Litnet

Foto: Canva.com

Terug tot niks 
oor my aandeel staan ek skaam 
in die verrotting van ons bestaan 
waar die mens 
soos ’n kers 
homself verteer om te leef 
deur sy hebsugtige dors 
met koolstofbesoedeling te les 
om dan 
wanneer dit te laat is 
en plantlewe vermoor is 
met bleek maer hande 
deur ’n koolstofkombers te smeek 
na versmoorde suurstof 
en dan 
met die troos van swymeldrank 
en ’n bedwelmde wil 
te knak 
te kwyn 
op te vrot 
en van die aarde te verdwyn 
met niks 
en niemand om te onthou wat daar was nie