Litnet

Daar is nog hier en daar manne van naam. En hier praat ek nou nie van boys wat naam het nie. Herre, wat sê ek! Ek wil dit nou nie oor manne wat berug of beroemd is nie. Wat in die straat af stap of in die kroeg in wandel en almal raak stil nie. Hier en daar is af en toe ‘n mens man wat stilweg ‘n ding gaan staan en doen wat ons ander manne koud laat worre. Wat jou laat wonder of die bliksem doodeenvoudig stokonnosel is of hy dalk varkie los het en of hy maar net nie die woord bang ken nie. Of dat hy Geloof het. Weet, soos Daniel van ouds. Om so met die leeus te praat asof hulle pelle is. Hoe dit ook al sy, kom ons noem hom XX.

XX is ‘n soort van aardsboemelaar. Nie boemelaar soos in straat af bedel nie, maar boemelende dat hy sy gat nie kan stilhou nie. Met sy Kombibussie reis hy die wêreld vol. Vier maande by die see en vier maande in die bos. Vier ander maande wie weet waar. Nie meer jonk nie. Kort en rond. Sy Sestigs-haredos is lank en grys om sy ore en bles bo-op. Ons is al ‘n goeie twintig jaar lank vriende. Beter gestel, hy beskou my as ‘n vriend. Ek probeer hom vermy. Glo my ek hou baie van die boykie maar hy maak my senuwees klaar. Klaarrr.

XX het Geloof. Nou nie die soort ‘n KdK’er opgewonde sal maak nie maar nogtans geloof. Hy spandeer byvoorbeeld ‘n paar maande tussen die Boesmans in die woestyn. Doen dinge soos hulle dit doen. Dans. Hol kaalgat rond tussen die duine. Skiet ‘n bok met ‘n mankeliekerige gifpyltjie. Drink kakwater. Praat met Boesmangode asof hulle vrinne is. Word ingelyf as ‘n Boesmanbroeder. Snuif die wind en word primitief. Glo in die ou gode van wie net hy die name ken. Ek het so ‘n vae vermoede hy maak hulle op soos hy boemel. Net ter insae.

So praat hy my om om (Lekker ou Afrikaans die ‘om’!) ‘n paar toeriste te vergesel die wildernis in. Hy is die toerleier. Nie dat hy bekend is as toerleier nie. Hy was die goedkoopste. Ek is net daar vir ‘backup’. Sy Engels is nie te waffers nie. Hy is dan ook nie van die geselserige soort nie. ‘n Stil man. Die idee is om met die bussie tot op ‘n plek te ry en daarvandaan te stap na die kampplek. Die ‘riste is almal van Londen. Gawe mense en ons gesels lekker. Ek dink XX maak hulle effens senuagtig. Hy lyk soos iets wat nou net uit die bos gewandel het. En hy het so ‘n ruikie om hom.

Die kampplek is bloot ‘n reuse wildevy. Nou kyk, dis wilde wêreld. Als wat groter as vyftig kilos is wil aan jou vreet. Leeus, buffels, olifante en renosters. En ‘n spul ander dierasies wat jy nie eens ken nie. Woeswild.

Daar aangekom beduie hy die ‘riste moet bly sit. Hy wil net kyk of dit veilig is. Ek en hy klim uit. Hy stap so in die rigting van ‘n sloot. Ek maak die geweer staan teen die bussie en steek my pyp op. Die ‘riste is beïndruk.

Glo my. Glo my as ek sê ek lieg nie. XX is so tien tree van die sloot af. Duik ‘n leeumannetjie daar uit! So bedonnerd soos net ‘n leeumannetjie kan wees. XX is tussen my en die leeudierasie. XX en die leeu begin met mekaar gesels. So intiem as wat die spasie van vyf tree kan wees! Die leeu brul. XX vertel hom van sy se ma. Die leeu klap met sy pote in die lug. XX gooi sy hoed op die grond neer en ruk sy ronde lyfie van kwaadgeid en PRAAT! Hy vertel vir daai leeuedierasie van sy plek in die heelal en dat hy sy maniere moet hê! Tussendeur gil hy na my kant toe dat ek nie moet skiet nie. Die hele petalje duur nie langer as, ag ek weet nie, vyf minute? Trek die leeu kleinkoppie en vat so ‘n tree terug. Draai XX om? Nie! Hy stap vorentoe en vloek daai leeu in sy lieste in! Die leeu besluit dat hy nou net mooi genoeg het van die onmanierlike geskel en draf vies terug die sloot in.

Stil.

Ons moet een van die ‘triste lawe. Hulle weier botweg om uit te klim.

XX krap in die koelkas. Haal ‘n bier uit. Gee my een. Hy knak een vir homself. Sy hand bewe effens. Ek sê niks.

HJ