaner in bewind was, onafhanklik en vry was om wetgewing te formuleer na hartelus.

Dirk se uitwysing van die statute van Westminster is daarom juis waardevol aangesien dit die vryheid van die Unie in groter besonderhede bevestig en spreek die opstel in die Cambridge History of Africa dit soos volg aan.

At the Imperial Conference in 1926,Hertzog asserted South Africa's right to secede, and in effect he had his way: he influenced the drafting of Balfour's definition of Dominion autonomy. In 1927 South Africa set up its own department of external affairs.

In 1931 the offices of governor general and high commissioner were separated while the Statute of Westminster formally enacted the legislative sovereignty of South Africa and the other Dominions.

Early in 1934 parliament passed a Status of the Union Act which used the Statute of Westminster to confirm South African independence, and in particular its right to conduct its own foreign policy.

In bogenoemde is nie een keer na Wikipedia verwys nie, maar na drie verskillende historiese bronne wat die onafhanklikheid van die Unie bevestig het, beide vanaf die stigting van die Unie asook deur die periode waarin die wetgewing om die detail te bevestig vorm aangeneem het.

In die plek daarvan, is doodgewoon, die stelling van Henn wat aandring dat die wetgewing wat apartheid verhard het, Brittanje se rol daarin bevestig.

Die teendeel is soos bo gesien kan word die teenoorgestelde, naamlik die Unie se onafhanklikheid was vanaf die begin erken en versterk oor tyd.

Dit is in die lig daarvan dat Henn, nie wil rekenskap gee van Genl Hertzog en die Statuut van Westminster nie, aangesien dit Henn se onsinnige stelling van die Unie as gebonde ontbloot vir die onkunde wat dit bevestig en verantwoordelikheid vir apartheid volkome vir die rekening van die Afrikaner ontken. Die is belangrik dat onthou moet word dat die Kaapse kolonie het stemreg vir swartes laat vaar as fondasie vir die Unie.

Verwoerd en die Statebond toon weereens Henn op sy mees ontwykende.

Hier herhaal ek weer van die idees formuleer in The Lion and the Springbok deur Ronald Hyam, Emeritus Reader in British Imperial History, University of Cambridge, and a Fellow and former President of Magdalene College & Peter Henshaw Research Professor in History at the University of Western Ontario.

Die indruk wat Henn skep is dat "'n gevolg van die vyandigheid deur die Statebond wat die nuutgevonde soewereiniteit van die Republiek probeer ondermyn het met hul eise:

"Na 'n verskeidenheid van verwysings wat die historiese verloop bevestig en die staatkundige en grondwetlike aspekte uitlig en die onafhanklikheid van die Unie en uiteindelik die Republiek bevestig, is Henn se verweer, dat Brittanje was 'plein aspris', moedswillig.

Die besonderhede is anders en word 'n beperkte deel uit "The Lion and the Springbok" herhaal.

Die realiteit is dat die Republiek is uit die Statebond uit weens die gruwel van apartheid, en in teenstelling met Henn se stelling dat Brittanje 'n hand gehad het in die formulering van apartheid, word die volgende bevestig:

South Africa’s departure was more easily contemplated in theory than in practice, and in the meantime the dilemma for the British government was acute. On the one hand, Britain needed good relations with the Union not only because of their mutually beneficial and close economic connections, but also because of British defence requirements and the prestige of the Commonwealth – both important in the context of the Cold War.

So what drove the National Party and the Conservative government further apart?

Three things.

First, it needs to be stressed that above all else it was the policy of apartheid, which British ministers and their advisers without exception thought was utterly wrong and retrograde. The Afrikaner state, commented Sir John Maud, had somehow managed to miss the spirit of the century: ‘To a Western European, it seems to owe more to the seventeenth century than to the twentieth century – though there is an ominous Hitlerian smell about it.’

Die ander twee aspekte is hier aangespreek:

https://www.litnet.co.za/Article/brief-suid-afrikaanse-soewereine-geskiedenis-101-vir-cornelius-henn.

Brittanje was dus volkome teen apartheid veral ook omrede die feit dat in hierdie tyd het Suid-Afrika soos 'n seer vinger uitgestaan.

Die optrede van Verwoerd weens kritiek word soos volg opgeskryf:

Sir John Maud had frequently warned that Verwoerd was an arrogant and ruthless intellectual, an authoritarian, enigmatic, doctrinaire fanatic of ‘impregnable insularity’, formidable, and ‘frighteningly self-righteous’.

