Die Christus 3000 jare voor Christus

  • 76

Daar is te veel ooreenkomste tussen Jesus en die antieke Egiptiese god Horus om dit als bedrog af te maak.  Dit word deur sekere geleerdes beweer dat weens hierdie baie noue ooreenkomste, dat die Christelike geloof eintlik ‘n nabootsing van die geloof in Horus is.

A List of the similarities between Horus and Jesus: http://www.bibliotecapleyades.net/biblianazar/esp_biblianazar_16.htm

·        Horus and the Father are one.
·        Jesus says, "I and My Father are one. He that seeth Me, seeth Him that sent Me."
 
·        Horus is the Father seen in the Son.
·        Jesus claims to be the Son in whom the Father is revealed.
 
·        Horus was the light of the world, the light that is represented by the symbolical eye, the sign of salvation.
·        Jesus is made to declare that He is the light of the world.
 
·        Horus was the way, the truth, the life by name and in person.
·        Jesus is made to assert that he is the way, the truth, and the life.
 
·        Horus was the plant, the shoot, the natzar.
·        Jesus is made to say: "I am the true vine."
 
·        Horus says: It is I who traverse the heaven; I go round the Sekhet-Arru (the Elysian Fields); Eternity has been assigned to me without end. Lo! I am heir of endless time and my attribute is eternity.
·        Jesus says: " I am come down from Heaven. For this is the will of the Father that everyone who beholdeth the Son and believeth in Him should have eternal life, and I will raise him up at the last day." (He, too, claims to be lord of eternity.)
 
·        Horus says: " I open the Tuat that I may drive away the darkness."
·        Jesus says: " I am come a light unto the world."
 
·        Horus says: I am equipped with thy words O Ra (the father in heaven) (ch.32) and repeat them to those who are deprived of breath. (ch.38). These were the words of the father in heaven.
·        Jesus says: " The Father which sent me, he hath given me a commandment, what I should say and what I should speak. Whatsoever I speak, therefore, even as the Father said unto me, so I speak. The word which ye hear is not mine, but the Father’s which sent me."
A comparative list of some pre-existing types to Christianity shows further how these types were brought on in the canonical Gospels and the Book of Revelation:

  • Horus baptized with water by Anup = Jesus Baptized with water by John.
    2. Anup, the Baptizer = John the Baptist.
    3. Aan, a name of the divine scribe = John the divine scribe.
    4. Horus born in Annu, the place of bread = Jesus born in Bethlehem, the house of bread.
    5. Horus the Good Shepherd with the crook upon his shoulders = Jesus the Good Shepherd with the lamb or kid upon his shoulder.
    6. The Seven on board the boat with Horus = The seven fishers on board the boat with Jesus.
    7. Horus as the Lamb = Jesus as the Lamb.
    8. Horus as the Lion = Jesus as the Lion.
    9. Horus identified with the Tat or Cross = Jesus identified with the Cross.
    10. Horus of twelve years = Jesus of twelve years.
    11. Horus made a man of thirty years in his baptism = Jesus made a man of thirty years in his baptism.
    12. Horus the Krst = Jesus the Christ.
    13. Horus the manifesting Son of God = Jesus the manifesting Son of God.
    14. The trinity of Atum the Father, Horus the Son, and Ra the Holy Spirit = The trinity of the Father, Son and Holy Spirit.
    15. The first Horus as a child of the Virgin, the second as the Son of Ra = Jesus as the Virgins child, the Christ as Son of the Father.
    16. Horus the sower and Set the destroyer in the harvesting = Jesus the sower of the good seed and Satan the sower of tares.
    17. Horus carried off by Set to the summit of Mount Hetep = Jesus spirited away by Satan into an exceedingly high mountain.
    18. Set and Horus contending on the Mount = Jesus and Satan contending on the Mount.
    19. The Star as the announcer of the child Horus = The Star in the East that indicated the birthplace of Jesus.
    20. Hours the avenger = Jesus who brings the sword.
    21. Horus as Iu-em-Hetep, who comes with peace = Jesus the bringer of peace.
    22. Horus the afflicted one = Jesus the afflicted one.
    23. Horus as the type of life eternal = Jesus the type of eternal life.
    24. Horus as Iu-em-Hetep, the child teacher in the temple = The child Jesus as teacher in the temple.
    25. The mummy bandage that was woven without seam =The vesture of Christ without a seam.
    26. Twelve followers of Horus as Har-Khutti = Twelve followers of Jesus as the twelve disciples.
    27. The revelation written down by Aan (Tehuti) the scribe of divine words = The revelation by John the divine.
    28. The saluter Aani, who bears witness to the word of Ra and to the testimony of Horus = John who bears witness to the Word of God and the testimony of Jesus Christ.
    29. The secret of the Mysteries revealed by Taht-Aan = The secret of the Mysteries made known by John.
    30. Horus the Morning Star = Jesus the Morning Star.
    31. Horus who gives the Morning Star to his followers = Jesus who gives the Morning Star to his followers.
    32. The name of Ra on the head of the deceased = The name of the Father written on the forehead.
    33. The Paradise of the Pole Star-Am-Khemen = The Holy City lighted by one luminary, that is neither the Sun nor the Moon = the Pole Star.
    34. The Har-Seshu, or servants of Horus = The servants of Jesus Christ.

Jaco Fourie

  • 76

Kommentaar

  • CorneliusHenn

    Die soort drogredenasie aangehaal deur Jaco Fourie hierbo, is algemeen en het reeds verseker menige naïewelinge laat struikel.

    Die ergste is die skyn waarin Jaco Fourie selfs al gespog het met sy BA graad en met geskiedenis as vak daarby, dog hy gedurig sulke perdedrolle vir vye uit die antieke probeer smous.

    Ek deel graag die volgende skakel uit menige sulkes spesiaal met enige ander belangstellendes hierin: http://www.jonsorensen.net/2012/10/25/horus-manure-debunking-the-jesushorus-connection/

    Ek deel die volgende daaruit: "When researching the supposed Egyptian influences on Christianity, inevitably one comes across the name Gerald Massey. Massey was an English poet and amateur Egyptologist who lived from 1828 to 1907. He is the author of three books on the subject: The Book of the Beginnings, The Natural Genesis, and Ancient Egypt: The Light of the World. Because his books represent some of the earliest attempts to draw comparisons between the Christian and Egyptian religions, other writers attempting to draw these comparisons frequently cite them. One recent example is the book Christ in Egypt; The Horus-Jesus Connection by D.M. Murdoch. In it the author states: “This present analysis of the claims regarding the correspondences between the Egyptian and Christian religions is not dependent on Massey’s work for the most part,” yet she devotes an entire chapter of the book to defending the authenticity of Massey’s scholarship (something she does not feel called to do for anyone else she quotes in her book) and thereafter adopting many of the same comparisons. Critics of Massey’s work often point out that he had no formal education in the area of Egyptology. While this is a valid criticism, I think it is also important to point out that the study of ancient Egyptian religion has advanced far beyond what was known in the 19th century. Not only is much of Massey’s scholarship built on wild speculation, it is also the product of an academic discipline still in its infancy."

    Godsdiens is geen intellektuele aangeleentheid.

    Godsdiens is in alle opsig die openbaring van ons almal se Almagtige en Lewende Skepper SELF in 'n ieder se HART - selfs in die mees intellektueel gestremde mens se hart.

    God=Liefde.

    Godsdiens=Liefdesdiens.

    Dis in absolute genade dat ek hier kan getuig dat die ervaring van God in my hart, net so besonder is soos my ervaring aan liefde in die algemeen.

    Die dag as enigeen 'n serene ervaring en/of die liefde kan beredeneer soos die godslasteraars met hul kamstige logika omtrent God en Godsdiens poog, daardie dag sal ek toegee dat die intellek en logika die hart oorskadu.

    Daar is menige model waaraan elkeen se besondere liefde in hul hart uitgeleef word. Net so is daar menige model waaraan elkeen  se besondere ervaring van God in hul hart, in besonder en persoonlik uitgeleef kan word.

    Soveel dan vir die werf se kamstige slim Jaco Fourie.

    Mag Jesus Christus onse HERE, self die wonder van God se liefde en genade in elkeen se HART openbaar.

    Cornelius Henn

  • Ons paradoksale Neelsie, soos gewoonlik met enige onderwerp deur enigeen geskryf, is hy vinnig om sy sê te wil sê rakende enige onderwerp, die meeste waarvan hy nie die vaagste benul van het nie. Vir elke onderwerp soek hy op die internet, selfs die woordeboek, ‘n tee-antwoord, en die eerste wat hy kry, sodanige skakel gee hy vinnig aan soos hierbo, en dit in hierdie geval van iemand wat nie as Egiptoloog kwalifiseer nie. Feite rakende Horus is daar vir almal om te bestudeer.

    Nou ons kleinsinnige Neelsie brag altyd dat hy ‘n “katoliek” ( “k” met ‘n kleinletter) is, wat persone insluit wat glo dat die Christendom, die Hindu, die Boeddha, die Jood en die Moeslem, ens ‘n eendersheid van broederskap het, die dat hy sy skrywes als sodanig afsluit. (Terloops. Net soos die geval met die Egiptiese god Horus, is daar ‘n ooreenkoms tussen die lewe van Krishna = Hindugod en Christus).

    In teenstelling met strontpraat Neelsie, is daar ‘n ander Christen, ‘n bekende predikant en skrywer, nl Tom Harpur, wat nie teen die feite stry nie, maar in sy Christelike geloof geïnkorporeer het, op soortgelyke wyse wat Neelsie vir almal hier op die Net preek, maar blykbaar self nie in glo nie.

    In Tom Harpur se boek “The Pagan Christ”- Recovering the Lost Light, word daar oa geskryf:

    "For Harpur, both literalist and modern critical attempts to locate the Jesus of history are dead ends. Transcending both positions, he believes that the real Christ is a universal archetype; a classic, pre-existent myth, known essentially by all humanity. He believes we need to re-mythologize, not de-mythologize (or historicize) that Jesus".

    "From his research into ancient myth, Harpur feels he has undergone a spiritual re-awakening that has revolutionized his Christian faith. Because of its links to the great archetypal themes of primal and classic spirituality, the Bible has assumed new potency and vitality for him. Harpur believes he now possesses an awareness of the cosmic Christ he has so long sought".

    Food for thought hey Neels!!

    Jaco Fourie

  • Jan

    Ja interessant. Vir my is dit eintlik om te ewe.

    Horus is 'n mite. Die geskiedkundige Christus word bevraagteken, dus ook moontlik 'n mite. Behalwe vir 'n erkende interpolasie ('n buite en latere invoegsel) in Josephus se skrywes, is Jesus die uitsluitlike skepping van die Nuwe Testamentiese, en quasie Nuwe Testamentiese boeke, en buite dit, geskiedkundig en argeologies, onbekend.

    Antieke geskiedenis het baie kruisverwysings onder die verskillende volke en godsdienste wat bevestiging van persone, godsdienste, plekke en gebeurtenisse onderskraag.

    Met Jesus is daar absoluut geen kruisverwysing te vinde nie. Geen Joodse, Grieks, Romeins, Siries of van die omliggende volke se manuskripte, gedurende Jesus se leeftyd, maak enige melding van sy bestaan nie. Self nie enige van die manuskripte wat by die Dooie See gevind is nie. Waar die Dooie See manuskripte gevind is, is ook muntstukke gedateer 66 tot 73 na Christus se dood gevind wat aandui dat die gemeenskap vanaf 408vC tot na sy dood bestaan het. Bv Pilatus en Herodus kan geskiedkundig bevestig word, weens die feit dat hulle in van al genoemde volkere se manuskripte melding het.

    ‘n Gebeurtenis soos die sonsverduistering ten tye van die kruisiging vir drieuur lank sou definitiewe reaksie onder al genoemde volke gelok het. Die word nêrens gevind nie, asook nie met enige berekening deur sterrekundiges kon geen verduistering en veral vir so lank plaasgevind het nie. ‘n Sonsverduistering is ook onmoontlik ten tye van ‘n vol maan. Die pasga (ten tye van die kruisiging) word alleenlik gevier gedurende ‘n volmaan.

    Baie antieke mites het parallelle ooreenkomste met Christus, oa Horus (Egipties); Dionysus (Grieks); Mithras (Siries); Krishna (Indies); Boeddha (Sjinees). In sy boek “The Hero With A Thousand Faces – 1949, huldig Joseph Campbell die siening dat sodanige mites, spruit vanuit ‘n oorspronklike mite wat oor tyd en plek gevarieer het.

    Jaco Fourie

  • Chris Dippenaar

    Hello Jaco

    Die duidelikste demonstrasie van pagan-invloed op die Christengeloof moet sekerlik die nagmaal wees. Enige poging om die oorsprong van hierdie ritueel te gaan soek in die Joodse viering van die Paasfees sal gou uitwys dat die Joodse offer een van dank was, nie vir sonde nie. Verder, geen Jood sou dit eers oorweeg het om die bloed van iemand te drink nie, selfs al was dit net simbolies in die vorm van wyn nie. Dit word uitdruklik verbied deur die wet. Ons hoef nie verder te gaan soek as die aanbidding van Dionusus om te weet waar die vroeëre Christene gekom het aan hierdie ritueel nie.

    Christendom is 'n eklektiese vermenging van Hellenistiese gelowe, Judaïsme (self 'n mengsel van Zoroastriese en Babiloniese idees), gnostiese denke, Griekse en Romeinse filosofie, en selfs 'n knypie Boeddhisme. Daar is ongetwyfeld Egiptiese invloede op, nie net Christendom nie, al die gelowe van die antieke wêreld.

    Wat die simpel ou skakeltjie van Neelsie probeer doen is om 'n enkele invloed, Horus, punt vir punt te probeer weerlê. Wat nie hy of sy apologeet maatjie besef nie is dat ons in die Nuwe Testament sit met 'n kookpot van invloede wat nie verdwyn deur te sê dat die ooreenkomste tussen die of daai storie van die antieke wêreld nie presies ooreenstem met die of daai storie van Jesus nie.

    Maar soos die Neelsie self sê: "Godsdiens is geen intellektuele aangeleentheid". O nee, dis glo wat jy wil sonder om jou brein te gebruik!

    Chris

  • Beste Jaco Fourie
    Sons-  en maanverduistering vind nie altyd plaas soos 'n mens dink nie. As daar 'n warm wind uit die suide
    gewaai het,  'n khamsin so 'n stofstorm ontstaan het wat tot die verduistering kon gelei het. As jy bv 'dust bowl
    in America' google kry jy prentjies van stofstorms.

  • Chris

    Die Bybel maan "ondersoek alle dinge", maar wanneer dit gedoen word en waarhede strydend met die  Bybel die lig sien, dan wil Christene sodanige mense as "ketters" uitkryt en die waarheid probeer onderdruk.  'n Tipiese voorbeeld hiervan vind ons in die lewe van Leonardo da Vinci  wat vele waarhede die lig laat sien het en wat die kerk van sy tyd probeer onderdruk het, hom selfs met die dood gedreig het as ketter.  Vandag is daar geen sprake dat da Vinci nie in alle opsigte reg was nie.  Selfs onder dieselfde kerk wat hom gedreig het.

    Indien 'n mens enige onderwerp met vooropgestelde idees benader, is 'n objektiewe soeke na waarheid nie moontlik nie.  Dit is ongelukkig Neelsie se probleem.  Soos jy, twyfel ek ook aan sy intellektuele vermoens om objektiwiteit van subjektiwiteit te kan onderskei

  • CorneliusHenn

    Siestog Jaco Fourie,

    Opmerklik hoe jy wel so half moed bymekaar skraag om my indirek te probeer.

    Die arrogansie en vermetelheid van sinici soos jy en jou kruiper tjommie Chris Dippenaar, oorskry lank reeds enige denkbare en redelike perk.

    Derhalwe, ek gee wel toe dat julle weldeeglik in hul doel geslaag het om enige sinvolle gesprek veral rakende Godsdiens, te ondermyn en te ontsier.

    Jul beginsellose bontpratery ("inkonsekwentheid") is darem heel duidelik vir enige ander en redelike belangstellende.

    Absurde lysies vol onsin word met die grootste gesag deur jou en die sikofante Chris Dippenaar aangevoer wyl menige werklik gesaghebbende studies rakende die Bybel, deur julle onthutste slimjanne as stront (jou groot "turn on") as niksseggend verwerp word.

    Stel jouself voor: Jaco Fourie en die bangerd Chris Dippenaar wat homself probeer bewys deur oral te kruip en kinders te probeer krenk, het die Bybel gedebunk ... hoe belaglik - hahahahahahahaha!!!

    Nee wat, daar is eenvoudig nie meer salf te smeer of perk aan jul berserkerwoede en lafhartigheid nie.

    Julle is kwaadwillig en onredelik -dis al ...

    Val verby Chris Dippenaar!!!

    Val verby Jaco Fourie!!!

    Mag Jesus Christus onse HERE, ons almal vergewe en verlos van jul bose.

    Cornelius Henn

  • F C Boot

    Die oorspronklike Griekse teks skep die duidelike indruk dat dit 'n sonsverduistering was.  Die Bybel het dit dat die duisternis drie-uur lank geduur het, en die HELE AARDE betrek.  In sodanige geval, sou dit beslis deur meeste van die betrokke volke opgeteken gewees het want in daardie dae sou dit as 'n skrikwekkende gebeurtenis ervaar word. 

    Geen manuskripte van die tyd maak enige melding daarvan nie, en veral nie Josephus wat 'n tydsgenoot was ten tye van die verwoesting van Jerusalem en wat die geskiedenis van die Jode vir die Romeine opgeskryf het.

