Foto: Canva
Weersiens
“Lanklaas gesien!”
Lika suig aan die strooitjie.
Gerda skink tee.
“En?” vra Gerda.
“Ek het vir my seun gewag.”
“Dit was skielik?”
“Nee. Twee jaar.”
Die hotelkamer koud.
My aandete warm.
Roosterbrood.
Sap.
Ek het daarna gebid.
Vergifnis gevra.
Gesluk. Dit was gal bitter.
Gaan lê.
Weer wakker.
Hy het nie gekom nie.