Macmillan’s memoirs deployed emotive adjectives in describing the departure of South Africa from the Commonwealth: unhappy, painful, very sad, tragic, disastrous. He harped upon his sense of ‘grief and foreboding’: ‘I felt almost a sense of despair’ – was every problem to be met with such rigidity, incomprehension, and lack of compromise as Verwoerd had displayed?

Die rede was dus die hardkoppigheid van Verwoerd om 'n absurde beleid te probeer handhaaf en was Verwoerd nie bereid om te bevraagteken word daaroor nie. So is die helde van 'n Henn en 'n Jan Rap en sekerlik 'n FC Boot ook.

Gegewe die verskil tussen die "Statebond" en die Britse "Ryk". 'n Verklaring uit 'n woordeboek is sekerlik die maklikste manier om die vraag te antwoord. Maar soos male sonder tal uit uitgelig is aan Henn, daar is 'n hele grote bestaan buite 'n woordeboek en dit is wat moet ondersoek word.

Die plan is om vir myself die "Oxford History to the British Empire" - 5 volumes aan te skaf, in kindle formaat, aangesien hierdie sekerlik een van die belangrikste instellings was in die mensdom se geskiedenis en in meer detail moet verstaan word as wat gevind kan word in 'n woordeboek.

Tentatiewelik wil ek verwys na "Britain, the Commonwealth and Europe Edited by Alex May Research Editor, University of Oxford", hoofstuk III geskryf deur Sir William Nicoll:

At the opening of the decade after the war, the symbol of the Commonwealth was a column four abreast with its head at the Cenotaph and its tail in Princes Street, Edinburgh. This was the tally of the dead of the UK, Empire and Commonwealth armed forces since 1914. Twice what was called British outside Britain had joined in the war declared by the country called Britain. What was this Commonwealth? Unlike most international gatherings, it had no charter or constitution. These were not considered the English way of doing such things. More tellingly, no charter could have been drafted without endless anguish ending in wearisome banality: better to use the symbolism of a monarch rebranded ‘Head of the Commonwealth’. The British government, which paternalistically organized most Commonwealth gatherings throughout the 1950s, imposed upon itself severe restraint in its Commonwealth dealings. It has been said that there was a tacit understanding that the content of all Commonwealth gatherings was a search for consensus, that is, a minimum. When consensus was manifestly unattainable, as it was right at the creation in the Kashmir dispute, the subject was dropped from the agenda. There it stayed, as those who venture to intervene find out to their discomfiture.

Wat van belang is dat die "Commonwealth" vrywillig was.

Wat die Nederlandse geloofsbelydenis betref.

Dit is Henn se dagdroom van die 'katolieke kerk', met sy 'miljoene lidmate'. Kritiek op hierdie versinsel word deur Henn beskryf as "voorbeeld hoe eenders Dirk Rigter en 'n klug soos Wouter Ferns se absurde redes gevoer word".

Elders is die skeiding tussen die Roomse Katolieke Kerk en die Protestante beweging aan die hand van die "Routledge Companion to the Church" bespreek, as 'n poging om die bestaan van Henn se 'katolieke kerk' te probeer bevestig. Histories is die rekord stil oor die bestaan van hierdie 'kerk' maar Henn hou vol dit dat bestaan.

Pous Benedict XVI spreek homself soos volg daaroor uit terwyl hy in die amp was.

Ateïs wat ook al mag wees skaf ek onlangs die volgende boek van Pous Benedict XVI aan getiteld Light of the World.

Die volgende vraag is aan die Pous gestel oor die verhouding van die Katolieke Kerk met die Protestante bewegings.

Pous Benedict XVI is nou aan die word:

First of all, we need to consider the vast, multilayerd character of global Protestantism. Lutheranism, after all, is just one part of the spectrum of the Protestant world. There are also the Reformed, Methodists and so forth. In addition, there is also the major new phenomenon of the Evangelicals, who are expanding with an enormous dynamism and are in the process of changing the whole religious landscape in the countries of the Third World. So when we talk about dialogue with Protestantism, we need to keep in mind, this multifaceted character, which also varies from country to country. We must recognize the fact Protestantism has taken steps that have led it farther away from us, rather than closer to us ... but let us join as real Christians in performing some task, in bearing some witness, in this word.

Die volgende vraag wat aan die Pous gestel word is soos volg:

Is it really true that the Pope does not regard Protestants as a Church, but only as an ecclesial community?