    In elk geval, indien stofstorms soos reën en donderweer algemeen is, dan sou dit vir hulle nie 'n buitengewone gebeurtenis gewees het nie.

  • Chris Dippenaar

    Hello FC

    As ek jou nou reg verstaan was die sonsverduistering niks anders as 'n stofstorm nie, die dag voor (volgens Johannes) of die dag na (volgens die ander drie evangelies) Paasfees. 'n Blote natuurlike verskynsel gemanipuleer deur God vir effek. Daar is 'n paar redes hoekom ek nie saamstem met jou interpretasie nie:

    1. Daar is absoluut geen verwysing na wind of stof in enige van die evangelies nie.

    2. Ek het nog nooit gehoor van die idee dat dit 'n stofstorm was en nie 'n sonsverduistering nie, en selfs al het iemand uitgekom met hierdie idee, is dit om die probleme van 'n sonsverduistering (soos ons almal verstaan: maan voor son), soos uitgewys deur Jaco, te oorkom.

    3. 'n Sonsverduistering is gesien as 'n baie kragtige teken van die gode in die antieke wêreld. Ek het nog nie gehoor van 'n enkele keer dat 'n stofstorm hierdie funksie vervul nie. Onthou dat die voorhangsel van die tempel skeur van bo na onder, nog 'n teken. Mattheüs se verbeelding gaan 'n bietjie op loop met hom en hy voeg by aardbewings, rotse wat skeur en dooies wat opstaan en rondloop in Jerusalem, alles tekens. 'n Stofstorm pas net nie so lekker in hierdie prentjie nie. 'n Bietjie flou wat betref 'n teken as jy my vra.

    4. Markus, Mattheüs én Lukas beskryf dit as 'n duisternis wat oor die hele aarde gekom het. Dit moes een yslike stofstorm gewees het! As mens in ag neem dat die evangelies dekades na die kruisiging eers geskryf is, is dit tog redelik om te wonder hoekom iemand in Griekeland, nie juis bekend vir stofstorms nie, dit nie aan die skrywers kon uitwys dat daar nie so iets by hulle gebeur het nie. Markus, konserwatief gedateer na die jaar 70 gee die skrywer van die eerste evangelie meer as dertig jaar om sy fout reg te stel. 'Sonsverduistering/stofstorm in Palestina' behoort mos dan die beskrywing te gewees het, of hoe?

    5. Johannes maak geen melding van hierdie insident(e) nie. Dis asof hy die "punch-line" heeltemal gemis het. Of is dit dalk dat hy 'n klein bietjie meer respek het vir die intelligensie van sy lesers?

    6. Dit word algemeen aanvaar dat die inspirasie vir die sonsverduistering kom uit Amos 8:9 "En in dié dag, spreek die Here HERE, laat Ek die son op die middag ondergaan en vir die aarde die lig duister word terwyl dit nog dag is." Absoluut geen sprake van 'n stofstorm nie!

    Chris

    Ns. Is dit net ek wat sukkel om die LitNet Briewe-Argief oop te maak? Al wat opkom is die bladsynommers.

  • CorneliusHenn

    'n Mens sou wel kon vra wat so watwonders aan Jaco Fourie se geykte lysie hierbo aangehaal en deur die een of ander onbekende opsteller sou wees?  

    Dis egter opmerklik hoe ywerig Chris Dippenaar ook gedurig bakhand onder sulke loopmaag kom staan en dit in sy slierte vryf in 'n desperate poging om substansie daaraan te probeer verleen.  

    Al wat kortkom is die patologies gesplete karikatuur "lILLY wHITE wOUTER fERNS eLIZABETH OP 'N BOOTREIS" se derduisende woorde plagiaat om gesag aan die bedrogspul te probeer leen.  

    Laat ek dit nogmaals duidelik stel: Die leer omtrent die eklektiese (cherrypick) vermenging van Hellenistiese gelowe, Judaïsme (self 'n mengsel van Zoroastriese en Babiloniese idees), gnostiese denke, Griekse en Romeinse filosofie, en selfs 'n knypie Boeddhisme met ongetwyfeld Egiptiese invloede daarop, nie net in die Christendom nie, al die gelowe van die antieke wêreld - is werklik algemene Katolieke, Koptiese, Heleense en Anglikaanse katkisasie.  

    Jaco Fourie en Chris Dippenaar se ontnugterde Protestantisme skud gewoon net die Bybelaanbidders.  

    Cornelius Henn

  • Neelsie

    Soos reeds hierbo gesê:  "hy is vinnig om sy sê te wil sê rakende enige onderwerp, die meeste waarvan hy nie die vaagste benul van het nie". 

    Lyk my Mefiante kom ook so agter.   "ek moet ongelukkig uit jou skrywes hierbo aflei dat jy te vêr buite die bereik van rede en bewyse is".  "Totdat jy by die punt kom waar jy bereid is om ernstig en onpartydig die moontlikheid te oorweeg dat jou verbeelding en jou wense die denkpatrone wat jy hierbo prysgee, oorweldigend beïnvloed en bepaal, tot dan is verdere gesprek met jou sinneloos."

    Wat dit op neerkom.  Jy is besig om 'n gek van jouself te maak

  • Ek kon die volgende opspoor onder Eclipses from Ancient Times 

    The Crucifixion Eclipse (33 CE) According to the evangelists, Jesus was crucified on a Friday afternoon, some hours prior to the beginning of the Jewish Sabbath. It is recorded that Jesus was crucified during the period when Pontius Pilate was procurator of Judea (26-36 CE).

    However, there is no consensus on the date of the crucifixion. Evidence suggests April 3, 33 CE, while others suggest it was April 7, 30 CE. There are various allusions in the Bible to the Moon being dark and turned to blood when it rose in the evening after the crucifixion, which sounds like a lunar eclipse.

     The crucifixion eclipse
    .
    According to the evangelists, the sun darkened during the crucifixion of Christ. Later, the event was associated with an eclipse that was visible at Jerusalem.

     In Acts of the Apostles, Peter also refers to a Moon that is the colour of blood and a darkened sky. There is other evidence that on that day the Moon appeared like blood.

    The so-called Report of Pilate, a New Testament Apocryphal fragment, states:

    "Jesus was delivered to him by Herod, Archelaus, Philip, Annas, Caiphas, and all the people. At his crucifixion the Sun was darkened; the stars appeared and in all the world people lighted lamps from the sixth hour till evening; the Moon appeared like blood."

    This may be the result of a dust storm caused by the khamsin, a hot wind from the south. Under such circumstances - a lunar eclipse while there is much suspended dust - one would expect the Moon to appear the dark crimson of blood.

    The reason why the Moon is blood red is that, although it is geometrically in the Earth's shadow, sunlight is refracted through the Earth's upper atmosphere, where normal scattering will prevent blue light from penetrating. But this refracted light would be much weaker than direct light from even a small portion of the Sun and the blood colour associated with the eclipse would not be visible to the unaided eye. However, the Moon would have an amber colour from atmospheric absorption, similar to any other occasion when the Moon is low in the horizon.

    Another hypothesis is that of a solar eclipse visible at Jerusalem on November 24, 29 CE. The Greek historian Phlegon mentions this eclipse in his History of the Olympiads, and says that it was accompanied by an earthquake. The Greek writer Phlegon reported that: "In the fourth year of the 202nd Olympiad, there was an eclipse of the Sun which was greater than any known before and in the sixth hour of the day it became night; so that stars appeared in the heaven; and a great Earthquake that broke out in Bithynia destroyed the greatest part of Nicaea." In fact, mention is also made in the Bible of the Sun being darkened earlier that day: "The Sun shall be turned into darkness." There is controversy among researchers whether this was a solar or a lunar eclipse, and also controversy about the date. In any case, an eclipse occurring in the very same night of the crucifixion would have been seen by believers as a supernatural sign and influenced the change of mind of the Jews and Pilate towards the body of Christ, leading to the placing of a military guard on the tomb.    

  • Chris Dippenaar

    Sal maar liewers nie vra wat Neelsie bedoel met "algemene Katolieke, Koptiese, Heleense en Anglikaanse katkisasie". In sy benewelde en vae wollerige denke sal hy seker nie vir ons kan demonstreer met spesifieke voorbeelde hoe hierdie eklektiese proses werk in sy gunsteling gelofie: Christendom.

    Ek is verbaas dat hy nie net eenvoudig Horus-groete ingesluit het by sy ellelange trefferslys van gode nie.

  • Cornelius Henn, 

     
    Wat op aarde is fout met jou? 
     
    Lilly is nie meer op 'n bootreis nie en sit hier langs my en wil weet hoe dit met jou gaan?
     
    Elizabeth Costello is ongelukkig nie in my klas nie. 
     
    Die verhouding tussen Elizabeth Costello en JM Coetzee is veel sterker en in dieselfde klas. 
     
    Ek self sit die een uit, 
     
    "But you keep on pulling in".
     
    Mis jy my, jou beminde komposstamper.  
     
    Dink jy ek moet aan jou aas byt? 
     
    Lank, lank gelede het ek 'n brief geskryf wat hierdie Horus-Christus as onsin verduidelik, daarom neem ek dit glad nie ernstig op nie. Ek het gesoek vir my brief in die argiewe, maar die argiewe werk nie, aangesien ek dit wou aangeheg het as kommentaar. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
    Onse Webvoet, kan jy asseblief help met die argief? . 

    Ons werk hard aan die probleem met die argief.  As jy die brief se titel het, kan ek dit moontlik opspoor en plaas. - Wetvoet
     
  • Chris Dippenaar

    FC, ek kan maar net vir Robert Price aanhaal:

    "What a tangled web we weave when we practise to believe"

  • F C Boot

    Al jou bronne genoem, is Christelik.

    Selfs jou aanhaling se oa.: “ANOTHER HYPOTHESIS is that of a solar eclipse visible at Jerusalem on November 24, 29 CE” Hypothesis = vermoede = bespiegeling = non-feitlik.

    Jou sogenaamde “bewyse”:

    1. In die boek Handelinge, praat Petrus van ‘n bloedige volmaan, in teenstryd met die drie Evangelie Boeke wat dit nie eers noem nie. (Bron = Nuwe Testamenties = afwyking van die drie Evangelie Boeke

    2. Phlegon is gebore 80nC, en geskryf meer as 100nC, en was dus nie ooggetuie van die kruisiging nie. Amper niks van sy oorspronklike tekste bestaan vandag nie. Wat weergee word is ‘n aanhaling van sy werke deur oa. die kerkevader Jerome wat sê:

    "In the 4th year of the 202nd Olympiad, there was a great eclipse of the Sun, greater than own before, for at the sixth hour the day was changed into night, and the stars were seen in the heavens. An earthquake occurred in Bythinia and overthrew a great part of the city of Nicæa."

    Jou eie aanhaling hierbo noem: “there is no consensus on the date of the crucifixion. Evidence suggests April 3, 33 CE, while others suggest it was April 7, 30 CE.” Nou hoe kan ‘n mens bepaal aan watter sonsverduistering Phlegon in gedagte het, wanneer Christene self nie met sekerheid kan sê watter datum Christus gekruisig is nie?

    3. Die “Verslag van Pilatus”, derde eeu nC, en deur Christene as verworpene (spurious) aanvaar weens inhoud en laat datum, en wat ooglopend in stryd is met ander Nuwe Testamentiese leer. Hieronder volg jou bron wat ek dink jy sal erken uiters belaglik is:

    “And at the time he was crucified there was darkness over all the world, the sun being darkened at mid-day, and the stars appearing, but in them there appeared no lustre; and the moon, as if turned into blood, failed in her light. And the world was swallowed up by the lower regions, so that the very sanctuary of the temple, as they call it, could not be seen by the Jews in their fall; and they saw below them a chasm of the earth, with the roar of the thunders that fell upon it.

    And in that terror dead men were seen that had risen, as the Jews themselves testified; and they said that it was Abraham, and Isaac, and Jacob, and the twelve patriarchs, and Moses and Job, that had died, as they say, three thousand five hundred years before. And there were very many whom I also saw appearing in the body; and they were making a lamentation about the Jews, on account of the wickedness that had come to pass through them, and the destruction of the Jews and of their law. (Hier noem dit dat Moses van die dode opgestaan het. In die Ou Testament noem dit dat Moses ten tye van die berg Horeb hemel toe gevaar het.)

    And the fear of the earthquake remained from the sixth hour of the preparation until the ninth hour. And on the evening of the first day of the week (SATERDAGAAND) there was a sound out of the heaven, so that the heaven became enlightened sevenfold more than all the days. And at the third hour of the night (omtrent vanaf 21h00 Saterdagaand) also the sun was seen brighter than it had ever shone before, lighting up all the heaven. And as lightnings come suddenly in winter, so majestic men appeared in glorious robes, an innumerable multitude, whose voice was heard as that of a very great thunder, crying out: Jesus that was crucified is risen: come up out of Hades, you that have been enslaved in the underground regions of Hades. And the chasm of the earth was as if it had no bottom; but it was as if the very foundations of the earth appeared along with those that cried out in the heavens, and walked about in the body in the midst of the dead that had risen.

    And he that raised up all the dead, and bound Hades, said: Say to my disciples, He goes before you into Galilee; there shall you see him. And all that night!! the light did not cease shining. And many of the Jews died, swallowed up in the chasm of the earth, so that on the following day most of those who had been against Jesus could not be found.

    Others saw the appearing of those that had risen, whom no one of us had ever seen. And only one synagogue of the Jews was left in this Jerusalem, since all disappeared in that fall. With that terror, being in perplexity, and seized with a most frightful trembling, I have written what I saw at that time, and have reported to your majesty.

    Having set in order also what was done by the Jews against Jesus, I have sent it, my lord, to your divinity. (Laaste sin skryf “Pilatus” van die keiser se “goddelikheid”)

    Ag neewat. Ek is nou minder oortuig.

  • CorneliusHenn

    "Lank, lank gelede het ek [ 'Wouter Ferns' ] 'n brief geskryf wat hierdie Horus-Christus as onsin verduidelik, daarom neem ek dit glad nie ernstig op nie" ... weliswaar interessant "Wouter Ferns"! ... en jy wonder hoekom ek jou hier betrek? ... doen jou ding "darling" en wys gerus die res van jul komposstampers jy't minstens 'n greintjie integriteit en konsekwentheid ...

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar, jy't nog NOOIT - nie 'n enkele keer na my wete - jou by die onderwerp ter sprake kon hou nie ... jy besef ongetwyfeld die onsin wat Jaco Fourie hier geplak het en probeer nou desperaat die aandag daarvan weglei ... dis egter baie duidelik dat op jou vlak van dertienjarige dogtertjies op die Internet boelie en giggelend onder kerkvensters tydens dienste te sluip, enige rede niksseggend en wollerig vir jou sal wees ... siestog ... ek weet gewis jy onderskat die meeste belangstellendes se intelligensie hier ... val maar verby Chris Dippenaar!

  • CorneliusHenn

    Jaco Fourie, uiteindelik het jy darem weer 'n bietjie moed bymekaar geskraap om direk aan my tik - mooi so! ... lees gerus jou tjommie "Wouter Ferns" se kommintaar hierbo aandagtig deur ... dit verg nie 'n meester om jou stront wat jy weereens op die werf geblerts het as pure Jaco Fourie tipe onsin uit te wys nie - selfs "Wouter Ferns" sal dit maklik vir jou kan doen ... dus, wyl jy meen jou gebrek aan begrip my 'n gek maak, ek jou tog daarop wys dat nes Chris Dippenaar, jy ook belangstellendes hier se intelligensie onderskat ... ek daag jou of enige van jou tjommies om die gesag van jou geykte lysie hierbo deur ene "Kersey Graves" of die blad "Pointtoinfinity" te betuig -jy met jou laakbare grootbek en arrogante vermetelheid wat 'n kundige soos Doktor Dan Roodt se kwalifikasie wil bespot!... ek daag jou ook om ENIGE ander gesaghebbende bron by te voeg wat jou drek beaam!

  • Beste Jaco Fourie,

    Jy is reg as jy sê dat daar nie presies vasgestel kan word in watter jaar Jesus gebore is nie.Dit doen egter nie afbreuk aan die feit dat Jesus 'n werklik historiese persoon was nie,

    As die webredakteur nie my 'Wie was Jesus' as te veel C& P beskou het nie sou baie van jou vrae reeds beantwoord gewees het.
    Ek plaas dus uit "http://catholiceducation.org/articles/facts/fm0004.html  "What Year was Christ Actually Born?"as ook die Rabis se siening van Jesus uit die Talmud,Hoop dit bly staan.

    While Jubilee celebrations started with the opening of the Holy Door on December 24, 1999 and ended with its closing on January 6, 2000, it is less clear whether this is really the 2000th anniversary of Christ's birth.

    When Dionysius Exiguus computed the date of Christ's birth in the Middle Ages, he named the year of the Nativity 1 A.D., and stated that Jesus' birthdate was December 25 of that year. The year immediately before this was the year 1 B.C. Whether from mathematical ignorance or design, he did not include a year zero.

    This complicates the calculation of the dates of the Jubilee. Christmas of the year 2 A.D. was the 1st anniversary of Christ's birth, according to Dionysius' calculations; similarly, the second anniversary of that birth fell in the year 3 A.D. Taking this forward a few centuries, we find that the 2000th anniversary of Christ's birth should fall on December 25, 2001.

