Vincent

  • 7

Foto: Canva.com

Vincent 
Verf winterblou oor jou skilderdoek 
laat die aarde bloei in Namib-bruin 
olyfgroen verskroei in suurlemoen;

verkoel in skadu’s van blou, en bruin 
verdor ’n sonneblom se sombergeel 
en koring is soos ’n see wat dein

oor heuwels waar vrees in onweer speel. 
’n Impasto van die lewensgang 
waar raafswart sorge jou vrede steel.

In die kolk van onstuimigheid hang 
die môrester aan ultramaryn 
’n sterrekoor verhef ’n lofsang.

want God het tussen mense kom bly – 
uit liefde gelewe en gely.

  • 7

Kommentaar

  • Cobus Zietsman

    Inderdaad, elke vers weldeurdenk, elke strofe 'n bestuurde reis 'n entjie nader aan die klimaks van die einde. In geheel 'n onafhanklike avontuur in sy eie reg.

    Welgedaan, Cecilia.

  • Puik uitbeelding van Van Gogh se bekendste skilderye, lewe en lyding in lieflike en diep metafore. Welgedaan, inderdaad!

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top