Pous Benedict XVI is nou aan die woord:

The word, “ecclesial community”, is an term employed by the Second Vatican Council. A Church in the proper sense as we understand it, exists where the sacramental expression of apostolic succession is present, which also implies existence of the Eucharist as sacrament that is dispensed by the bishop and by the priest. If this is not the case we are dealing with the emergence of another model. It is worth stressing again that the ecclesial sitiation differs greatly from one Protestant community to another. They define themselves differently even among themselves, so that we cannot speak of the Protestant Church.

Henn, verwerp dit alles en gooi alles in een pot en word kwaad vir almal wat hom op sy foutiewe metodiek wys.

Die volgende opvolg vraag word dan aan die Pous gestel:

And not even a Pope can offer an alternative definition of a Church?

Pous Benedict XVI is nou aan die word: No.

He has no authority over that. The Second Vatican Council is binding on him.

Sulke beperkinge wat die Pous bind, geld egter nie vir Henn nie en ewe kordaat stel hy dit soos volg: Tot op hede, deel ek eintlik net inligting uit my algemene katkisasie aan die Protestante, Baptiste, Apostolate, Evangeliste, Kopte, Ortodokse, en Katolieke. Tog val dit hierdie groep totaal verby. Henn is die vangnet vir alles. Henn staan vir alles en reduseer die komplekse werklikheid tot die enkele blik wat Henn op die werklikheid het, in kontras tot hoe Pous Benedict XVI dit formuleer. Dan is Henn kwaad vir almal wat hom op sy foute wys met sy mantra van:

"Dit dien as voorbeeld hoe eenders Dirk Rigter en 'n klug soos Wouter Ferns se absurde redes gevoer word ..."

Dit terwyl Henn doodgewoon nie die werklikheid in die gesig wil staar nie en moeite doen met ondersoek en self ondersoek.

Wat die platvloersheid betref van punt nommer sewe. kan dit maar net weer herhaal word en dien dit as bevestiging vir die sinneloosheid daarvan om in gesprek met Henn te staan. Hierdie is 'n persoon wat so verwyderd is van die werklikheid dat dit geen nut het om te probeer verstaan wat in Henn se skedel aangaan nie. Henn moet nou maar glo wat hy wil en die aan sy gehoor verkondig.

Daar is darem Jan Rap en FC Boot vir hom en is ek eens met Jaco se beskrywing van onlangs:

"sal beslis nie my verwerdig om my tyd en energie te mors op die bekrompe Neelsie wat alle onderwerpe vanuit 'n verstompte en kortsigtige lewensbeskouing probeer regverdig; en dit sê veel".

Henn het 'n "run" gehad wat hom nie veroorloof was nie.

Ek sluit nou af, daar is soveel om te gaan lees.

(Dit is juis hierdie gesprekke wat bevestig hoeveel het ek nog om te lees)

Baie dankie

Wouter en Lilly

Verduidelik tog hoe Smuts nie 'n Afrikaner is nie? & hoe Rhodes se afsterwe in 1902 die wetgewing vanaf 1910 gevorm het - 'n Unie wat onafhanklik was en waar die Afrikaner aan bewind was vanaf die begin. 

Hello,

Die week wat verby is het ek die geleentheid gehad om twee uitstekende films te sien, "12 years a slave" en die biografiese film oor Hannah Arendt wat die verhoor van Eichmann ondersoek.

'n Wyle terug was daar 'n debat hier oor Lincoln en dit is nou nog nie heeltemal duidelik wat Comestor se doel met die "ontmaskering" van Lincoln was nie, maar dit is genoegsaam om dit te stel indien daar enige twyfel was oor die onmenslikheid van slawerny, "12 years a slave" dit bevestig.

Onverstaanbaar soos dit ook al mag wees dat bevestiging vir die onmenslikheid van slawerny nodig is.

Tesame hiermee is die biografiese film oor Hannah Arendt net so goed oor die gebrek van denke, wat toelaat dat daar gepoog is om 'n nasie uit te wis, 'n volksmoord en Hannah Arendt se poging om dit te verstaan, die redes vir dit te probeer ondersoek.

Daar kan gevra word, wat was die rede vir apartheid hier en die onmenslikheid opgesluit in daardie stelsel.

Die reaksie daarop is veelvuldig.