    To complicate matters further, it seems that Dionysius' made an error in his calculations. Herod the Great, who the Bible says was alive at the time of Christ's birth, died in the year 4 B.C., based on the reports of Josephus.

    According to the Gospel of Matthew, when Herod was unable to trick the astrologers into leading him to the Child, he ordered the slaughter of all the male babies in Bethlehem. Since Herod's command (which is not attested outside the Gospels, but is consistent with his historical character) was to kill all babies under age 2, this event occurred no more than 2 years after Christ's birth.

    If we assume that this happened near the end of Herod's life (which seems likely), this puts Christ's birth in the year 5 or 6 B.C. In that case, the 2000th anniversary of Christ's birth has already gone by, having been in 1993 or 1994.

     Naturally at the distance of years, it is practically impossibile to say with certainty what year Christ was actually born, though sometime between 7 B.C. and 1 B.C. seems all but certain. If this is the case, why is the Church celebrating the year 2000 with such solemnity?

    The answer is simple: because the world is celebrating this date. In his Apostolic Letter “Tertio Millennio Adveniente,” the Holy Father wrote, “In view of this, the two thousand years which have passed since the Birth of Christ (prescinding from the question of its precise chronology) represent an extraordinarily great Jubilee, not only for Christians but indirectly for the whole of humanity, given the prominent role played by Christianity during these two millennia.

    It is significant that the calculation of the passing years begins almost everywhere with the year of Christ's coming into the world, which is thus the centre of the calendar most widely used today. Is this not another sign of the unparalleled effect of the Birth of Jesus of Nazareth on the history of mankind?” For the Pope, the year 2000 is a sign of the centrality of Christianity in our society, hence it is cause for celebration and Jubilee.

    ZE99121521ACKNOWLEDGEMENTZENIT is an International News Agency based in Rome whose mission is to provide objective and professional coverage of events, documents and issues emanating from or concerning the Catholic Church for a worldwide audience, especially the media. Copyright © 1999 ZENIT

    JESUS CHRIST IN THE TALMUD
    Many passages in the Talmudic books treat of the birth, life, death, and teachings of Jesus Christ. He is not always referred to by the same name, however, but is diversely called " That Man," "A Certain One," "The Carpenter's Son," "The One Who Was Hanged," etc.

    Article I. -
    Concerning the Names of Jesus Christ
    1. The real name of Christ in Hebrew is Jeschua Hanotsri - Jesus the Nazarene. He is called Notsri from the city of Nazareth in which he was brought up. Thus in the Talmud Christians also are called Notsrim - Nazarenes. Since the word Jeschua means "Savior," the name Jesus rarely occurs in the Jewish books.

     It is almost always abbreviated to Jeschu, which is maliciously taken as if it were composed of the initial letters of the three words Immach Schemo Vezikro - "May his name and memory be blotted out."

     2. In the Talmud Christ is called Otho Isch - "That man," i.e. the one who is known to all. In the tract Abhodah Zarah, 6a, we read: "He is called a Christian who follows the false teachings of that man, who taught them to celebrate the feast on the first day of the Sabbath, that is, to worship on the first day after the Sabbath"

    3. Elsewhere he is simply called Peloni - "A Certain One." In Chagigah,

    4b, we read: "Mary...the mother of a certain one, of whom it is related in Schabbath..." (104b) That this Mary is none other than the mother of Jesus will be shown later.
    4. Out of contempt, Jesus is also called Naggar bar naggar - "the carpenter son of a carpenter", also Ben charsch etaim - "the son of a wood worker."

     5. He is also called Talui - "The one who was hanged." Rabbi Samuel, the son of Mair, in the Hilch. Akum of Maimonides, refers to the fact that it was forbidden to take part in the Christian feats of Christmas and Easter because they were celebrated on account of him who was hanged. And Rabbi Aben Ezra, in a commentary on Genes. also calls him Talui, whose image the Emperor Constantine reproduced on his banner. "...in the days of Constantine, who made a change of religion and placed the figure of the one who was hanged on his banner."

    Daar is talle ander voorbeelde, maar ek volstaan met die hierbo en vertrou dat dit jou vrae in die verband sal beantwoord. En die webredakteur se mes sal vryspring.

  • Neelsie

    Die onus berus by jou om die teendeel te bewys, of wag jy vir eers dat ander dit vir jou doen?

  • F C Boot

    Jou bron is die Katolieke Kerk, wat onmoontlik jou beste "objektiewe" bron behoort te wees.

    Ek vat maar kortpad, soos jy, spoeg en plak, die keer vanuit Wikipedia, wat jy maklik sal kan opvolg om te kontrolleer:

    "The Talmud contains passages that SOME (Christian) scholars have concluded are references to Christian traditions about Jesus. The history of textual transmission of these passages is complex and scholars are not agreed concerning which passages are original, and which were added later or removed later in reaction to the actions of Christians. Scholars are also divided on the relationship of the passages, if any, to the historical Jesus, though most modern scholarship views the passages as reaction to Christian proselytism rather than having any meaningful trace of a historical Jesus. The first Christian censorship of the Talmud happened in the year 521.[1]

    However, far better documented censorship began during the disputations of the Middle Ages. Advocates for the Christian church alleged that the Talmud contained insulting references to Jesus and his mother, Mary. Jewish apologists during the disputations said there were no references to Jesus in the Talmud, and claimed Joshua and its derivations was a common Jewish name, that they referred to other individuals. The disputations led to many of the references being removed (censored) from subsequent editions of the Talmud."

    "Bart Ehrman and separately Mark Allan Powell state that the Talmud references are quite late (hundreds of years) and give no historically reliable information about the teachings or actions of Jesus during his life. Ehrman clarifies that the name "Son of Panthera" (Roman who allegedly was the seducer of Mary) was a tradition, as scholars have long recognized, that represented an attack on the Christian view, that he was the "son of a virgin."

    In Greek, the term for virgin is Parthenon, pun of Panthera. [44][45] Also, there are contradictions in the Talmud about the times when Jesus lived. In Sotah 47a, Sanhedrin 107 it is said that Jesus lived in days of Alexander Jannaeus' reign (103 BC to 76 BC), but the Sanhedrin 43a (Jesus' execution) is an Amoraic reference about events that occurred from 200 AC to 500 AC.

    Peter Schäfer states that there can be no doubt that the narrative of the execution of Jesus in the Talmud refers to Jesus of Nazareth, but states that the rabbinic literature in question are from a later Amoraic period and may have drawn on the Christian gospels, and may have been written as responses to them.[46] Scholars argue that the Talmud provides no evidence of Jesus as a historical individual, instead they view the Talmudic references as reaction to Jesus as the messiah of Christianity."

    Behalwe vir Wikipedia, die internet het heelwat kommentare rakende die sogenaamde "Jesus" interpolasies van  die Talmud, maar deurgans sal jy vind dat erkende skoliere eens is dat daar geen verwysing in die Talmud is van 'n geskiedkundige Jesus Christus.

    ** Sit asseblief die skakel na die relevante webwerf by vir spoed-en-plak-bydraes - Webvoet

  • Chris Dippenaar

    Hello FC

    Die spekulasie hierbo oor die datum van Jesus se geboorte gebruik inligting uit Lukas en harmoniseer dit dan met wat ons kry in Mattheus om uit te kom by die datum van 7 - 1 v.C. (hoekom dit nie 7 - 4 v.C. is nie is vreemd; daar is nie onsekerheid oor die jaar 4v.C. vir Herodus se dood nie). Hierdie datum laat die verwysing na 'n sonsverduistering op 3 April 33 n.C. of 7 April 30 n.C. klop, soort van. Soos Jaco alreeds uitgewys het, 'n sonsverduistering kon nie gebeur het met volmaan (wat die datum vir die Paasfees bepaal het) nie, maar kom ons gee vir 'n oomblik toe, vir arguments onthalwe, dat daar wel 'n sonsverduistering was op die dag dat Jesus gesterf het en dat die twee datums wat jy hierbo gee kwalifiseer.

    Lukas 3:1 vertel ons dat Jesus gedoop word in die 15de jaar van Tiberius se bewind, m.a.w. 29 n.C. Johannes die Doper se geboorte word aangekondig in die bewind van Herodus Archelaus (4 v.C. tot 6 n.C.), die seun van Herodus die Grote. Na die chaotiese bewind van Herodus Archelaus kom Juda onder direkte beheer van die Romeine en 'n sensus word uitgevoer vir belasting doeleindes in die tydperk wat Cirénius as goewerneur van Sirië. (Die wêreldwye sensus van Lukas en die feit dat almal moet teruggaan na waar hulle voorvaders 'n duisend jaar terug gewoon het is belaglik en daar is absoluut geen rekord dat soiets ooit gebeur het in die Romeinse ryk.) Die vroegste wat hierdie lokale sensus sou kon plaasvind is dus 6 n.C. Dit sal dan die geboorte van Jesus wees volgens Lukas. 'n Volle 10 jaar na die dood van Herodus die Grote, in wie se leeftyd Jesus, volgens Mattheus, gebore is.

    Luk. 3:24 sê dan vir ons dat Jesus omtrent 30 was toe hy begin preek het. Volgens die sinoptiese evangelies preek hy vir 'n jaar voor hy gekruisig word, maar in Johannes is dit twee jaar. Al die evangelies het Pilatus as goewerneur van Judea (26 - 36 n.C.), en as ons dan sê dat Jesus was omtrent 31/32 toe hy gekruisig was, kom ons uit by die volgende datums vir sy kruisiging:

    1. Volgens Lukas 38 n.C., amper 10 jaar nadat hy gedoop is wat hom ouer maak as 40 met sy kruisiging. Dit maak natuurlik nonsens die verwysing na Tiberius ((Luk 3:1), asook die feit dat hy omtrent 30 was toe hy begin preek het (Luk. 3:24)

    2. Volgens Mattheus 25 - 28 n.C.

    Nie een van hierdie twee hierdie datums (3 April 33 n.C. of 7 April 30 n.C.) val eers naastenby in bogenoemde jare nie. Om die waarheid te sê, die teenstrydighede tussen al die datums alleen is maar net die begin van die teenstrydighede tussen Lukas en Mattheus. Om twee baie spesifieke datums te hê waarop Jesus gekruisig was is lagwekkend in die ergste graad.

    As ons nou ter afsluiting in ag neem dat Paasfees gevier was met volmaan, wat 'n sonsverduistering onmoontlik maak, dat maansverduistering nie kan gebeur in die dag nie, en dat dit hoogs onwaarskynlik was dat 'n stofstorm in Palestina tussen omtrent 12 uur die middag (die sesde uur) en 3 uur (die negende uur) dieselfde effek as 'n sonsverduistering sou kon hê, sit jy met probleme wat eenvoudig nonsens maak van alles wat jy tot dusver probeer verkoop het.

    Chris

    Ns. Die Talmud word opgestel vanaf die einde van die 1ste eeu. Daar is twee tradisies: die Talmud van die Land van Israel, waaraan gewerk word tot die einde van die 4de eeu, en die Babiloniese Talmud wat klaar gemaak word aan die einde van die 5de eeu. Daar is geen rede om te dink dat enige verwysing na Jesus in hierdie geskrifte meer is as 'n reaksie op wat Christene te sê het nie. Daar is geen Joodse geskrifte van die eerste eeu wat verwys na Jesus nie. Die Jode van die tweede eeu het eenvoudig Christene op hulle woord geneem dat daar wel so 'n persoon soos Jesus was. Dis teen hierdie "historiese" figuur wat hulle argumenteer.

  • CorneliusHenn

    "Dirk Rigter Jaco Fourie", jou tjommie "Wouter Ferns" het reeds bewys dat dit wat jy kwyt raak absolute stront is ... dis nog net Chris Dippenaar wat bakhand onder jou loopmaag kniel en dit oor homself stryk om substansie daaraan te probeer gee ... siestog ... kyk net waar trek die arme Chris Dippenaar al met jou drek!

  • Chris Dippenaar

    Hello Jaco

    Dankie vir die skakels wat die verband tussen Jesus en die Talmud bespreek. Dit lyk vir my asof my aanvaarding dat daar na Jesus verwys word in die Talmud verkeerd was. Dit wys jou maar net wat 'n ontsaglike komplekse onderwerp ons mee te doen het. Dis onmoontlik om alles te weet en baie keer maak ons veronderstellings op die basis van die min wat ons weet. Hierdie veronderstellings is handig in die leerproses net solank as wat ons dit nie verander in dogma nie.

    Dankie

    Chris

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, jy is vinnig besig om 'n nuwe laagtepunt wat betref vieslikheid en walglikheid te bereik hier op LitNet. Voor jy weet het jy vir Williams verbygesteek.

  • Vir diegende wat belangstel hier is 'n kort oorsig oor die Talmud ontrek uit die kommentaar van By Rev. I. B. Pranaitis 'n Rooms Katolieke priester.

    THE TALMUD
    The Talmud gets its name from the word Lamud - taught, and means The Teaching.
    By metonymy it is taken to mean the book which contains the Teaching, which is called Talmud, that is, the doctrinal book which alone fully expounds and explains all the knowledge and teaching of the Jewish people. As to the origin of the Talmud, the Rabbis regard Moses as its first author.

    They hold that, besides the written law which Moses received from God on Mount Sinai on tables of stone, which is called Torah Schebiktab, he also received interpretations of it, or the oral law, which is called Torah Shebeal Peh.

    They say that this is the reason why Moses remained so long on the mountain, as God could have given him the written law in one day. Moses is said to have transmitted this oral law to Joshua; Joshua in turn to the seventy Elders; the Elders to the Prophets, and the Prophets to the Great Synagogue.

    It is held that it was later transmitted successively to certain Rabbis until it was no longer possible to retain it orally. Whatever may be said about this story of the Rabbis, it is sufficiently known to us that before the birth of Christ, schools existed in Palestine in which sacred literature was taught.

    The commentaries of the Doctors of the law were noted down on charts and lists as an aid to memory, and these, when collected together, formed the beginnings of the Jewish Talmud. In the second century after Christ, Rabbi Jehuda who, because of the sanctity of his life, was called The Saint, and The Prince, realizing that the learning of the Jews was diminishing, that their oral law was being lost, and that the Jewish people were being dispersed, was the first to consider ways and means of restoring and preserving their oral law.

    He collected all the lists and charts and from them he made a book which was called the Sepher Mischnaioth, or Mischnah - a Deuterosis, or secondary law. He divided it into six parts, each of which was divided into many chapters. We shall consider these later. The Mischnah is the foundation and the principal part of the whole Talmud. This book was accepted by the Jews everywhere and was recognized as their authentic code of law. It was expounded in their Academies in Babylon - at Sura, Iumbaditha and Nehardea - and in their Academies in Palestine - at Tiberias, Iamnia and Lydda. As their interpretations increased with the passing of time, the disputations and decisions of the doctors of the law concerning the Mischnah were written down, and these writings constituted another part of the Talmud called the Gemarah.

    These two parts are so disposed throughout the whole Talmud that the Mischnah serves first as a kind of text of the law, and is followed by the Gemarah as an analysis of its various opinions leading to definite decisions. All the precepts of the Mischnah, however, were not discussed in the Jewish schools. Those whose use was nullified by the destruction of the Temple, and those whose observation was possible only in the Holy Land were not commented upon.

     Their explanation was left until the coming of Elias and the Messiah. For this reason some parts of the Mischnah are lacking in the Gemarah. In interpreting the Mischnah of Rabbi Jehuda, the schools of Palestine and Babylon followed each their own method, and by thus following their own way gave rise to a twofold Gemarah - the Jerusalem and the Babylonian versions. The author of the Jerusalem version was Rabbi Jochanan, who was head of the synagogue in Jerusalem for eighty years. He wrote thirty-nine chapters of commentaries on the Mischnah which he compiled in the year 230 A.D.

    The Babylonian Gemarah, however, was not compiled by any one person, nor at any one time. Rabbi Aschi began it in 327 A.D and labored over it for sixty years. He was followed by Rabbi Maremar about the year 427 A.D., and it was completed by Rabbi Abina about the year 500 A.D. The Babylonian Gemarah has thirty-six chapters of interpretations. This twofold Gemarah, added to the Mischnah, makes also a twofold Talmud: The Jerusalem version, which, on account of its brevity and obscurity, is not much used; and the Babylonian version, which has been held in the highest esteem by Jews of all times.

     The Gemarah is followed by additions called Tosephoth. It was thus that Rabbi Chaia first styled his opinions on the Mischnah which were made by the doctors outside the schools were called Baraietoth, or extraneous opinions. These Commentaries were further supplemented by other decisions called Piske Tosephoth, short theses and simple principles.

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar, daarmee dissimuleer jy jou laakbare ondermyning van Godsdiens as kwansuis iets opgevoed en heilig ... ek is wel oortuig dat die res van jul sinici  jou bedrog as 'n hoogtepunt beskou ... punt is; my verwoording van dit waaroor jy so graag spog steeds maar gering is ... ek's bly jy sien jou eie laagte daarin ... glo my, ek't ook nie die maag om jou lafhartige gesindheid in geheel te omskryf nie ...

  • Chris Dippenaar

    Hello FC

    'n Interessante oorsig van die ontwikkeling van die Talmud-tradisies, maar heeltemal irrelevant. Die punt wat jy gemaak het is dat Jesus voorkom in hierdie geskrifte. Die "spoeg-en-plak" hierbo het niks hieroor te sê nie.

