Litnet

Foto: Pixabay.com

Toe alle tyd vir jou verlore was 
en jou aardse reis tot einde kom, 
toe jou beeld nog bloot in denke tafereel, 
jou stem tot doodse stilte 
in my oor se labirint verstom

het die sterre en die maan 
vir jou ’n tonnel deur die nag gebaan 
na ’n ander plek en eeu 
langs ’n berg in ’n vallei.

En in my land van drome 
sal ek ontvlug uit hierdie hede 
om (in toekoms of verlede) 
jou op dáárdie plek te vind 
waar jy glimlaggend vir my wink.

Die son sal oor die water speel; 
lig sal oor die skubbe van ’n geelvis streel 
wat in jou hande lê en blink.

En ek en jy (van alle stryd en waan gestroop) 
sal hemelspore oor die nuwe aarde loop.