Daar is die wat ontken dit het ooit gebeur, 'n Jan Rap as 'n voorbeeld, daar is die wat die oorsaak en oorsprong wil verskuif na die Engelse en so hul gewetes sus, 'n FC Boot en 'n Cornelius Henn en vele mede sluipers hier.

Daar is die wat die meerderheid as barbaars sien soos Comestor aan die hand van José Ortega y Gasset van 'n paar jaar gelede.

Wat ontbreek is 'n eerlike ondersoek oor hoekom dit gebeur het en die konteks waarin dit gebeur het.

Nie om soos Job 'n leeftyd op die ashoop te gaan sit en met potskerwe krap nie, maar om eerlik met die kompleksiteit van die verlede, skuld, verantwoordelikheid om te gaan,

Daarom is 'n enkele opgrawing van FC Boot van 'n opstel deur Richard Dowden nie die manier om dit te doen om nie eers te praat van Henn se eindelose aanhalings uit woordeboeke nie.

Indien hierdie werklik wil verstaan word, aangesien die argument oor die verlede nie tot 'n end wil kom nie, verlang dit veel meer as 'n verdwaalde opstel hier en daar of 'n ellelange aanhaling oor die kwaliteit van grond elders geplaas en woordeboeke by die dosyne.

Net op hierdie stadium, volgens van die boeke in my biblioteek sou ek graag die volgende boeke wou uitlig as 'n manier om die verlede hier in konteks te plaas.

Dit is apart van die verskeidenheid van boeke alreeds gebruik:

WHITE SUPREMACY A Comparative Study in American and South African History by George M. Fredrickson

Dan 'n boek wat my opgewonde gehad het na ek die advertensie in die London Review of Books gesien het en Vrydag die kindle-weergawe kon aankoop.

Racisms: From the Crusades to the Twentieth Century by Francisco Bethencourt

En dan na aanleiding van Jan Rap se tirade oor demokrasie of Jan Van Riebeeck kon stem of nie en die verhouding van demokrasie tot Athena.

Democracy in Europe A History of an Ideology Luciano Canfora Translated by Simon Jones en deel van "The Making of Europe Series" Editor Jacques Le Goff.

Bogenoemde as 'n begin om die konteks van rassisme en die effek daarvan op beleid, plaaslik en globaal te ondersoek en hoe demokrasie ontwikkel het.

Dit maak die afskuif van apartheid na Brittanje soos 'n Henn en 'n Boot wil doen, onmoontlik, aangesien dit 'n geskiedenis en kompleksiteit veronderstel wat nie in 'n enkele verdwaalde opstel vasgevang kan word nie.

Martin Luther King se frase 'The arc of the moral universe is long, but it bends towards justice', is die frase wat die rigting aandui en die hoop vir die toekoms bevestig.

Richard Dowden is bekend aan my, weens die volgende boek, kindle weergawe en die stand van Afrika wat hy ondersoek aan die hand van 'n paar lande waarvan Suid Afrika een is. Dit is duidelik dat FC Boot kan google dat dit klap maar 'n geheel die sal jy nie uit Boot kry nie en alhoewel ek nog nooit in 'n Diepsloot was nie, kan ek dit tentatiewelik stel, dat so 'n besoek is nie nodig om my te oortuig van die onmenslikheid opgesluit in sulke gebiede soos gesien kan word aan die hand van Anton Harber se studie en artikels wat die New York Times oor Diepsloot publiseer het en soos gesien kan word aan die volgende hoofstuk uit Dowden se boek en die toestande bespreek soos dit in 1979 was en moet FC Boot oordeel of Dowden nog steeds aan sy kant is, fraai soos Boot se sarkasme ook al mag wees:

Africa: Altered States, Ordinary Miracles (Richard Dowden)-
Highlight Loc. 4293-4673 | Added on Saturday, January 25, 2014,

It is 1979 and we are in Winterveld, a vast, bleak squatter camp for `excess labour' just north of Pretoria, the capital of white-ruled South Africa. Winterveld is one of those unstoppable encampments that apartheid's mad laws have spawned across South Africa's bleakred plains of thorn scrub and meagre grasses.

Nearly a million people are doomed to survive here in mud-brick hovels with corrugated iron roofs and doors.

Some have been here since 1951.

There is no centre, no organisation, no leadership. It is as if thousands of people with nothing have come to this place of nothingness and must sit and do nothing until the end of time.

A few lucky ones have menial jobs in Pretoria but while whites there wanted their labour, they did not want them living anywhere near the city.