    Chris

  • Chris en F C Boot

    Chris. Dankie vir jou aanvullende bydraes, veral mbt. die beraming van Jesus  se dood, asook oor die donkerte ten tye van die kruisiging.   Ek kom agter dat jy wydbelese is mbt. Bybelse antieke geskiedenis, asook oor die sogenaamde verworpe (spurious) boeke van die Ou en Nuwe Testamente,  'n onderwerp waarvan min kennis van dra.

    F C Boot.   Dankie  vir  jou bydrae, en ek is veral beïndruk dat jy die moeite doen om die  onderwerp onder bespreking  na te vors om  jou standpunte te staaf.  Dankie ook vir die geskiedkundige oorsig van die Talmud wat insiggewend was.  

    In teenstelling het ons ons Neelsie, wat pleks om ‘n sinvolle debat aan die gang te probeer handhaaf elke keer injiip met platvloerse onbenullighede wat dienooreenkomstig sy gebrekkige intellek vir almal tentoonstel. In sy geval.  Niks te danke nie.

  • CorneliusHenn

    Whargahahahahaha!!!! ... hoe sensasioneel!!! - ek meen; hierdie is sekerlik kommentaar nommer 30+ ... nee wat "Jaco Fourie Dirk Rigter", "Wouter Ferns" het jou onderwerp ook 'n hele klompie kommentare boontoe reeds as absolute onsin bewys ... dis net jy en Chris Dippenaar wat jou twak met sulke jakkalsdraaie probeer ongedaan maak  - julle is lank reeds erg van jou eie onderwerp af! ... WORD WAKKER ... dit is nie aanvullend nie mense, dis twak!!! ... dis nie goed wat in enige weldeurdagte debat verskyn nie ... dis parogiaal, kleinsielig, bourgeois, verbeeldingloos en soos hulle in Ingels seg - pedestrian ... and quite frankly, so utterly common .... now please go and make yourself a cup of tea dear heart and let's pretend this never happened ...

  • Chris Dippenaar

    Ongelukkig het die webredakteur 'n artikel waarin ek die die vraag vra 'Was Jesus 'n Jood' afgekeur as synde
    te veel 'C & P'. Dit is 'n heel deeglike bespreking met verskillende standpunte omtrent die saak asook opdragte
    tot die vervolging en selfs aanmoediging van die dood van Christene, soos aangeteken in die TALMUD.

    Laat my toe om een saak reg te stel. Die Bybel dws die Ou en Nuwe Testament is nooit geskryf met die oog daarop dat dit later een van die belangrikste versameling, en die norm van die Christendom sou word.

    Daar was dus nooit 'n gedagte by enige skrywer of verteller van 'Ek beter dit so dateer en opskrif stel
    want oor twee duisend jaar verder gaan mense dit uitmekaar trek en as onwaar afmaak.' Dit was eerder gemik op die skrywers se onmiddellike gehoor wat dan ook geweet het waarvan die skrywers praat.

    Dit maar soos dit van dag ook gaan. As ek van Jan van Riebeeck praat neem ek aan dat my gehoor weet
    van wie ek praat en hoef ek nie eers op sy hele familiegeskiedenis en skandes en skades en wanneer
    hy gebore is en hier aan wal gestap het in te gaan nie.

    'n Mens moet verder onthou dat Jesus nooit vir die Romeine 'n 'big deal' was nie, want die kruisdood
    van misdadigers was in die tyd so algemeen soos motorkapings van vandag. Die opgetekende reaksie van verbygangers  by die kruisiging is ook tiperend van die samelewing van die tyd. Baie min oorblysels van kruiselinge  is al gevind, want hulle is deurgaans nooit begrawe nie en sonder seremonie op ashope gegooi
    en het verbrand of is deur diere opgevreet, Dit is werklik uitsonderlik dat Jesus van die kruis verwyder en begrawe is. Die kruisiging was ook nie soos vandag uitgebeeld word nie, maar dit is nou tersprake nie.

    Die Romeine se hoofdoel was om soveel moontlik 'wins' uit die bevolking te maak en solank jy belastings gereeld en stiptelik betaal het hul vrede gehad met watter god jy aanbid en wat jou geloofsoortuigings was.Jy moes net nie met die 'god' (keiser) op die troon in Rome of die heersers plaaslik probeer meeding en hul belaglik maak dan sou jy gou agterkom wie hul was. 'Don't rock the boat' en hou jou bek was dus goeie oorlewings taktiek. Die kruisiging van Jesus was eerder 'n geval van een hand was die ander, die Romeine raak ontslae van twee gevaarlike misdadigers, die Joodse godsdiensleiers van 'n doring in hul vlees en die vetroebelde verhouding tussen heerser en onderdaan het darem 'n stootjie in die regte rigting gekry.

    Die geskiedskrywer Josephus het  ook heel goed met hulle oor die weggekom nadat hy eers met hulle in 'n oorlog betrokke was. Jesus was ook vir Josephus nie 'n 'big deal' nie.Daar was belangriker sake wat sy aandag
    geniet het,nl om weer die Romeine se vertroue te herwin en sy eie posisie en welstand te verbeter.

    Jesus was wel 'n doring in die vlees van Joodse godsdienstige leiers, wat soos vandag se predikante, van vol 'kerke' gehou en nie van  'n ou wat met die Bybel in die hand op die hoek van die straat staan en uitroep
    'Bekeer julle- God se koninkryk is naby' soos ek dikwels in my jong dae in Johannesburg raakgeloop het en dan nogal groot gehore trek.

    Die Jode glo net in die bestaan van EEN GOD en 'n GOD sonder kinders en dit is 'n taamlike waagstuk om nou
    te staan en verkondig dat jy die Seun van GOD is en die Verlosser van Israel. Israel se Verlosser wat hul ingedagte gehad het en nou nog het, is iemand wat kan gat skop, 'n soldaat en vegter soos min wat die ryk
    sou herstel en vir eens en vir altyd vir al die gehate Romeine sou wys 'waar Dawid die wortels begrawe het'.
    (Om iemand te berispe of 'n les te leer) Sodoende sou  die  grond gebied wat God beloof het en vandag nog 'n twispunt is weer hul eiendom word.

    In 2012 was daar 'n interessante program op CNN waarin sommige Joodse leiers die bestaan van Jesus vir die eerste keer na 2000 jaar begin het, om as een van hulle te erken. Jy kan dit dalk google onder 'Jews reclaim Jesus as one of their own.'.

  • Neels

    Jy het kort kort gesê Wouter het ons hierbo verkeerd bewys.  Nou ou, waar presies het hy dit gedoen? Kwoteer hom asseblief.  Dis wonderlik hoe jy hom aangryp soos 'n drenkeling na 'n grashalm in die water sal gryp! Gewoonlik  kraak jy alles wat hy skryf, beledigend af.  Wat hy NIE hierbo geskryf het nie, die be-aam jy nou. 

    Omrede jy nie enige vermoëns tot enige kennis betrekkend die onderwerp het nie, gryp jy hom aan op sy woord alleenlik, en daardeur erken jy sy superior intellek bo joune, wat in elk geval altyd ooglopend was.

    Gaan liewer terug na jou vervelige onderwerp van die Katolieke, Moeslem, Hindu, Boedha, Jood, ens. waar jy hulle  as "katoliek" broers  probeer uitbeeld.

    My raad is kry iemand om jou stront eers te lees en jou te adviseur alvorens jy jou kommentare plaas, sodat die persoon jou goeie raad kan gee om dienooreenkomstig nie 'n gek van jouself te toon soos tans nie.

  • Hello,

    Die onderwerp is kompleks en het 'n magdom van aspekte wat ondersoek moet word en die belangrikste punte uitgelig volgens my oordeel maar dat dit nog steeds 'n geheel vorm.

    The Blackwell Companion to Jesus (Wiley-Blackwell Companions to Religion)
    Kindle Location: 8348-8583

    CHAPTER 19
    The Quest for the Historical Jesus: An Overview David B. Gowler

    The Jesus portrayed in the gospels transcends human abilities and categories. For most of Christian history, this transcendence posed little difficulty, but the rise of the historical method during the Enlightenment ensured that some would seek for a Jesus who was explicable within the limits of human history.

    So began the quest for the historical Jesus.

    Outside the canonical gospels, this data is limited. The Jewish historian Josephus provides some evidence, but sections of those references include later Christian interpolations. In his Antiquities (mid-90s CE), Josephus refers to Jesus as a “wise man,” a “doer of startling deeds,” and a “teacher of people” who gained a following from both Jews and Gentiles. He also relates that Pontius Pilate condemned Jesus to death and that the “tribe of Christians” still existed (Antiquities 18.63–64; cf. Dunn 2003, 141).

    A later chapter in Antiquities refers to James, “the brother of Jesus who is called the Christ” (Antiquities 20.200).

    Information about Jesus in non-Jewish sources is even sparser.

    Pliny the Younger (ca. 111 CE) notes that Christians worshiped “Christ as god” (Epistles 10:96) but relates no information about Jesus’ life or teachings.

    The Roman historian Tacitus (ca. 116–117 CE) says that Jesus was executed “in Tiberius’s reign by the procurator of Judea, Pontius Pilate” (Annals 15.54).

    The Roman historian Suetonius (ca. 121 CE) only mentions that the emperor Claudius “expelled from Rome the Judeans who were constantly rioting at the instigation of a certain Chrestus” (Life of Claudius 25.4).

    What these sources mainly reveal about Jesus is that he was executed by Pilate and that his followers continued after his death. Most apocryphal gospels are dependent on the canonical gospels, with the Gospel of Thomas being a possible exception. In some instances, Thomas’ wording seems closer to the voice of Jesus than the parallel synoptic traditions (e.g., Thomas 20; 31; 65).

    Other apocryphal gospels reveal much about the Christians who wrote them, but little about the historical Jesus. Most stories are clearly legendary, such as that in which a five-year-old Jesus makes clay sparrows and then brings them to life (Infancy Gospel of Thomas) or that in which a vegetarian Jesus refuses to eat lamb at Passover (The Gospel of the Ebionites). Outside of the four gospels, the rest of the New Testament gives minimal evidence about Jesus’ life and teachings. The earliest source, the apostle Paul, relates that Jesus was born a Jew (Gal 4:4); that he had brothers, including one named James (1 Cor 9:5; Gal 1:19); and that he had twelve disciples (1 Cor 15:5).....

    So begin die inleiding tot die soeke na die Jesus, Yeshua of die mitologiese oorsprong van hierdie figuur......

    Watter een ook al waar mag wees?

    Baie dankie

    Wouter

  • Hello, 

     
    Hierdie gesprek oor Jesus in die Talmud het my herinner aan Edward Said wat in lewe in die Times Literary Supplement hierdie as een van sy boeke van die jaar uitgelig het, maar het ek nooit sy aanbeveling ter harte geneem nie, tot vandag nie. Hy het verwys na Jesus in the Talmud van Peter Schäfer uitgegee deur Princeton University Press waar Peter Schafer  "Perelman Professor of Jewish Studies and Professsor of Religion" asook "Director, Program in Judaic Studies" is. 
     
    (Ons stelsels by die werk is af vandag af - so ek kon by die werk hierdie opstel). 
     
     
    Hoofstuk Een, bespreek Jesus en sy familie. 
     
    Ek laat baie uit, aangesien dit aanvaar word dat die lesers hier bekend is met die betekenis van die Talmud en die geskiedenis waarin dit funksioneer. 
     
    Daarom word daar reguit gegaan na Professor Schäfer se vertelling en is hy aan die woord: 
     
    Jesus’ Family
     
    The rabbinic literature is almost completely silent about Jesus’ lineage and his family background. It is only in the Babylonian Talmud, and there in two almost identical passages, that we do get some strange information that may be regarded as a faint and distorted echo of the Gospels’ stories about Jesus’ family background and his parents.
     
    Since neither source mentions, however, the name “Jesus” but instead resorts to the enigmatic names “Ben Stada” and “Ben Pandera/Pantera” respectively. 
     
    The answer: 
     
    His mother’s true name was Miriam, and “Stada” is an epithet which derives from the Hebrew/Aramaic root sat.ah/set.e> (“to deviate from the right path, to go astray, to be unfaithful”). 
     
    In other words, his mother Miriam was also called “Stada” because she was a sot.ah, a woman convicted of adultery.
     
    Hence, it becomes clear that both explanations begin with the assumption that our hero’s mother had both a husband and a lover.. 
     
    The name Pandera for the lover is made explicit by Rav Hisda but seems to be accepted in the Pumbeditha explanation as well, because it presupposes the mother’s adultery and does not suggest another name for the lover:
     
    Pappos b. Yehuda, when he went out, used to lock his wife in their house—obviously because he had reason to doubt her fidelity. 
     
    Pappos b. Yehuda not only locks away his wife so that she cannot go astray but that he also refrains from intercourse with her because she has become doubtful.
     
    If the Rabbi's takes it for granted that our hero’s mother was an adulteress,then the logical conclusion follows that he was a mamzer, a bastard or illegitimate child. 
     
    The Talmud seems to be convinced that his true father was Pandera his mother’s lover and that he was a bastard in the full sense of the word.
     
    Daar word buite die Talmud gesoek vir 'n teks wat dit kan bevestig en word daar verwys na Celsus se "Alethe¯s Logos", wat 'n soortgelyke verhaal vertel. Dit lig ek nie uit nie, aangesien daar genoeg besonderhede is om dit te google indien benodig. 
     
    Dit is die volgende aspek waarby ek wil kom: 
     
    Turning Jesus into a bastard, the counter narrative takes up the contradictions within the New Testament story about Jesus’ origins and ridicules the claim that he was born from a virgin (parthenogenesis). The New Testament itself is remarkably vague about this claim. 
     
    It is revealed that Mary was not married to Joseph but just betrothed and that she expected a child before they were legally married.
     
    Soos bekend aan die meeste lesers hier is die oplossing vir bogenoemde probleem wel bekend. 
     
    Die Rabbi's in die Talmud se ontleding daarvan is soos volg: 
     
    It posits that the whole idea of Jesus’ Davidic descent, his claim to be the Messiah,and ultimately his claim to be the son of God, are based on fraud. His mother, his alleged father (insofar as he helped covering up the truth), his real father, and not least Jesus himself (the would-be magician) are all impostors that deceived the Jewish people and deserve to be unmasked, exposed to ridicule, and thereby neutralized. Most striking, this counter–New Testament in a nutshell has been preserved in rabbinic sources only in the Babylonian Talmud and there almost in passing.
     
    Wat is die lesse te leer uit bogenoemde en saam met 'n ander verhaal uit die Talmud wat vertel van die afstammeling gebore van 'n perd en 'n donkie en hoe dit saam gelees word met die bekende woorde van Jesus van sy volgelinge as die "sout van die aarde":
     
    It can be understood as a parody of Jesus’ miraculous birth from a virgin: an offspring from a virgin is as likely as an offspring from amule. The Christians’ claim of Jesus’ birth from a virgin and without a father belongs to the category of fiction stories, fairy tales just for fun. Jesus’ followers, who claim to be the new salt of the earth, are nothing but the afterbirth of that imagined offspring of the mule, a fiction of a fiction and the stories in the Talmud a biting ridicule of one of the cornerstones of Christian theology.
     
    Wat hierdie ook bevestig is die standvastigheid van die Joodse geloof teen die oormag van die bestaan waarna vandag gekyk word duer 'n Christelike blik, wat die vraag laat opkom, is dit hoegenaamd moontlik om 'n bestaan sonder die Christelike kleur te kan sien. Die Rabbi's kon en bevestig Peter Schäfer hulle denke soos volg: 
     
    The Rabbi's counter the New Testament Passion story with its message of the Jews’ guilt and shame as Christ killers. Instead, they reverse it completely: yes, they maintain, we accept responsibility for it, but there is no reason to feel ashamed because we rightfully executed a blasphemer and idolater. Jesus deserved death, and he got what he deserved. Subverting the Christian idea of Jesus’ resurrection by having him punished forever in hell and by making clear that this fate awaits his followers as well, who believe in this impostor. There is no resurrection, not for him and not for his followers. 
     
    Hoofstuk twee bespreek Jesus as die seun en volgeling wat verkeerd uitgedraai het en eindig met 'n verhaal waarvan die betekenis in die vorige paragraaf al uitgelig is, naamlik dat beide Jesus en sy volgelinge geen opstanding sal ervaar nie. 
     
    The very fact that our talmudic text puts Jesus in this company can only have the purpose of having him share the destiny of his companions, namely to have no portion in the world to come. This, however, is anything but an innocent statement. To be denied an afterlife is bad enough, but to deprive Jesus, of all persons, an afterlife reveals quite a wicked sense of humor.
     
    Die derde hoofstuk, bespreek Jesus as 'n ligsinnige student en word verwoord in die volgende verhaal: 
     
    Die voorval gebeur in 'n herberg op hul pad terug na Jerusalem. Aangesien die meester tevrede was met hoe hulle ontvang was in die herberg. Sy student is onder die indruk dat dit bedoel was as 'n kompliment van die (vroulike) herbergier en maak 'n neerhalende opmerking oor die onaantreklikheid van die vroulike herbergier. Die Meester is met afgryse vervul deur sy student se ligsinnige optrede en verban hom sonder verwyl. Hierdie bevestig nie 'n werklike historiese aspek van Jesus nie, maar wel die persepsies wat die Rabbi's oor Jesus huldig en word soos volg deur Peter Schäfer verduidelik en word 'n stuk dialoog weereens aangehaal om die ontleding in konteks te plaas: 
     
    He [Yehoshua b. Perahya] said to him [the student]: “Repent!”, (but) he answered him: “Thus have I learned from you: Whoever sins and causes others to sin, is deprived of the power of doing penitence.” The master said: “Jesus the Nazarene practiced magic and deceived and led Israel astray.”
     
