Litnet

Foto: Canva

Stilswyende sonsak

Bloeiende sonsak  
Brekende wit lig  
Bring die einde aan die lang dag  
So sak die dag dan weg  
Verdowende veroordeelde staan die laaste lig tereg  

Môre is nog ’n lag,  
’n skeet, ’n pyn, nuut verag  
van huil tot roggel  
Seil tot ’n boggel  
wink die ewigheid met ’n koggel 

Kruip, loop, vier ons met goue stroop  
Trotse meriete vol van hoop 
Siel vir ’n laaste pennie verkoop  

Loop, hardloop, lang afstand gekwyn  
Vroeg môreson heeldag se skyn  
Donderwolk donker kleed: ’n Pant  
glinster met goud aan die rand se kant  

Skyn reg van bo met kop se skud  
sal brood verdien met ’n rollende drup  
Skreeuende stilte van die sonbesie  
Maak oop, note val uit die beursie  

Stadig kom weer: kruip, loop  
Dis afstammeling se hoop  
Selfde pad, selfde kruis by die huis  
Verdoem met skreeuende stilte aan einde se bewys  

Maar dan tog weer:  
loop, kruip!! ... met liggaam se krankige seer 

Reëndruppel bring   
Kleurvolle lig breek   
van korte duur  
Betaal die prys in die laaste uur   

Môre is nog ’n lag,  
’n skeet, ’n pyn, nuut verag  
Van huil tot roggel  
Seil tot ’n boggel  
wink die ewigheid met ’n koggel  

Bloeiende sonsak  
Brekende wit lig  
Bring die einde aan die lang dag  
So sak die dag dan weg  
Dowende veroordeelde ... Staan die laaste lig tereg