I visit a shack with three rooms that houses a family of fifteen.

The latrine is four pieces of battered corrugated iron leaning together three yards from the house.Jacob Mthemba, the head of the household, the one with a job, is about fifty years old.

He earns 120 Rand (.£60 at this time) a month and has worked six days a week for twenty years as a cleaner in Pretoria.

He pays 8 Rand a month rent, but the biggest problem is water which he has to pay for litre by litre and the price is going up. `Every month I am left with a debt, an IOU at the store,' he says, watching his exhausted-looking wife bath a baby in a blue plastic bowl filled with reddish brown water. If a child gets sick it dies. We cannot afford medicine and the hospital is far.'

Beds are a pile of mouldering mattresses laid out on the earth floor each night.

Whites and blacks had completely different experiences of what apartheid actually was.

In white areas, where only a tiny handful of the black population ever went, apartheid meant the signs saying Whites Only or Non-Whites Only.

In black areas like Soweto, however, there were no Non-Whites or Whites Only signs.

So while for whites those signs were the most visible manifestation of apartheid, most blacks never even saw them.

From a white viewpoint apartheid was only what the word meant: separateness, a way of reserving certain areas for themselves.

A common white reaction to questions about apartheid was, `They have their own areas and if they aren't as nice as ours, it's because the blacks are dirty and lazy.'

Whites never went to see Soweto or Winterveld or New Brighton.

They had no conception of what life was like in these officially created slums.

These places were what blacks experienced as apartheid.

Systematically dispossessed of land, homes and the opportunity to work, to have a family and a future, they were a slave class whose sole purpose was to provide cheap labour for whites.

Above all, apartheid stripped them of their rights as citizens and their dignity as human beings.

At the heart of separate development and the attempt to make non-white people mere `hewers of wood and drawers of water' was a contradiction.

The creation of wealth in South Africa needed neither wood nor water. It depended on educating skilled labour. Bantu education - as the apartheid system called it - provided few skills beyond literacy, let alone the maths, sciences and technical skills a modern economy needed.

But impoverishment forced more and more black people to leave their rural slums and head to urban centres.

It was impossible to keep black people out of the modern world, and without them South Africa would itself fail to keep up with modernity. As early as the late 1960s the apartheid wall had been thoroughly breached by migration.

After that the white government could only respond to events. It could not dictate them. The only questions were how apartheid would finally end, whether Western countries would help or hinder its demise and who would take over. In those days whites needed permission to go to Soweto just as blacks needed permits to go to white areas.

So I made my way down to the West Rand Administration Board at the bottom end of Johannesburg to obtain a permit. On the second floor in a sparse office I found Mr Phillips reading a newspaper spread out across an empty desk. He produced a form and asked me why I wanted to go, who I would be visiting, which day and hour I would go, which route I would take and the make, colour and registration number of the car I would be going in.

The thoroughness of apartheid still astounds.

In this world Africans were either servants or a nuisance to be criticized, even demonized.

Did white South Africans really believe that they would stay in control for ever?

Over the past twenty years the European powers - Britain, Belgium, France, Portugal and Spain - had jumped or been pushed off the continent, abandoning the imperial houses they had built.

South Africa was different. Self-governing from 1902 to 1961 in 1948 the Afrikaner Nationalist Party, many of whose leaders were Nazi sympathizers who had been locked up during the Second World War, came to power and formalized racial separation in law.

Imperial Britain saw its role in its colonies as `balancing' the interests of natives and settlers.

In South Africa, now self-governing, that `balance' was upset by the introduction of apartheid, but Britain lacked the power and will to do anything about it. South Africa was just too valuable.

In 1961 the apartheid government broke the last constitutional links with Britain and declared South Africa a republic.

In 1979 a revolution of any sort seemed a very long way off to most observers.

On the other side of the apartheid fence, it was beginning to dawn on more reflective members of the white elite that the grand apartheid plan had failed.

The homeland policy, to make nominally independent but aid-dependent countries out of the `native reserves' with their own (carefully vetted) local rulers, was not working.

Yet in 1979 the primary goal of official government economic strategy was `to have the Black peoples live and work in their own homelands wherever this is practically possible.

Where not, the plan seeks to encourage Blacks to live in their homelands and work in White areas on a daily basis.

'September 1979 was the turning point.