    We have seen already that Jesus was connected with Egyptian magic (reminiscent of the infancy story with the magicians coming from the East and the subsequent flight of Jesus and his parents to Egypt in the Gospel of Matthew); now we are in the center of Babylonia, the most ancient motherland of magic,and Jesus’ idolatry is identified as what many Babylonian Jews would have expected an idolater to do: to practice deviant or forbidden kinds of magic.
     
    Hierdie beteken egter nie dat die magiese nie aanvaar was nie of beoefen was nie maar verwys na gesag en die mededing van verskillende tipes gesag en word bespreek in hoofstuk vyf aan die hand van die demone wat Jesus uitdryf het en in die varke verplaas en die gebruik van Jesus se naam om genesing te bring. 
     
    In other words, what we have here is an attempt to establish boundaries, to delineate Judaism by eliminating heretics—in this particular case clearly heretics belonging to a group that defined itself by its belief in Jesus of Nazareth. It is just shegaga—a mistake, an unfortunate error.Hence, our story ultimately conveys the message: this Jesus and his followers claim to have the keys to heaven, to use their magical power with divine authorization—but they are dead wrong! The fact that heaven accepts what they do does not mean that it approves of it. On the contrary, they are tricksters and impostors who abuse their power. The real power and authority still rest with their opponents, the rabbis.
     
    Hoofstuk ses bespreek die teregstelling van Jesus en die feit dat in die totale Talmud daar net 'n enkele verwysing na die teregstelling van Jesus is en is die dialoog wat Jesus bespreek soos volg: 
     
    On (Sabbath eve and) the eve of Passover Jesus the Nazarene was hanged (tela'uhu). And a herald went forth before him 40 days(heralding): 
     
    Jesus the Nazarene is going forth to be stoned because he practiced sorcery (kishshef) and instigated (hissit) and seduced (hiddiah) Israel (to idolatry). 
     
    Whoever knows anything in his defense, may come and state it. 
     
    But since they did not find anything in his defense,they hanged him on (Sabbath eve and)14 the eve of Passover.
     
    Ulla said: Do you suppose that Jesus the Nazarene was one for whom a defense could be made? 
     
    He was a mesit (someone who instigatedIsrael to idolatry), concerning whom the Merciful [God] says:
     
    Show him no compassion and do not shield him (Deut. 13:9).
     
    Wat is besig om te gebeur hier: 
     
    Yes indeed, the Bavli, (Babylonian Talmud) admits, Jesus was a Jewish heretic, who was quite successful in seducing many of us. But he was taken care of according to the Jewish law, got what he deserved—and that’s the end of the story. 
     
    Hoofstuk sewe en agt gaan ek verby, wat onderskeidelik die 12 apostels en Jesus se drie dae in die hel bespreek en wat die Rabbi's daarvan maak. Wat uitstaan van die disipels, is dat die Rabbi's aanvoer dat daar net vyf was en dat 12 eerder moet gesien word as 'n manier om die idee van die 12 stamme te probeer verwoord. 
     
    In hoofstuk nege bied Peter Schäfer sy opsomming en is dit waarmee ek afsluit en die belangrikste aspekte daaruit uitlig: 
     
    Our rabbinic texts do not preserve, and did not intend to preserve, historical information about Jesus and Christianity that can be compared to the New Testament and that throws new (and different) light on the New Testament narrative. It has long been accepted in most camps of New Testament scholarship (except for its fundamentalist and evangelical branches)that the New Testament is anything but a report of “pure” historical facts, of what has “really” happened—although, of course, this does not mean that it presents just fiction. Rather, it is a retelling of “what happened” in its own way or, more precisely, in quite different ways by its different authors.And it has been equally accepted by most scholars of rabbinic Judaism that the same is true for rabbinic literature, namely that the rabbis were not particularly interested in “what happened”—for such a historistic and positivistic approach they reserved the disparaging judgment mai de-hawa hawa (“what happened happened”)—but tell a story of their own: also, not just fiction but their interpretation of “what happened” in their peculiar and highly idiosyncratic way. 
     
    Hence, the rabbinic stories in most cases are a retelling of the New Testament narrative, a literary answer to a literary text.
     
    Waar die teks die volgende aanspreek: 
     
    • Jesus the bastard.
     
    • Jesus the bad son/disciple, guilty of sexual promiscuity
     
    • Jesus the frivolous disciple who practices magic and becomes an idolater.
     
    • the graphic and detailed description of Jesus’ execution
     
    • Jesus’ disciples (as codes for his own destiny)• Jesus’ punishment in hell
     
    Jesus kom regtig nie baie goed uit in hierdie vertelling nie, maar dit is 'n welkom teenmiddel  tot die Christelike inkleuring van die verhaal wat die Joodse oorsprong van Jesus totaal verbloem en die menslikheid van Jesus laat verlore gaan. 
     
    Dit moet onthou word dat die aard van Jesus was debatteer vir meer as 700 jaar en het ook veroorsaak dat die kerk geskeur het tussen die Westerse en Oosterse kerk. 
     
    Hierdie bevestig Jesus as 'n persoon wat funksioneer het in die Joodse tradisie, daarom dan my standpunt dat Jesus nie 'n herhaling van Horus is nie, maar 'n persoon van vlees en bloed wat weens die aard van die Joodse geloof en die kiem van die idee van 'n verlosser gesien was as 'n verlosser en hoe die historiese verloop van omstandighede 'n werklikheid geskep het wat vandag nie ontwyk kan word nie. 
     
    Baie dankie
    Wouter
  • CorneliusHenn

    Jaco Fourie Dirk Rigter (synde julle opinies so eenders is), ek haal met graagte die volgende deur "Wouter Ferns" 'n paar kommintare boontoe aan:  "Lank, lank gelede het ek 'n brief geskryf wat hierdie Horus-Christus as onsin verduidelik, daarom neem ek dit glad nie ernstig op nie. Ek het gesoek vir my brief in die argiewe, maar die argiewe werk nie, aangesien ek dit wou aangeheg het as kommentaar. Baie dankie   Wouter" ... die vetdruk op die woord "onsin" is deur my aangebring aangesien jy dit duidelik mis gelees het ... sien, ek herinner myself ook wel aan "Wouter Ferns" se brief wat hierdie Horus-Christus as ONSIN verduidelik en onthou ook dat ek hom wel destyds daarvoor bedank het ... dus Jaco Fourie, dis net Chris Dippenaar en toe later weereens "Wouter Ferns" wat jou twak probeer verdoesel deur so van die onderwerp af te dwaal ...

  • CorneliusHenn

    ... maar helaas Dirk Rigter Jaco Fourie (synde jul meninge so eenders is), kyk of jy die volgende in enige van "Wouter Ferns' se kommentare hierbo kan raak lees: "Hierdie bevestig Jesus as 'n persoon wat funksioneer het in die Joodse tradisie, daarom dan my standpunt dat Jesus nie 'n herhaling van Horus is nie, maar 'n persoon van vlees en bloed wat weens die aard van die Joodse geloof en die kiem van die idee van 'n verlosser gesien was as 'n verlosser en hoe die historiese verloop van omstandighede 'n werklikheid geskep het wat vandag nie ontwyk kan word nie" ... nie te danke, Cornelius Henn

  • Hello Jaco,

    Verskoning vir Henn se gedrag. Baie dankie dus jy vir Neelsie gevra het om my argument met teks en vers te kwoteer, aangesien die opmerkings van Neelsie niks as onderbou gehad nie. Verstommend dat hy kon gedink het dat my mening as bewys kon geld en daarmee tesame net enkele 'n lyn. Maar daar het jy dit.

    Ek het gister my antwoord waarna ek verwys het probeer herbou en kan net gedeeltelik daarna verwys.

    My antwoord was na aanleiding van 'n opstel in die New York Review of Books, van 'n paar jaar gelede wat 'n bespreking van 'n skrywer wat aan die hand van "structuralism" die mites van die mensdom ondersoek het.

    Hier kan gekyk word na die "Norton Anthology of Theory and Criticism" wat hierdie metodiek in konteks plaas en die belangrikste figure daarin uitlig, Roland Barthes, Northrop Frye, Claude Levi Strauss, Tzetvan Todorov et al en die metode gevolg deur hierdie ontleding wat hoog mode was op 'n stadium in letterkunde, soos enige student in letterkunde vir jou kan bevestig.

    Wanneer daar dus, 'n vergelyking gemaak word tussen Horus en Christus, is dit dus nie 'n historiese vergelyking nie, maar wel volgens die manier hoe letterkunde werk en die patrone wat daar in die verhale gevind kan word.

    Hierdie is 'n redelik algemene argument en sluit in 'n boek wat ek onlangs aangeskaf het, maar nog nie gelees het nie, wat aanvoer dat daar net sewe verhaallyne is en dat alle verhale daaronder geklassifiseer kan word.

    Dit is wat "structuralism" doen, bevestig hoe die verhale herhaal word en hoe dit oorgedra word van verhaal tot verhaal. Wat waardevol was van die opstel in die New York Review of Books is dat Mary Douglas 'n poging om onder andere Horus en Christus te verbind ondersoek en bevind dat die skrywer van die spesifieke boek, "Edmund Leach & D. Alan Aycock Structuralist Interpretations of Biblical Myth", hulle skuldig maak aan die volgende:

    "Both Frazer and Eliade forced the myths of the world into a shape that their readers could respond to. In a sense, they were themselves great mythmakers. But if we are no longer content to have our desires, crudely mythologized, we will easily find holes in the methods of Frazer, Eliade, and other scholars who offer a single scheme for interpreting all mythology. For none of them can escape the charge of imposing his own categories on the myths, arbitrarily selecting elements, and losing in the overall scheme the myths’ peculiar differences".

    Ongelukkig het my toegang tot die New York Review of Books einde Desember verval en het ek dit nog nie herstel nie, aangesien verder in die opstel word Horus-Christus in meer besonderhede bespreek, maar bevestig bogenoemde inleiding dat die fout wat gemaak word, dit wat effens ooreenstemming toon opgeblaas word, terwyl die verskille ignoreer word.

    Ironies is Henn, hieraan die meeste skuldig wat alle gelowe in sy mengbak opklits en die legio verskille en die onversoenbaarheid daarvan ignoreer, so lank sy geheel net geskep kan word.

    Dit is dus ironies dat Henn sonder enige kennis van my argument so ywerig vir dit is, aangesien dit sy skeppings ook in flarde skiet.

    Tesame daarmee, was die opstel en dit wat daaruit gehaal het, gekoppel met 'n reeks lesings vrygestel deur Yale University wat Yeshua en die bestaan van Yeshua bespreek het.

    Dit beteken nie, ek ontken die invloed wat letterkunde op letterkunde het nie, soos gesien met die bespreking van die Talmud vandag, waar dit duidelik bevestig word, letterkunde reageer op letterkunde. Soos Harold Bloom bevestig, die "anxiety of influence" en is die invloed van die Griekse en Romeinse invloede of die Christus verhaal al reeds in 2012 as kommentaar op 'n brief van Angus. https://www.litnet.co.za/Article/die-geboorte-van-jesus-christus

    'n Voorbeeld is soos volg:

    "Io is said to be impregnated by Zeus in the form of breathing of his love".

    Plutarch in sy geskiedskrywes verklaar dit soos volg:

    "it is not by a physical approach, like a man's but by some other kind of contact or touch that a god alters mortal nature and makes it pregnant with a divine offspring".

    Dit is hier waar Bobbejaan se verwysing na die invloed van Egipte ook dan sterk na vore kom:

    'n Vrou kan verwagtend gemaak word deur die gees van 'n god en is daar geen fisiese omgang met die goddelike nie.

    Hierdie skep die agtergrond wat bevestig dat die gehoor gewoond was aan sulke verhale en dit 'n algemene verwysing was en sou dus nie verbaas wees om terme soos "gees", "krag", "aanraking"

    Die Evangeliste het dus in 'n tradisie funksioneer waar hierdie tipe van geboorte aanvaarbaar was as 'n verklaring van hoekom Jesus se lewe so uitsonderlik was en dan moet daar 'n uitsonderlike geboorte aan hom toegdig word in die konteks van die Grieks Romeins tradisie waarin hulle funksioneer het.

    Hierdie tradisie oorgeneem van die Grieks-Romeinse erfenis word verfyn in die Joods-Christelike vertelling om te bevestig dat die uitsonderlikheid van Jesus kan net verduidelik word deur hom ook 'n wonderbaarlike geboorte te gee.

    Hierdie dink ek het ek geneem uit The Historical Jesus in Context (Princeton Readings in Religions) onder die redakteurskap van Amy-Jill Levine.

    Ek kibbel dus nie teen invloede nie en is "Babylon, Memphis, Persepolis: Eastern Contexts of Greek Culture" van Walter Burkert een van die betroubaarste studies volgens my wat hierdie omvormings bevestig.

    Ongelukkig is die meeste van my gedrukte boeke by my ouers weens gebrek aan spasie in my meenthuis.

    Maar het ek al oor die boek geskryf in die argiewe.

    Baie dankie

    Wouter

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Die volgende uittreksel uit jou bydrae: “The rabbinic literature is almost completely silent about Jesus’ lineage and his family background. It is only in the Babylonian Talmud, and there in two almost identical passages, that we do get some strange information that may be regarded as a faint and distorted echo of the Gospels’ stories about Jesus’ family background and his parents.

    Our rabbinic texts do not preserve, and did not intend to preserve, historical information about Jesus and Christianity that can be compared to the New Testament and that throws new (and different) light on the New Testament narrative. It has long been accepted in most camps of New Testament scholarship (except for its fundamentalist and evangelical branches)that the New Testament is anything but a report of “pure” historical facts, of what has “really” happened—although, of course, this does not mean that it presents just fiction [my vraag hier is: Hoekom nie? Sien die einde van my reaksie hier onder]. Rather, it is a retelling of “what happened” in its own way or, more precisely, in quite different ways by its different authors. And it has been equally accepted by most scholars of rabbinic Judaism that the same is true for rabbinic literature, namely that the rabbis were not particularly interested in “what happened”—for such a historistic and positivistic approach they reserved the disparaging judgment mai de-hawa hawa (“what happened happened”)—but tell a story of their own: also, not just fiction but their interpretation of “what happened” in their peculiar and highly idiosyncratic way.”

    Ek dink dit is veilig om te sê dat die skrywers van die Talmud reageer op die aansprake van Christene. Dit sal dalk goed wees om in gedagte te hou dat van die Christen geskrifte met tyd progressief anti-Joodse “propaganda” versprei. Die Brief van Barnabas is 'n goeie voorbeeld hiervan. Bart Ehrman beskryf dit as volg: “The Letter of Barnabas was one of the most important writings for proto-orthodox Christianity.1 Some churches regarded it as part of the New Testament canon; it is included among the books of the New Testament in the fourth-century Greek manuscript, codex Sinaiticus.

    The book has traditionally been called an epistle, even though its opening contains only a greeting, with neither its author nor its recipients named (the latter features were consistently found in ancient letters). The writing appears, therefore, to be a theological treatise sent out to interested readers. The second- and third-century Christians who refer to the book attribute it to Barnabas, the companion of the apostle Paul. But this may have involved little more than guesswork on the part of Christians who were eager to have the book read and accepted as “apostolic.....

    “The book is principally concerned with the relationship of Judaism and Christianity. Its basic thrust is that Judaism is, and always has been, a false religion. According to this author, Jews violated God’s covenant from the very beginning (4:6–8); they have, as a result, never been God’s people or understood their own Scriptures. For this author, the Jewish Scriptures can be understood only in light of Christ; indeed, for him, the Old Testament is a Christian, not a Jewish, book.

    As a corollary, Jews who claim that their religion was given by God have been misled by an evil angel, who persuaded them to take the laws of Moses literally (9:5). In fact, claims the author, the laws of sabbath observance, kosher foods, and circumcision were meant not as literal descriptions of how the Jewish people were to live, but as figurative pointers to Christ and the religion that he was to establish (chaps. 9–10, 15). A good deal of this book, therefore, tries to show how Christ and the Christian religion were foreshadowed in the Old Testament Scriptures.” (Lost Scriptures - Books That Did Not Make It Into The New Testament, p.219)

    Hierdie konteks is belangrik as gekyk gaan word na wat die Talmud te sê het oor Christendom. Wat dan belangrik is vir hierdie gesprek, die historisiteit van Jesus, is dat hierdie argument tussen Christen en Jood plaasvind in die tweede eeu, heeltemal te laat om van betroubare waarde te wees as geskiedenis, soos tereg uitgewys deur jou bron hierbo.

    Jy sluit jou brief met die volgende: “Hierdie bevestig Jesus as 'n persoon wat funksioneer het in die Joodse tradisie, daarom dan my standpunt dat Jesus nie 'n herhaling van Horus is nie, maar 'n persoon van vlees en bloed wat weens die aard van die Joodse geloof en die kiem van die idee van 'n verlosser gesien was as 'n verlosser en hoe die historiese verloop van omstandighede 'n werklikheid geskep het wat vandag nie ontwyk kan word nie.” Ek stem saam met jou dat die storie van Jesus 'n werklikheid geskep het deur die eeue, maar ek dink dat jy onkrities aanvaar dat die Nuwe Testament 'n “vlees en bloed” Jesus beskryf wat dan op gereageer word deur Jode. As Jesus 'n mitologiese figuur is wat geskep is deur Christene, kan die Joodse Jesus onmoontlik wees van vlees en bloed.

    Ons word weereens gedwing na die bronne wat ons het uit die eerste eeu, maw die Nuwe Testament en hoofsaaklik Josephus. Ek dink nie dat die gedeelte in die werk van Josephus is oorspronklik nie en ek dink ook nie dat die historiese kriteriums gebruik om 'n historiese Jesus te sif uit die Nuwe Testament slaag nie. Daar is ook die neiging in die soeke na die historiese Jesus dokumente so vroeg as moontlik te dateer. Markus, byvoorbeeld word gedateer na die jaar 70, terwyl 'n heelwat latere datum nie onmoontlik is nie. 'n Laat datum het natuurlik 'n kettingreaksie tot gevolg omdat ons weet die ander evangelies volg 'n paar dekades na Markus. Daar word ook eenvoudig aanvaar dat dosetiese en gnostiese sieninge van Jesus dateer na die tweede eeu en basies 'n nuwe ontwikkeling was op daardie stadium, en dat hierdie idees heeltemal ontbreek in die vier evangelies. Net omdat Jesus nie 'n punt vir punt herhaling is van Horus maak nog glad nie van hom 'n historiese figuur nie.

    Jy sal dit dalk baie interessant vind om 'Did Jesus Exist - The Historical Argument for Jesus of Nazareth' van Bart Ehrman te lees. Daar was 'n bietjie van 'n storm gewees rondom hierdie boek wat heelwat reaksie uitgelok het van onder andere Richard Carrier, Earl Doherty, Rene Salm, Thomas Thompson en 'n paar ander wat die historisiteit van Jesus bevraagteken. Ek het baie respek vir Ehrman, maar hierdie keer het hy baie naby daaraan gekom om dit te verloor. Wat hy reggekry het is om die probleme en swak grondslag waarop die soeke na die historiese Jesus steun uit te wys.

    Chris

  • Neelsie

    'n Brief wat  op soek is,  is geen bewyse nie tensy jy direk daaruit kan aanhaal wat kan staaf dat wat oor Horus geskryf, stront is.  Die doen jy beslis nie.  Omrede jy so sê, is ook geen bewys nie.  Inteendeel jy sou die minste  bronverwysing wees wat ek of enige regdenkende persoon sou as juis wil aanvaar.

    Jy is welkom om vanuit Wouter se jongste respons te kwoteer waar jy sodanige bewyse vind, want daarin kan ek selfs niks agterkom nie.

  • CorneliusHenn

    Werklik ironies hoe "Wouter Ferns" ook nou ewe kruiperig substansie aan Jaco Fourie Dirk Rigter se drek hier probeer gee wyl hy/sy/dit geheel paradoksaal eensgesind as onsin verklaar ... punt is dat ek wel Jaco Fourie Dirk Rigter se drogredenasies op veel beter gesag as dit wat hy aangehaal het, weerlê met: http://www.jonsorensen.net/2012/10/25/horus-manure-debunking-the-jesushorus-connection/ ... "Wouter Ferns" se slimmigheid is nie nodig nie - net erg belaglik hoe die verklaarde Horus-Christus onsin deur "Wouter Ferns" in dieselfde asem tot eer van sy/haar/dit se tjommie gespin word ...

  • CorneliusHenn

    Wyl die karikatuur "Lilly White Wouter Ferns Elizabeth Costello op 'n bootreis" so vermetel is om selfs namens my om verskoning te kruip, ek graag die klug aan al hul kwaadwillige en aksionabele verdraaiinge waarvan ek slegs enkele hierin aangehaal wil herinner: https://www.litnet.co.za/Article/brief-n-veldtog-vol-modder  - dis steeds onbeantwoord wyl die komposstampbende net van een longdrop na die ander vlug ... geen integriteit of standvastigheid by "Wouter Ferns of Dirk Rigter Jaco Fourie nie - immuniteit vir hul bende en oordeel vir enigeen wat hul siek propaganda teenstaan ...

  • Wouter

    Dankie vir jou verdere uitleg rakende Horus / Christus hierbo.  Ek vind dit beslis insiggewend, veral dat jy dit hierbo klinies objektief aanbied.

  • CorneliusHenn

    Pragtig Jaco Fourie Dirk Rigter!!!! ... dit blyk of jy dalk na dese en toe "Wouter Ferns se klinies objektiewe aanbieding", tog uiteindelik dalk kon insien wat ek jou van die begin af geseg het naamlik; jou Horus spoeg en plak is 'n spul bollie ... mooi so!!!!

  • Hello Chris,

    Hierdie het ek vanoggend begin skryf, na aanleiding van 'n voorstel 'n wyle terug, terwyl ons stelsels af was, maar het teen 10h00 weer aangeskop en toe moes ek stop. Ek aanvaar jy is bekend met die argumente. Dit is dus grootliks vir die wat nie boek onder hande gehad het nie:

    Hello, 'n Ruk terug het Chris my attent gemaak op "Did Jesus Exist? The Historical Argument for Jesus of Nazareth" van Bart D. Ehrman. Ek het dit aangekoop die tyd wat Chris dit aanbeveel het en het dit sedertdien geluier in my elektroniese boekrak, maar sal vandag daardeur werk en die resultate plaas.

    Ehrman herhaal die verwysings wat ek geplaas het uit die "Blackwell Companion tot Jesus" wat verwys het na "Pliny the Younger" & "Suetonius" maar bespreek die verwysings van Tacitus se werk in meer detail, "Annals of Imperial Rome" geskryf in 115 CE as 'n geskiedenis van die Roomse ryk vanaf 14 to 68 CE en is dit die volgende deel wat die besonderhede bevestig:

    “Nero falsely accused those whom…the populace called Christians. The author of this name, Christ, was put to death by the procurator, Pontius Pilate, while Tiberius was emperor; but the dangerous superstition, though suppressed for the moment, broke out again not only in Judea, the origin of this evil, but even in the city [of Rome].”

    Tacitus weet dus van die basiese inligting oor Christus. Naamlik dat persoon by die naam Christus genoem was en gedood was deur 'n bevel van Pontius Pilatus, en dat hierdie gebeur het gedurende die bewind van Tiberius, asook dat dit vermoedelik gebeur het in Judea, want dit was waar Pilatus die goewerneur was en Jesus se oorspronklike volgelinge ontstaan het.

    Hierdie inligting bevestig die inligting wat beskikbaar is in Christelike bronne.

    Die wat die argument van Jesus as 'n mite aanvoer, argumenteer hier ook, net soos in die geval van "Pliny the Younger" & "Suetonius" dat die Christene oor tyd hierdie inligting ingewerk het in die kopiëring van hierdie Romeinse tekste.

    In die Joodse tekste is die bekendste verwysing sekerlik Josephus en die volgende frase:

    "At this time there appeared Jesus, a wise man, if indeed one should call him a man. For he was a doer of startling deeds, a teacher of people who receive the truth with pleasure. And he gained a following both among many Jews and among many of Greek origin. He was the messiah. And when Pilate, because of an accusation made by the leading men among us, condemned him to the cross, those who had loved him previously did not cease to do so. For he appeared to them on the third day, living again, just as the divine prophets had spoken of these and countless other wonderous things about him. And up until this very day the tribe of Christians, named after him, has not died out. (Antiquities 18.3.3)"

    Weereens is die debat hoeveel het die kopieerders oor tyd hierdie aangepas om 'n duidelike Christelike boodskap te vestig.

    Ehrman aanvaar in lyn met die navorsing dat die paragraaf inderdaad opgedollie was.

    Hierdie is voorheen deur my aangespreek en is in die argiewe aan die hand van F.E. Peters, (Professor Emeritus of Middle Eastern and Islamic Studies and History - New York University).

    Indien dit aanvaar word dat daar wel 'n "touching up" was en daardie gedeeltes uitgesluit word.

    Hoe sal die beskrywing dan lees.

    Die aanduiding is dat dit soos volg sal lees:

    "At this time there appeared Jesus, a wise man. He was a doer of startling deeds, a teacher of people who receive the truth with pleasure. And he gained a following both among many Jews and among many of Greek origin. When Pilate, because of an accusation made by the leading men among us, condemned him to he cross, those who had loved him previously did not cease to do so. And up until this very day the tribe of Christians, named after him, has not died out".

    Volgens Ehrman is hierdie nie werklik van belang wat sy argument betref nie aangesien die bevestiging van Jesus se bestaan op ander maniere ook bevestig moet word. Wat hierdie wel bewys is dat teen 93 CE, sowat sestig jaar of meer na die tradisionele datum van Jesus se dood, 'n Joodse historikus van Palestina wel inligting oor Jesus gehad het.

    Die bron van hierdie inligting is te vinde in die verhale wat die rondte gedoen het oor Jesus in daardie tyd. Daar is geen aanduiding dat Josephus die Evangelies gelees het nie.

    Die oorsprong is dus "oral history".

    Wat gepas is, aangesien die skriftelike nog in die begin stadium was.

    Met dit as agtergrond word daar beweeg na die volgende.

    The Gospels, their sources, and the oral traditions that lie behind them combine to make a convincing case that Jesus really existed.

    En dit is hier waar my bestuurder kom, en 'beveel". The systems are up - please log on", en ek moes stop.

    Die res van hoofstuk drie en die res van die boek is dus nie verder ondersoek nie.

    Baie dankie

    Wouter

  • Hello Chris,

    Jy het my baie gegee om oor te dink en wil ek vermy om in 'n antwoord in te hardloop. Daarom antwoord ek jou aan die hand van 'n paar boeke wat oop is voor my as 'n manier om myself rigting te bied.

    Ek werk uit "The cambridge companion to Jesus" en dan spesifiek deel twee wat handel oor die geskiedkundigheid van Jesus. Hoofstuk 8 geskryf deur Christopher Tuckett. (Christopher Tuckett, Professor of New Testament Studies and a Fellow of Wolfson College - University of Oxford)

    Die doel van hierdie hoofstuk is om die aard van die beskikbare getuienis vir die studie van inligting oor die 'historiese Jesus' te ondersoek en hoe daardie inligting gebruik kan om 'n beeld van 'n sogenaamde "ware Jesus", onafhanklik van meer as 2000 jaar se interpretasies te produseer.

    Ek dink dit kan aanvaar word dat dit waarskynlik 'n onbegonne taak is.

    Wat belangrik is om te verstaan is dat die bewyse vir hierdie "historiese" Jesus is byna uitsluitlik gebaseer op literêre tekste en bestaan uit geskrewe tekste wat 'n wye verskeidenheid versamelings van tradisies oor Jesus behels, geskryf deur 'n verskeidenheid van mense en soos aanvaar word ook 'n paar jaar na Jesus se dood.

    Hierdie is die rigting wat Ehrman ook ontwikkel en dit is dat "Form Criticism" op die Evangelies bevestig dat tradisies oor Jesus was waarskynlik mondeling gesirkuleer het vir 'n geruime tyd voordat daar begin is om dit op te skryf asook dat hierdie "oral tradition" aanhou voortbestaan het vir 'n geruime tyd na die opskryf van hierdie verhale.

    Omdat daar gepoog word om by die historiese kern van Jesus te kom, moet die tekste nie gelees word soos 'n letterkundige teks sou gelees word nie en is die doelwit om die tekste so te lees dat die geskiedenis agter dit ontbloot moet word.

    Met dit dan word daar wat hierdie kommentaar betref met Paulus begin en is die argument dat indien daar geen bronne was behalwe die van Paulus nie, dit nog steeds moontlik sou gewees het om afleidings oor Jesus te maak.

    Soos die volgende afleidings:

    Jesus existed as a human being (‘born of a woman’ Gal 4.4),

    Jesus was born a Jew (‘born under the Law’ Gal 4.4; cf. Rom 1.3)

    Jesus had brothers (1 Cor 9.5; Gal 1.19).

    Ook word eienskappe van Jesus deur Paulus bespreek, (‘meekness and gentleness’ 2 Cor 10.1), (Jesus ‘did not please himself’ Rom 15.3).

    Ook bevestig Paulus die tradisie van die sakramente ingestel is tydens die Laaste Avondmaal en dat dit gedurende die aand gebeur het. (1 Cor 11.23–25 & 1 Cor 11.23). Detail wat nie ooglopend lyk na iets wat versin hoef te word nie. Dit het die gevoel van die alledaagse.

    Die dood van Jesus word ook herhaaldelik deur Paulus bevestig en blameer Paulus ook sommige Jode as verantwoordelik vir die dood van Jesus.

    Net soos die leeringe van Jesus ook bespreek word deur Paulus en alhoewel Paulus se kennis oor die tradisies rondom Jesus debatteer kan word, is daar geen twyfel dat Paulus bekend is met die "oral history" wat bestaan het rondom die persoon van Jesus en is die realiteit dat hierdie was grootliks nog 'n "oral society" en dit is hoe kennis van een generasie na die volgende oorgedra is.

    Daar word dan ook gefokus op die Evangelie van Johannes en die insig wat dit tot die bestaan van Jesus lewer, naamlik dat Jesus in die begin van sy ontwikkeling aktief mense gedoop het en daarom 'n rekord kan wees van Jesus se optrede in daardie verband en bied alternatiewe tot die duur van Jesus se bediening, drie jaar versus die een jaar van die Sinoptiese boeke asook Jesus as langer werksaam in Jerusalem, wat ook meer waarskynlik is as net die een week asook die kruisiging.

    Behalwe vir dit wat Paulus en Johannes bied word die volgende tekste ook bespreek, maar gaan ek dit nie uitlig in hierdie brief nie.

    Wat bespreek word is, "Agrapha", "Non-canonical texts, = Gospel of Thomas, Gospel of Peter, the Secret Gospel of Mark, Papyrus Egerton, the Dialogue of the Saviour, Apocryphon of James".

    Dan word die metodes hoe die tekste ontleed moet word herbesoek, en word die volgende aspekte uitgelig:

    Dissimilarity:

    One of the most famous criteria is that of ‘dissimilarity’. This argues that if a tradition is dissimilar to the views of Judaism and to the views of the early church, then it can confidently be ascribed to the historical Jesus.

    Coherence:

    This proposes the authenticity of traditions that ‘cohere’ with other traditions already accepted as authentic.

    Multiple attestation:

    This argues that if a tradition is attested in more than one strand of the tradition, it is more likely to be authentic.

    Jesus in his Jewish context:

    The cross:

    One of the indisputable facts about Jesus is that he was crucified. Any proposed reconstruction of Jesus has to be a Jesus who was so offensive toat least some of his contemporaries that he was crucified.

    Hierdie verskillende opsies kan saamgevoeg word in die enkele konsep van "plausibility".

    Dit beteken dat enige rekonstruksie van Jesus moet kan wys dat dit "histories geloofwaardig" in die mees algemeenste sin van die woord is en ook sin maak in die lig van die tekste alreeds uitgelig en dit wat tot ons beskikking is.

    Die Jesus wat geformuleer moet word moet daarom sin maak binne die konteks van die eerste-eeuse Judaïsme in Galilea en Jerusalem, maar moet die Jesus wat geformuleer word ook gesien word in 'n lig wat sy gewelddadige dood kan verduidelik.

    Ook moet daar gewaak word om nie net op 'n enkele tradisie te fokus nie, net Paulus, of net die Q-materiaal, maar juis op al die historiese tradisies soos verwoord in die tekste en hoe dit gebou het op die "oral tradition" wat die norm van die tyd was.

    Dan in die lig van daardie geloofwaardige waarskynlikheid, kan daar gesien word hoe die Romeinse bronne kan bevestig dat daar 'n "mondelingse tradisie" was wat verwys na die bestaan van 'n persoon wat nou beskryf word as Jesus, net soos die menslikheid van Jesus deur Paulus bevestig word en dat Jesus 'n Jood was.

    Daar is dus genoeg in die tekste soos gesien in Johannes wat uitgelig is om die alledaagse van Jesus moontlik te maak en 'n beeld te begin vorm.

    Ook wil ek spring na die volgende gedeelte uit "The Blackwell Companion to Jesus" en wel hoofstuk 21 getiteld "The Quest for the Historical Jesus: An Appraisal", geskryf deur Helen K. Bond. (Senior Lecturer in New Testament at the University of Edinburgh).

    What is needed in all this, besides honesty and self-reflection, is something between historical positivism (the view that there is some kind of objective, recoverable“ truth ” ) and an irresponsible desire to modernize Jesus.

    (Of dit doodgewoon as 'n mite te verwerp).

    The “historical Jesus” is a credible and lively area of study, within both secular and increasingly more traditional settings.

    Several features of this study are now clearly established

    the need for interdisciplinary approaches

    the centrality of archaeology and the Galilean context

    the study of first-century Judaism and Jesus’ place within it.

    studies of the political situation of Judea, the villages of Galilee, and the people associated with Jesus are now possible and, even indirectly, will shed light on the man from Nazareth.

    An area of growth will be the study of the transmission of the traditions, fine tuning older form - critical analyses through attention to studies of orality.

    En wat ek wegneem uit die twee hoofstukke wat ek gelees het in voorbereiding om jou te antwoord:

    Ultimately, historical Jesus studies, though based on a scholar’s most accurate and tested set of “hard facts”, will always involve some leap of imagination.

    Daarom die volgende van my as 'n voorlopige slotsom.

    Die "ware Jesus" is verlore in die vergetelheid van tyd en sal dit nie moontlik wees om 'n biografie te skryf soos dit vandag verstaan word nie, maar met die verwydering van die onwaarskynlike uit die verhale en tesame met die historiese konteks van Jesus se lewe kan 'n idee gevorm word, daarom dan my oortuiging dat Jesus was 'n werklike persoon, definitief nie goddelik nie, maar 'n "meester", "rabbi", "profeet", wat in die Joodse tradisie funksioneer het en verhef is weens die sameloop van historiese omstandighede tot 'n figuur bo sy aanvanklike belangrikheid.