Four events took place that changed everything:

On 10 September talks on the future of Rhodesia/Zimbabwe began at Lancaster House in London. These led to a ceasefire and the restoration of British rule in Rhodesia, then an election that ended white rule and brought independence the following year.

The second event took place on the 13th when Venda was declared an independent homeland, removing South African citizenship from another half million blacks.

Already the people of Ciskei, Transkei, Lebowa, Bophutatswana, Kangwane, Qwaqwa, Gazankulu and Ndebele had been made citizens of fictional states under South African control, often nominally led by a hand-picked brutal dictator.

Botha's plan was to create a `constellation of states' that included these nominally independent homelands as well as small independent countries like Lesotho, Swaziland and Malawi where South African money had built a new capital and a magnificent palace for the dictator, Hastings Banda.

The constellation would oppose the `total onslaught of the Communist menace', as described by PW Botha.

Venda was the last homeland to be declared independent.

The Jewish state, born of European racism and forged by Nazi genocide, armed the world's last ideologically Nazi state of the twentieth century with chemical, nuclear and biological weapons, the weapons of genocide.

With its two world wars which killed some 90 million people and the violent oppression of Fascism and Communism, the legacy of the twentieth century seemed profoundly nihilistic. But at its dusk shafts of light broke through the depressing gloom.

Communism collapsed with a whimper and apartheid, the remnant of Nazism, was brought to an end by negotiation. South Africa is not just another African country. Its extraordinary transition - conducted by face to face negotiation without intermediaries - was a miracle.

In its transition from being the last Nazi-inspired political system of the twentieth century, South Africa produced the most humanist constitution the world had ever seen, guaranteeing personal freedoms but also protecting minority rights and the weak and vulnerable.

It was aspirational as well as protective, aiming to encourage the best in human beings while curbing their darker tendencies.

No wonder South Africa carried the hopes of the human race. If it could happen there, politics could bring peace and justice anywhere. Once again, an African country with immense potential may be compromised by its politics. Another South African miracle is needed.

Baie dankie

Wouter

Hello FC, 

Beste Wouter

Nee weereens sit jy die pot mis. Apartheid het Suid-Afrika nie arm gemaak nie. Suid-Afrika was 'n arm land omdat die rykdom nie in die hande van die bevolking was nie maar beheer is deur enkele groot mynmaatskappye en sommige individue. Die ontdekking van goud en diamante het tot die vroeë groei van Suid-Afrika bygedra, maar die eienaarskap was in die hande van buitelanders.

Kyk na die volgende gegewens en sien hoe GDP toeneem, die wisselkoers styg en werkloosheid toeneem
en kyk dan of mense beter of slegter daaraan toe is.

Year GDP, US$ bln US dollar exchange in
early January Unemployment rate

1980 80.547 0.8267 rand [25] 9.2

1985 57.273 2.0052 Rand [25] 15.5

1990 111.998 2.5419 Rand [25] 18.8

1995 151.117 3.5486 Rand [25] 16.7

2000 132.964 6.1188 Rand [25] 25.6

2005 246.956 5.6497 Rand [25] 26.o

2010 363.655 7.462 Rand [26] 24.9

25 Historical exchange rates South African reserve bank
26 S A Rand vs US dollar

Met 'n sterk Rand was dit dus moontlik om veral swaar masjinerie in te voer, terwyl die swakker Rand
uitvoere goedkoper gemaak het. Die styging in bruto binnelandse produk het nie gepaard gegaan met meer werksgeleenthede en het werkloosheid oor 'n tydperk van 30 jaar vanaf 9.2% gestyg tot amper 25.%.

Sommige ekonome beraam dit egter veel hoër en stel dit so hoog as 40%. 'n Groot deel van die blankebevolking, sommige skattings so hoog as 750 000, is terug in dieselfde omstandighede as wat hul ouers was in die jare veertig en daarna.

Jy blameer apartheid vir die toestand van vandag maar dit moet duidelik wees dat die toenemende onrus en verhoogde werkloosheid en ineenstorting van veral gesondheid en munisipale dienste nie toegeskryf kan word aan apartheid.

Probeer ek sommige aspekte van apartheid goed praat, glad nie. Ek dink jy moet aan jou kinders verduidelik hoekom 'n swart akademikus tot die gevolgtrekking gekom het dat Bantoe onderwys beter was, as wat die huidige onderwys is. Dit was darem nie so swak dat dit oorlede President Mandela verhoed het om sy graad deur Unisa te verwerf nie.

Jy beskuldig my van 'n lae hou, omdat ek Brittanje blameer vir apartheid, wat duidelik jou gebrek aan lees met insig aan die kaak stel. Dit is nie ek wat tot die gevolgtrekking gekom het nie, maar wel 'n Britse joernalis, by name Richard Dowden.

Richard Dowden stel dan ook 'n paar wanopvattings reg en verwys in besonder na debatte wat die totstandkoming van die Unie van Suid Afrika vooraf gegaan het. Lees 'n mens die Illustrated Boer war deur Thomas Pakenham, sal jy sien dat 'n geweldige smeerveldtog teen veral die Boere geloods is, om die Britse publiek te oortuig dat die oorlog geregverdig was.

Dit terwyl die eintlike motivering grondbesit was wat toegang tot Suid Afrika se minerale rykdom so verseker.

In 'n geheime brief van Cecil Rhodes aan Alfred Beit in Augustus 1895, toe hul saam 'n komplot smee om 'n rewolusie in Johannesburg te veroorsaak ondersteun deur 'n strooptog vanaf Pitsani en Mafeking gelei deur dr Jameson, skryf Rhodes :

'Johannesburg is ready ... (this is) the big idea which makes England dominant in Africa, in fact gives England the African continent,'

Die gebeure lei Jan Smuts in 1906 tot die volgende gevolgtrekking. (moet asb nou nie weer met nog 'n belaglike bewering kom en sê dat ek 'n Smuts ondersteuner of bewonderaar is)

'The Jameson raid was the real declaration of war in the Great Anglo-Boer conflict ... And that is so in spite of the four years truce that followed ... (the) aggressors consolidated their alliance ... the defenders on the other hand silently and grimly prepared for the inevitable.'

Natuurlik het die NP op grond van afsonderlike ontwikkeling aan bewind gekom, maar jy maak 'n fout deur te beweer dat aparte ontwikkeling slegs bedoel was om Blankes op te hef. As dit so was sou miljoene Rande nooit bestee gewees het op die konsolidasie van tuislande, wat vooraf gegaan is deur die onteiening van talle blanke plase, veral in die Brits distrik.

Dat dit misluk het is vir almal duidelik om te sien, maar dit kan ek vir jou verseker kan nie net toegeskryf word aan beleid nie maar die haglike toestande is ook te wyte aan liberale stadsrade wat hul oë gesluit het vir dit wat besig was om in hul agterplase te gebeur.

Beter woonomstandighede sou tot 'n kalmer atmosfeer gelei het wat duidelik is uit gebeure in Daveyton
want mense is geneig om minder gewelddadig te wees as hul verseker is van werk en ten minste 'n dak oor hul kop.

Ek sal met dank terug dink aan die jare wat ek in Daveyton werksaam was en as jong klerk, 'n bord stampmielies by die kleuterskool 'gebedel ' het en op 'n hittige warm somerdag biersale ingestap het waar honderde mense besig was om bekers vol 'Bantoebier' te drink en dan self aan 'n tafel ingeskuif het met 'n blikbeker yskoue 'bantoebier'.

En daar was geen teken van vyandigheid nie, want ons het mekaar gerespekteer en hul het geweet
dat as hul werkloos geraak het, hul reëlings kon tref om hul huishuur af te betaal en daar 'n plek was waar hul weer werk kon soek. Daarna onder swart beheer is hul sonder versuim uit hul huise gegooi en hul besittings op die sypaadjies gelos.

Toe ek toe ook een daarna raakloop wat haar eerste woorde ' G..d meneer jy moet terugkom, want die ka..rs weet wat hul doen nie.".

Jy sien dus Wouter apartheid het vele gesigte gehad. Jou hou daarvan om die lelike gesig voor te stel.
Ek probeer eerder 'n balans tussen die slegte en goeie aspekte te tref.

Dan is jy nog vermetel genoeg om my en ander sluipers te noem. Weet jy ooit wat die woord beteken?
'n Sluiper is iemand wat agteraf is en sy seile stel na gelang die wind waai.

Dit is presies wat jy doen, want jy skaar jou nou self by die verdoemers van apartheid, sonder dat baie van hulle ooit 'n voet in 'n swart woongebied gesit het of hulself op hoogte van sake gebring het van die omstandighede wat tot dit gelei het.

Ek reken daar is nou genoeg oor die saak geskryf en almal weet nou teen die tyd waar almal staan.