    Dit moet ook duidelik wees dat ek die "takedown" van Jesus deur die Talmud heelhartig ondersteun omrede dit 'n alternatiewe verhaal bied en 'n ontsnapping bied van die Christelike lense wat amper onmoontlik is om van te ontsnap huidiglik, maar wat gedoen kan word.

    Tesame met die feit dat Horus-Christus 'n "literary device" is en nie 'n historiese werklikheid nie. Northrop Frye et al.

    Maar ek neem kennis van jou argument van die mitiese en het na jou verwysings gekyk maar sal ook uitkyk vir 'n goeie studie wat beskikbaar is in Kindle-formaat, soos die Doherty.

    Baie dankie

    Wouter

  • CorneliusHenn

    Na aanleiding van "Wouter Ferns" se laaste kommentaar rakende die verwysing van Josephus, deel ek graag Brand Smit se bydrae voorheen op die werf: https://www.litnet.co.za/Article/is-n-kameelperd-werklik-oranje-soos-n-lemoen ... die onderwerp mag wel deurtrap wees, dog dit altyd goed is om dit weer te bespreek - wel met die regte hart ... my beswaar deurgans is die kleingeestigheid van sogenaamde ateïste op die werf ... ek lig egter my pet vir "Wouter Ferns" se stuiwer in die armbeurs die keer ... dis jammer die werf se argief funksioneer nie vandag nie, anders kon ek 'n lang lys skakels na nog sinvolle bydraes voorheen oor die historiese Jesus hier bygevoeg het ... katolieke groete, Cornelius Henn

  • Neelsie.

    Waar ek sê Wouter is "klinies objektief", was dit spesifiek vir jou konsumpsie bedoel, want jy is so voorspelbaar, ek het presies geweet hoe jy sou reageer, en so het dit ook gebeur.

    Klinies objektief beteken nie dat enige BEWYSE tot enige teendeel gedoen is nie.  Vergeleke met jou emosionele subjektiewe braaksels in al jou skrewes, het Wouter die "self opinie" vanuit die storie weerhou, wat hom klinies objektief maak.

    Sy gekwoteerde geleerdes het GEVOLGTREKKINGE weergee, nie bewyse nie.  Ander ewe geleerdes kan ook gekwoteer word wat tot ander gevolgtrekkings op dieselfde onderwerp het.  Op 'n gewig van balans onder geleerde spesialiste, is die oorwig ten gunste van diegene wat die  GEVOLGTREKKING  teen 'n histories Jesus maak.  In beide gevalle kan daar geen absolute BEWYSE vir of  teen, weergee word nie, want in omtrent al die gevalle, beide kante toe, is gevolgtrekkings op interpretasies van onvolledige brokies dokumente gemaak.

    Maar jy?  Jy het vooropgestelde idees mbt Jesus, en was te dom om deel aan die bespreking te word en jou gewend tot platvloerse geskel om jou onvermoëns te verbloem.  Die groot grap natuurlik is hoe jy, selfs voordat jy geweet het waaroor Wouter gaan skryf, jou hoop op jou groot vyand hier op die web geplaas, en later tot jou eie verleentheid ontdek sy weergawe het toe nie jou vooropgestelde siening gekomplimenteer nie.

    Ek is geen Christen nie maar jy vat die koek en is beslis geen Christen nie, maar 'n verwarde "wannabee"  Dis verseker nie 'n gevolgtrekking nie, maar 'n feit.

  • Chris Dippenaar

    Hello Wouter

    Ek kan regtig die boek van Earl Doherty, 'Jesus Neither God Nor Man', aanbeveel. Jy gaan heel moontlik nie saamstem met alles wat hy sê nie, maar dit gaan onmoontlik wees om ooit weer heeltemal seker te wees dat Jesus wel 'n historiese figuur was.

    Daar is een ding wat ek op hierdie stadium graag wil uitwys. 'n Groot gedeelte van Ehrman se argument rus op die veronderstelling dat stories oor Jesus gebaseer is op 'oral tradition', dat daar kriteriums bestaan waarmee ons kan uitkom by sekere “feite” agter hierdie tradisie. Dít is 'n baie groot veronderstelling. Dit ignoreer die die moontlikheid (en groter 'plausibility') dat alles van historiese waarde 'n literêre skepping was van niks (sien as voorbeeld Robert Price se artikel 'New Testament Narrative as Old Testament Midrash'). 'Oral tradition' na die skryf van Markus is gegrond op 'n teks, nie 'n historiese figuur nie. Hierdie aspek word ook deeglik bespreek in die Doherty boek.

    Daar kon sekerlik 'n historiese Jesus gewees het, maar as dit wat ons weet van hom nie afhanklik was van 'oral tradition', wat kan ons weet van hom? Dat hy 'n man was? Dat hy gebore was van 'n vrou?

    Daar is 'n dosyn rekonstruksies van 'n historiese Jesus deur skoliere en meeste van hulle stem glad nie saam met mekaar nie. Baie van hulle argumente kanselleer mekaar uit. Vergelyk byvoorbeeld die werk van Ehrman met die van John Dominic Crossan. Ehrman se Jesus was 'n apokaliptiese profeet, Crossan se Jesus was 'n Siniese filosoof, ander sê hy was 'n Seloot, of 'n charismatiese heler of 'n dit of 'n dat. Baie van hierdie sieninge kan nie vereenselwig word nie, en ons gaan 'n fout maak as ons die som van swak argumente bymekaar tel en dan sê ons kom uit by 'n sterk argument. Jy vind die artikel van Richard Carrier wat hierdie probleem aanspreek dalk interessant:

    http://www.bibleinterp.com/PDFs/Bayes.pdf

    Chris

  • CorneliusHenn

    Hel Jaco Fourie Dirk Rigter, waar het ek hoegenaamd getik dat jy seg dat Wouter klinies objektief is? ... gaan lees nou die res van jou drek voor 'n spieël aan jouself ... dit bewys immers hoe jy reeds geruime tyd die een na die ander skaduboks rondte met jouself wen .. siestog ...

  • CorneliusHenn

    ... betreffende Jaco Fourie Dirk Rigter se "toevallig" eenderse en gedurige veroordeling van my as persoon; hoeveel katte lê wakker en rol rond oor rotte se probleme? ... ja, hierdie kat vermoed steeds dat hy met 'n Siamese rot te doen het - dis al ...

  • CorneliusHenn

    Jaco Fourie Dirk Rigter, miskien drop die penny eendag ... (Dirk Rigter Jaco Fourie, dieselfde hoop vir jou ook) ... {ja, voel dit maar} ... jy stel die een eis na die ander in terme van redelikheid van enigeen wat jou twak teenstaan, maar kom self nie 'n enkele na nie! ... dis duidelik om te sien hoe jou patologiese narsisme jou verblind - en dis ook maar net nog 'n besondere ooreenkoms wat my vermoede omtrent die Siamese aard van Jaco Fourie Dirk Rigter versterk ... DIE PUNT IS DIT; naamlik dat - die Horus/Christus relaas wat jy hierbo aanvoer, absolute onsin is! ... ek het dit dadelik aan jou uitgewys en Wouter Ferns se "kliniese objektiwiteit" het dit toe bloot beaam ... jy moet maar lekker met jouself in jou kammahof speel - dit gaan nie jou bedrog waar maak nie! ... hahahaha ... siestog ... dis eintlik klaaglik ironies en bejammerenswaardig om te sien hoe Jaco Fourie aandag soek met sulke twak  ... ek meen 50+ kommentare later en die einde is niet in sig ... dit herinner sterk aan die vroeëre Kobus de Klerk se radikale aandrang dat dit onmoontlik is om Jupiter se mane, selfs met 'n kragtige teleskoop, vanaf die aarde te kan waarneem ...

  • Hello, 

     
    Sit nou en dink daaraan. 
     
    Hoekom hierdie hengse debat oor die werklikheid van Jesus, as die antwoord so duidelik is. Daar is een bewys wat sonder enige twyfel die werklikheid van Jesus bevestig. Naamlik die "Shroud of Turin", waarin Jesus begrawe was. 
     
    Wat meer verlang die leser, 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
  • CorneliusHenn

    "Wouter Ferns"se verwysing na die "Shroud of Turin" is duidelik moedswillig en totaal nogmaals van die punt af  ... nietemin,  ek haal graag die volgende elders op die web aan: "Criticism by John Calvin - In 1543 John Calvin, in his Treatise on Relics, wrote of the shroud, which was then at Nice (it was moved to Turin in 1578), "How is it possible that those sacred historians, who carefully related all the miracles that took place at Christ's death, should have omitted to mention one so remarkable as the likeness of the body of our Lord remaining on its wrapping sheet?"

    ... ek het geheel ooreenstemming met Calvyn daarin ... dog, ek my enigste troos in lewe en in sterwe in Jesus Christus onse HERE, in die ervaring van my eie hart as iets werklik en as genoegsame bewys  ken ... geeneen kan 'n ander sulke ervaring gee nie en geen geloof is op enige ander bewys behalwe die ervaring in elkeen se eie hart gevestig nie ... God alleen bewerk geloof en "bewys" in 'n ieder se hart  - vandaar my nederigheid teenoor elkeen se geloof en ongeloof ... my pleidooi is soos altyd  die wedersydse respek daarvoor ... die kleingeestigheid waarmee Chris Dippenaar, Jaco Fourie en "Wouter Ferns",  Godsdiens so minderwaardig probeer ondermyn is gewis te berispe ... mag Jesus Christus onse HERE, ons almal vergewe en self die Tuinier in elkeen se hart wees ...

    Cornelius Henn

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, jy kan jouself maar net nie help nie. Hoekom is ek nie verbaas dat jy gehap het aan die stukkie vrotpap wat Wouter vir jou gegooi het nie?

  • Wouter

    Lekker gelag vir jou grap, nl:

    "Daar is een bewys wat sonder enige twyfel die werklikheid van Jesus bevestig. Naamlik die "Shroud of Turin", waarin Jesus begrawe was".

  • Dankie Chris, Dankie Jaco, ek het geweet julle sal dit snap.....  :>)

     
    Ook, Chris, ek het begin rondkyk vir boeke oor die mitiese Jesus, insluitende die Doherty oor hoe die argument aangaande die mitiese Jesus verwoord sal word. Ek het die Thomas l Thompson gesien en ook Price waarna jy ook al verwys het. 
     
    Baie dankie
     
    Wouter
     
     
  • CorneliusHenn

    ... en soos altyd kruip die kruipers sonder om eens die minste moeite te doen om die eerste sin in my kommentaar ter sprake te ag ... hahahahahaha!!!! ... natuurlik is enige verbatim aanhaling van "Wouter Ferns" se "vrot pap" eweneens genoegsame bewys vir die gehekel, gelieg en bedrieg deur die werf se berugte bende misantrope ... punt bly staan: Jaco Fourie se onderwerp hier is absolute onsin wyl "Wouter Ferns" hom/haar/dit se "kliniese objektiwiteit" weereens bewys het (Chris Dippenaar se bakhand onder al die loopmaag raak al hoe meer irrelevant)!

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, waar ek vandaan kom kan jy maklik 'n snotklap kry vir jou gedrag. Maar helaas, ons is hier op die internet waar elke oorgewig breindood fokker balls van yster het.

  • CorneliusHenn

    Hahahahahaha Chris Dippenaar!!! ... waar ek vandaan kom word jy maklik hard in die bek terug geklap ... hier is mannetjies met slierte soos jy,  wie bakhand onder ander se loopmaag kruip en dogtertjies op die Internet intimideer iets geheel onbekend ... niemand sal glo as ek dit moet oorvertel nie ... bly maar net daar waar jy vandaan kom ...

  • Chris Dippenaar

    Moet dit nie net oorvertel nie, wys vir al jou Christenmaatjies, en sommer jou dogtertjie ook, wat jy hier op LitNet kwytraak.

    Hoe kry jy dit reg om te loop met sulke yslike bols?

  • CorneliusHenn

    Chris Dippenaar,

    Jou lafhartige neerhaling van 'n onskuldige dertienjarige dogter is duidelik nie vir jou genoeg nie - jy moet nog my vierjarige dogtertjie ook by jou smerigheid betrek.

    Jy braak: "Moet dit nie net oorvertel nie, wys vir al jou Christenmaatjies, en sommer jou dogtertjie ook, wat jy hier op LitNet kwytraak. Hoe kry jy dit reg om te loop met sulke yslike bols?"

    Woorde kan nie meer jou laakbaarheid beskryf nie Chris Dippenaar. Al is jy jou eie god - bid dat jy nie my pad in die regte lewe kruis nie.

    Jou beheptheid met my bols is gewoon jou lafhartige minderwaardigheid; dis nie so groot nie - dis joune wat so klein is.

    Ek't nog altyd gehoop dat ons Webvoete deelnemers hier se onskuldige geliefdes teen sulke boewery sal beskerm - maar nou ja ...

    Chris Dippenaar se drek het lankal reeds niks met die onderwerp te make nie.

    Dink  Chris die naar boef regtig dat deur op my te braak, Jaco Fourie se Christus/Horus twak waar sal word?

    Werklik tragies - dog die rekord staan vir enigeen om te lees hoe laag Chris Dippenaar eintlik is!

    Cornelius Henn

  • Chris Dippenaar

    Cornelius, soos altyd mis jy die punt. Jy het op hierdie stadium 'n derde person nodig om aan jou uit te wys dat jou obsessie met LitNet ongesond is. Jy het 'n beheptheid met jou eie opinie wat jou heeltemal tred met rasionele denke ontneem het. Ek het nooit gevra dat jy wys wat ek skryf aan jou dogtertjie nie, maar dit wat jy, haar pa, skryf. Die bedoeling was om jou skaam te maak vir die vieslikheid van jou optrede as sogenaamde Christen. Dit het duidelik nie gewerk nie.

  • CorneliusHenn

    Siestog  Chris Dippenaar,

    Hoe betrek enige gesonde mens by hul verstand hoegenaamd 'n onskuldige kleuter dogtertjie by sulke lafhartige smerigheid soos jy hierbo?

    Die punt ter sprake is Jaco Fourie se drek onder hoofde "Die Christus 3000 jare voor Christus" - jou beheptheid om my  glo skaam te maak, het onteenseglik jou rasionele denke ontneem.

    Dink net; hoe heerlik sou jy en Jaco Fourie jul siek bedrog hier kon voortsit sou ek my kwansuis ongesonde obsessie met LitNet laat vaar.

    En dan Chris Dippenaar; anders as jy en soveel ander van jul geveinsde en skynheilige sinici op die werf, is my profiel nie privaat nie en ag ek elke woord wat ek hier tik in die aansig van ons Almagtige Skepper ... ek't ook reeds menigmaal getuig dat ek nie myself die etiket "Christen" aanmatig of nodig nie ...  

    Lees nou weer jou drek daarin aan jouself: "soos altyd mis jy die punt. Jy het op hierdie stadium 'n derde persoon nodig om aan jou uit te wys dat jou obsessie met LitNet ongesond is. Jy het 'n beheptheid met jou eie opinie wat jou heeltemal tred met rasionele denke ontneem het".

    Niks daarvan maak Jaco Fourie se Christus /Horus vergelyking hierbo waar nie ... niks daarvan het iets met die onderwerp daarin te make nie ... ek sal jou smerigheid eersdaags in 'n volledige bydrae saamvat waaronder jy jou laakbare ondermyning van Godsdiens kan voortsit - as jy die moed het ...

    Cornelius Henn

  • CorneliusHenn

    ... hoe sensasioneel Jaco Fourie - jy't die sewentig merk gehaal met jou onsin en kruipery van Chris Dippenaar daarby, en is jy al ampers nes 'n Kobus de Klerk op pad na 'n 100!

  • Neelsie, 

    Jy skryf:  " Niks daarvan maak Jaco Fourie se Christus /Horus vergelyking hierbo waar nie"

    Behalwe vir beledigende tussenwerpels op elke kommentaar, hierbo en elders op die werf,  het jy niks konkreets tot hierdie en enige ander debat bygedra nie.

    Nou mensie.  Vir 'n verandering.  Bewys jy Jesus vir ons as geskiedkundige persoon, asook sy bestaan in die hede.  Ten minste ons weet Islam se profeet Mohammed het geskiedkundig bestaan.

  • CorneliusHenn

    Jaco Fourie,

    Jy is werklik desperaat om die 100 tal kommentare plus verby te steek - mooi man! ... jy's beslis goed op weg daarheen ...

    Dis in die liefde en genade van Jesus Christus onse HERE wat ek hier sit en antwoord aan jou - en nie uit my eie nie - soek jy dan steeds bewys van God se bestaan in die hede? ...

    Anders as jy, Chris Dippenaar en "Wouter Ferns" wat glo dat julle as Godloënaars van enige morele verantwoordelikheid onthef is, voel ek my die ordentlikheid gegrond op die moraal wat van my verwag word as Godsdienstige en daarom te antwoord op jul drek.

    "bewys Jesus vir ons as geskiedkundige persoon"? ... 

    Ek spoeg en plak die volgende uit 'n kommentaar hierbo en spesiaal weer net vir jou:

     (begin van aanhaling)

    Hello, Hierdie gesprek oor Jesus in die Talmud het my herinner aan Edward Said wat in lewe in die Times Literary Supplement hierdie as een van sy boeke van die jaar uitgelig het, maar het ek nooit sy aanbeveling ter harte geneem nie, tot vandag nie. Hy het verwys na Jesus in the Talmud van Peter Schäfer uitgegee deur Princeton University Press waar Peter Schafer  "Perelman Professor of Jewish Studies and Professsor of Religion" asook "Director, Program in Judaic Studies" is.    (Ons stelsels by die werk is af vandag af - so ek kon by die werk hierdie opstel).    http://www.amazon.com/Jesus-Talmud-Peter-Schäfer-ebook/dp/B002WJM5Y6/ref=sr_1_1?s=digital-text&ie=UTF8&qid=1392811699&sr=1-1&keywords=jesus+in+the+talmud   Hoofstuk Een, bespreek Jesus en sy familie.    Ek laat baie uit, aangesien dit aanvaar word dat die lesers hier bekend is met die betekenis van die Talmud en die geskiedenis waarin dit funksioneer.    Daarom word daar reguit gegaan na Professor Schäfer se vertelling en is hy aan die woord:    Jesus’ Family   The rabbinic literature is almost completely silent about Jesus’ lineage and his family background. It is only in the Babylonian Talmud, and there in two almost identical passages, that we do get some strange information that may be regarded as a faint and distorted echo of the Gospels’ stories about Jesus’ family background and his parents.   Since neither source mentions, however, the name “Jesus” but instead resorts to the enigmatic names “Ben Stada” and “Ben Pandera/Pantera” respectively.    The answer:    His mother’s true name was Miriam, and “Stada” is an epithet which derives from the Hebrew/Aramaic root sat.ah/set.e> (“to deviate from the right path, to go astray, to be unfaithful”).    In other words, his mother Miriam was also called “Stada” because she was a sot.ah, a woman convicted of adultery.   Hence, it becomes clear that both explanations begin with the assumption that our hero’s mother had both a husband and a lover..    The name Pandera for the lover is made explicit by Rav Hisda but seems to be accepted in the Pumbeditha explanation as well, because it presupposes the mother’s adultery and does not suggest another name for the lover:   Pappos b. Yehuda, when he went out, used to lock his wife in their house—obviously because he had reason to doubt her fidelity.    Pappos b. Yehuda not only locks away his wife so that she cannot go astray but that he also refrains from intercourse with her because she has become doubtful.   If the Rabbi's takes it for granted that our hero’s mother was an adulteress,then the logical conclusion follows that he was a mamzer, a bastard or illegitimate child.    The Talmud seems to be convinced that his true father was Pandera his mother’s lover and that he was a bastard in the full sense of the word.   Daar word buite die Talmud gesoek vir 'n teks wat dit kan bevestig en word daar verwys na Celsus se "Alethe¯s Logos", wat 'n soortgelyke verhaal vertel. Dit lig ek nie uit nie, aangesien daar genoeg besonderhede is om dit te google indien benodig.    Dit is die volgende aspek waarby ek wil kom:    Turning Jesus into a bastard, the counter narrative takes up the contradictions within the New Testament story about Jesus’ origins and ridicules the claim that he was born from a virgin (parthenogenesis). The New Testament itself is remarkably vague about this claim.    It is revealed that Mary was not married to Joseph but just betrothed and that she expected a child before they were legally married.   Soos bekend aan die meeste lesers hier is die oplossing vir bogenoemde probleem wel bekend.    Die Rabbi's in die Talmud se ontleding daarvan is soos volg:    It posits that the whole idea of Jesus’ Davidic descent, his claim to be the Messiah,and ultimately his claim to be the son of God, are based on fraud. His mother, his alleged father (insofar as he helped covering up the truth), his real father, and not least Jesus himself (the would-be magician) are all impostors that deceived the Jewish people and deserve to be unmasked, exposed to ridicule, and thereby neutralized. Most striking, this counter–New Testament in a nutshell has been preserved in rabbinic sources only in the Babylonian Talmud and there almost in passing.   Wat is die lesse te leer uit bogenoemde en saam met 'n ander verhaal uit die Talmud wat vertel van die afstammeling gebore van 'n perd en 'n donkie en hoe dit saam gelees word met die bekende woorde van Jesus van sy volgelinge as die "sout van die aarde":   It can be understood as a parody of Jesus’ miraculous birth from a virgin: an offspring from a virgin is as likely as an offspring from amule. The Christians’ claim of Jesus’ birth from a virgin and without a father belongs to the category of fiction stories, fairy tales just for fun. Jesus’ followers, who claim to be the new salt of the earth, are nothing but the afterbirth of that imagined offspring of the mule, a fiction of a fiction and the stories in the Talmud a biting ridicule of one of the cornerstones of Christian theology.   Wat hierdie ook bevestig is die standvastigheid van die Joodse geloof teen die oormag van die bestaan waarna vandag gekyk word duer 'n Christelike blik, wat die vraag laat opkom, is dit hoegenaamd moontlik om 'n bestaan sonder die Christelike kleur te kan sien. Die Rabbi's kon en bevestig Peter Schäfer hulle denke soos volg:    The Rabbi's counter the New Testament Passion story with its message of the Jews’ guilt and shame as Christ killers. Instead, they reverse it completely: yes, they maintain, we accept responsibility for it, but there is no reason to feel ashamed because we rightfully executed a blasphemer and idolater. Jesus deserved death, and he got what he deserved. Subverting the Christian idea of Jesus’ resurrection by having him punished forever in hell and by making clear that this fate awaits his followers as well, who believe in this impostor. There is no resurrection, not for him and not for his followers.    Hoofstuk twee bespreek Jesus as die seun en volgeling wat verkeerd uitgedraai het en eindig met 'n verhaal waarvan die betekenis in die vorige paragraaf al uitgelig is, naamlik dat beide Jesus en sy volgelinge geen opstanding sal ervaar nie.    The very fact that our talmudic text puts Jesus in this company can only have the purpose of having him share the destiny of his companions, namely to have no portion in the world to come. This, however, is anything but an innocent statement. To be denied an afterlife is bad enough, but to deprive Jesus, of all persons, an afterlife reveals quite a wicked sense of humor.   Die derde hoofstuk, bespreek Jesus as 'n ligsinnige student en word verwoord in die volgende verhaal:    Die voorval gebeur in 'n herberg op hul pad terug na Jerusalem. Aangesien die meester tevrede was met hoe hulle ontvang was in die herberg. Sy student is onder die indruk dat dit bedoel was as 'n kompliment van die (vroulike) herbergier en maak 'n neerhalende opmerking oor die onaantreklikheid van die vroulike herbergier. Die Meester is met afgryse vervul deur sy student se ligsinnige optrede en verban hom sonder verwyl. Hierdie bevestig nie 'n werklike historiese aspek van Jesus nie, maar wel die persepsies wat die Rabbi's oor Jesus huldig en word soos volg deur Peter Schäfer verduidelik en word 'n stuk dialoog weereens aangehaal om die ontleding in konteks te plaas:    He [Yehoshua b. Perahya] said to him [the student]: “Repent!”, (but) he answered him: “Thus have I learned from you: Whoever sins and causes others to sin, is deprived of the power of doing penitence.” The master said: “Jesus the Nazarene practiced magic and deceived and led Israel astray.”   We have seen already that Jesus was connected with Egyptian magic (reminiscent of the infancy story with the magicians coming from the East and the subsequent flight of Jesus and his parents to Egypt in the Gospel of Matthew); now we are in the center of Babylonia, the most ancient motherland of magic,and Jesus’ idolatry is identified as what many Babylonian Jews would have expected an idolater to do: to practice deviant or forbidden kinds of magic.   Hierdie beteken egter nie dat die magiese nie aanvaar was nie of beoefen was nie maar verwys na gesag en die mededing van verskillende tipes gesag en word bespreek in hoofstuk vyf aan die hand van die demone wat Jesus uitdryf het en in die varke verplaas en die gebruik van Jesus se naam om genesing te bring.    In other words, what we have here is an attempt to establish boundaries, to delineate Judaism by eliminating heretics—in this particular case clearly heretics belonging to a group that defined itself by its belief in Jesus of Nazareth. It is just shegaga—a mistake, an unfortunate error.Hence, our story ultimately conveys the message: this Jesus and his followers claim to have the keys to heaven, to use their magical power with divine authorization—but they are dead wrong! The fact that heaven accepts what they do does not mean that it approves of it. On the contrary, they are tricksters and impostors who abuse their power. The real power and authority still rest with their opponents, the rabbis.   Hoofstuk ses bespreek die teregstelling van Jesus en die feit dat in die totale Talmud daar net 'n enkele verwysing na die teregstelling van Jesus is en is die dialoog wat Jesus bespreek soos volg:    On (Sabbath eve and) the eve of Passover Jesus the Nazarene was hanged (tela'uhu). And a herald went forth before him 40 days(heralding):    Jesus the Nazarene is going forth to be stoned because he practiced sorcery (kishshef) and instigated (hissit) and seduced (hiddiah) Israel (to idolatry).    Whoever knows anything in his defense, may come and state it.    But since they did not find anything in his defense,they hanged him on (Sabbath eve and)14 the eve of Passover.   Ulla said: Do you suppose that Jesus the Nazarene was one for whom a defense could be made?    He was a mesit (someone who instigatedIsrael to idolatry), concerning whom the Merciful [God] says:   Show him no compassion and do not shield him (Deut. 13:9).   Wat is besig om te gebeur hier:    Yes indeed, the Bavli, (Babylonian Talmud) admits, Jesus was a Jewish heretic, who was quite successful in seducing many of us. But he was taken care of according to the Jewish law, got what he deserved—and that’s the end of the story.    Hoofstuk sewe en agt gaan ek verby, wat onderskeidelik die 12 apostels en Jesus se drie dae in die hel bespreek en wat die Rabbi's daarvan maak. Wat uitstaan van die disipels, is dat die Rabbi's aanvoer dat daar net vyf was en dat 12 eerder moet gesien word as 'n manier om die idee van die 12 stamme te probeer verwoord.    In hoofstuk nege bied Peter Schäfer sy opsomming en is dit waarmee ek afsluit en die belangrikste aspekte daaruit uitlig:    Our rabbinic texts do not preserve, and did not intend to preserve, historical information about Jesus and Christianity that can be compared to the New Testament and that throws new (and different) light on the New Testament narrative. It has long been accepted in most camps of New Testament scholarship (except for its fundamentalist and evangelical branches)that the New Testament is anything but a report of “pure” historical facts, of what has “really” happened—although, of course, this does not mean that it presents just fiction. Rather, it is a retelling of “what happened” in its own way or, more precisely, in quite different ways by its different authors.And it has been equally accepted by most scholars of rabbinic Judaism that the same is true for rabbinic literature, namely that the rabbis were not particularly interested in “what happened”—for such a historistic and positivistic approach they reserved the disparaging judgment mai de-hawa hawa (“what happened happened”)—but tell a story of their own: also, not just fiction but their interpretation of “what happened” in their peculiar and highly idiosyncratic way.    Hence, the rabbinic stories in most cases are a retelling of the New Testament narrative, a literary answer to a literary text.   Waar die teks die volgende aanspreek:    • Jesus the bastard.   • Jesus the bad son/disciple, guilty of sexual promiscuity   • Jesus the frivolous disciple who practices magic and becomes an idolater.   • the graphic and detailed description of Jesus’ execution   • Jesus’ disciples (as codes for his own destiny)• Jesus’ punishment in hell   Jesus kom regtig nie baie goed uit in hierdie vertelling nie, maar dit is 'n welkom teenmiddel  tot die Christelike inkleuring van die verhaal wat die Joodse oorsprong van Jesus totaal verbloem en die menslikheid van Jesus laat verlore gaan.    Dit moet onthou word dat die aard van Jesus was debatteer vir meer as 700 jaar en het ook veroorsaak dat die kerk geskeur het tussen die Westerse en Oosterse kerk.   

    Hierdie bevestig Jesus as 'n persoon wat funksioneer het in die Joodse tradisie, daarom dan my standpunt dat Jesus nie 'n herhaling van Horus is nie, maar 'n persoon van vlees en bloed wat weens die aard van die Joodse geloof en die kiem van die idee van 'n verlosser gesien was as 'n verlosser en hoe die historiese verloop van omstandighede 'n werklikheid geskep het wat vandag nie ontwyk kan word nie. 

    Baie dankie Wouter 

    (einde van aanhaling)  

    Die vetdruk daarin is my klem.  

    Ja, natuurlik het jy nie "Wouter Ferns" se boekdele voorheen hierbo gelees nie!

    Jy is egter welkom om "Wouter Ferns" ook as "vrotpap" daarvoor agter die smerige Chris Dippenaar aan te beaam.  

    Mag Jesus Christus onse HERE, self die bewys in 'n ieder se hart bewerk.

    Gelowige groete,

    Cornelius Henn

  • Neels

    Eerstens.  Dit traak my geensins hoeveel of hoe min response op my skrywes is nie.

    Tweedens:  Jy het nie 'n vinger geroer om enige dinkwerk van jou eie te doen nie, maar eenvoudig Wouter herhaal.

    Die oorspronklike tekse wat kamptig Jesus aanhaal is vanuit die Babiloniese tekse, honderde jare na Christus, en praat heel duidelik van iemand anders as die Bybelse Jesus.  Lees die OORSPRONKLIKE  tekse in:  "The (so called) Jesus Narrative In The Talmud"   http://www.angelfire.com/mt/talmud/jesusnarr.html.  Dit was juis vir F C Boot hierbo aangegee. Die persoon waarna afgelei word deur sekere geleerdes as die Bybelse Jesus te wees, het of meer as 'n honderd jaar, en in sekere dele minder as 'n honderd jaar na of voor die Bybelse Jesus gelewe.

    Nadat jy die OORSPRONKLIKE tekse gelees het, gee jou kommentaar daarop.

    Nou maat.  Wys ons jy kan jou eie kop gebruik, en antwoord my vrae as gevolg van jou eie navorsing.

  • CorneliusHenn

    ... en o ja Jaco Fourie, jou onderwerp hierbo is steeds absolute drek - ongeag die bestaan van 'n historiese Jesus al dan nie en welke ek goed of slegs is! ... dis gewoon 'n spul drek omdat enige kundige in die onderwerp jou gou op beide die bespotlike oorsprong van jou bron asook die kamstige inligting daarin sal wys ... daar is GEEN gesaghebbende bron of kundige op aarde wat jou oorywerige Christus/Horus redes en vergelyking om God te loën, sal beaam nie - nie eens Chris Dippenaar en "Wouter Ferns" had dusver nie! ... ja, jou smerige tjommie Chris Dippenaar het bloot net die een rookskerm na die ander gegooi om die aandag van jou bedrog te probeer weglei (bakhand onder jou loop magie kom staan en dit in sy slierte gestryk om substansie daaraan te probeer gee) ...  ja, tensy jy almal hier ("Wouter Ferns" en Chris Dippenaar ingesluit) kan verras en jy dalk naby die 100 kommentare met 'n gesaghebbende bron vorendag kom om jou stront te onderskryf - kom ons kyk maar ...

  • Neelsie

    Jy skryf:  " jou onderwerp hierbo is steeds absolute drek."

    Pleks om gedurig beledigende tussenwerpsels, soos hierbo, as antwoord te gooi,  bewys  jou stelling dat dit "drek" is.  Ek sal dit van jou verwelkom, want dan sal ek jou met beter respek, as tans, sal kan bejeen.

    Chris, F C Boot en Wouter het dieselfde onderwerp elk vanaf 'n ander oogpunt benader, wat vir die leser beter perspektief daaroor verskaf.  Jy inteendeel het alles met  jou beledigende tussenwerpsels die onderwerp net versuur, en daardeur die indruk geskep jou kennis is gebreklik. 

    Jy sê jy is 'n Christen, maar jou woorde spreek die teendeel.  Ander Christene op die web tree nie naastenby op soos jy nie.  Miskien moet jy aan die heilige Jakobus (St. James) se woorde ag slaan, nl."   

    “As iemand dink hy is godsdienstig, maar hy hou  nie sy tong in toom  nie, bedrieg hy himself. SY GODSDIENS IS WAARDELOOS.” Jak. 1:26.  “Uit dieselfde mond kom  lof en vloek, my broers,  so moet dit nie wees nie.  ‘n Fontein laat tog nie uit dieselfde oog vars en brak water uitborrel nie.” Jak. 3:10-ll.

  • CorneliusHenn

    Jaco Fourie, ek het lankal reeds in die tweede kommentaar my rede gedeel ... as jy my verwysing na jou  drek beledigend beskou, dink 'n slag na hoe beledigend jy omtrent ander se harte is wat jy so graag as leuens (versag) afmaak ...ek daag jou ook om enige plek op die hele Internet aan te haal waar ek seg ek is 'n Christen - ek is gelowig en Godsdienstig, maar ek nodig nie die etiket Christen nie ... die feit dat ek jou bedrog uitwys, maak my sekerlik ook nie beledigend nie ... dis geveins en skynheilig om aksionabele antagoniste soos jy se ondermyning en bedrog omtrent ander se geloof en Godsdiens saggies te streel ... en dan het jy duidelik vergeet hoe kru en kras jy die een aanslag na die ander op die Katolieke hier geloods het (om een of ander rede word my kommentaar nie geplaas waar ek jou platvloerse taal aanhaal nie) ... nee wat, as "Wouter Ferns" se konklusie van 'n historiese Jesus nie eens tot jou gedagte kon kom nie -dus, jou Horus /Christus vergelyk as leuens besef nie, dan is jou begrip modder ...

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top