Hello FC,

Wat die sluipers betref, dit verwys na regse sluipers, niemand is mos meer regs nie, maar dit is wat die kern van die argument is wanneer daar diep genoeg gekrap word in jul argumente en daarby word gestaan.

Dit is belangrik dat julle die oorsprong van julle argument ondersoek.

Presies soos verwag kan word bevestig jy toe, dat apartheid was eintlik goed en het Dirk Rigter in sy nuutste brief ook uitgelig, dat dit die argument is waarheen julle vlug, tesame met die argument dat apartheid eintlik die skuld van Brittanje is.

Net soos staaltjies uit jou lewe moet in staan vir die kompleksiteit van geskiedenis.

Elke persoon kan staaltjies na die tafel bring, net soos ek 'n staaltjie kan bring waar die persone by my werk, bevestig dat apartheid het hulle met haat gevul en is daar geen wens om die Afrikaner weer 'n kans te gun nie, na aanleiding van 'n opmerking van my kant af dat die boere weer 'n kans gegun word.

Jou statistieke is gevind, en "sadly" is dit weereens van Wikipedia af, kan niemand beter doen nie.

Daar is baie inligting op daardie blad wat jy nie verwys het na soos die volgende:

Annual per capita personal income by race group relative to white levels

Waar die verhouding van inkomste van swart teenoor wit toegeneem het van 9,1 tot 100 in 1917 tot 13 in verhouding tot 100 in 2008.

Die wittes is sonder enige twyfel opgehef, maar die oorgrote meerderheid van die bevolking is agtergelaat weens beleid.

Die armoede is dus die gevolg van beleid wat oor 84 jaar die oorgrote meerderheid van die bevolking verarm het.

Maar die sal julle mos nie kan verdra nie, want dit maak 'n bespotting van die dagdroom dat apartheid goed was, soos jy met jou staaltjies probeer skets en hoe gemoedelik daar saam bier gedrink is.

Jou probleem is, jy google dat dit klap, en jy is goed daarmee, kom altyd met die langste gedeeltes gegoogle, wat jy nie doen nie, is om 'n geheel te probeer skets.

Die stigting van die kolonies, die rol van die Britse Ryk en Brittanje se eie oogmerke, die toestande soos dit hier gegeld het, 'n selfregerende gebied vanaf 1902 soos bevestig deur jou Dowden ook, maar dan het jy net 'n enkele opstel van hom kon spoor maar geen holistiese blik oor sy argumente en dan is Dowden net nog 'n enkele stem in 'n versameling van stemme wat ondersoek moet word.

Dink jy regtig dit is nuus dat Brittanje ekonomiese oogmerke gehad het met die oorlog?

Dit kan ek vir jou bevestig uit Cambridge History of South Africa Volume II.

Hoe dit jou help om te bevestig dat apartheid Brittanje se skuld is, sal net jy weet.

Soos die begin van eksplorasie, die vestiging van kolonies, die sentimente van die tyd en hoe dit in beleid inspeel.

Begin jy 'n begrip te kry oor hoe groots en kompleks hierdie onderwerp is?

Doen dit, grawe dieper, maak jou horison groter en vergeet daarvan om jou bas te probeer red, die eer van die Afrikaner te probeer spaar, soek om dit te sien soos dit was en soos dit is.

Nie maklik nie.

Daarom vind jy my nie op Wikipedia nie, dit is vir jou en Henn, maar wel in my eie biblioteek met die grootste moontlike verskeidenheid van boeke wat ek oor die onderwerp kan bekostig.

Probeer asseblief harder, jy het al bevestig dat jy inligting kan gaan soek, en het ek jou al komplimenteer daaroor, maar jy skiet te kort, soek dit wat jou ongemaklik maak ook.

En stop met die staaltjies, dit is Jan Rap se laai....(Hy onthou dit was goed - daarom was dit goed).

Maar die groot rede hoekom ek nie met die gesprek wil aangaan nie, is omrede dit 'n gebrek aan respek betoon aan die wat nou nog die prys vir apartheid betaal en dan kibbel ons in ons gemaksugtige bestaan daaroor, terwyl soveel soos 15 000 000 swartes onder die broodlyn is.

Soos bevestig uit die Goldman Sachs-verslag van 'n ruk terug.

Hierdie erfenis gaan nog lank wees met ons en daarvoor moet oplossings gesoek word, maak nie saak hoeveel bier jy gedrink het nie en dink alles is ok.

Baie dankie

Wouter