Hello
Onlangs was daar ’n brief gepubliseer hier wat Suid-Afrika beskryf het as ’n mafiastaat. Die bewering gemaak in daardie brief was gebaseer op die prys van koeldrank en die burgery se daaglikse brood en ’n misverstaan van padbou-konstruksie. Die Financial Times het ’n verslag publiseer, 3 November 2011 wat poog om ’n opname te maak van die huidige stand van sake. Die verslag kan hier gevind word.
Daar mag ’n beperking op die gratis artikels beskikbaar wees. Daarom word daar hoogtepunte uit die verslag hier aangebied. In die oorsig word aangedui dat die politiek van die land nou beleggers begin ontsenu:
What you are starting to see, especially from a foreign investor’s perspective, is that politics in South Africa matters. Whereas for years it didn’t, in the past year it has become an issue. If South Africa uses this [global] recession to build infrastructure capacity, it means you come out of it in an environment where they could actually get to 5 per cent growth. But it’s a question of using the opportunity. The problem is that the political environment is so messed up that no one is making decisions on critical variables.
Wanneer daar interne onstabiliteit in die ANC is, spoel dit ongelukkig oor na die staat en skep verdere onstabiliteit in die land. Die nasionalisering debat debakel is ’n voorbeeld daarvan.
In die tydperk na die 2008-ineenstorting het Suid-Afrika ’n miljoen werksgeleenthede verloor met ’n werkloosheidsyfer van 50% onder die jeug, dubbel die algemene syfer.
In konteks van bogenoemde werkloosheid en politieke gevegte in die ANC word die volgende geskryf oor die ekonomiese toestand van Suid-Afrika.
Economists have revised downwards their growth forecasts for the year, from about 3.5 to 3 per cent.
Terwyl die volgende ’n rol speel:
The poor performance is partly the result of the negative global outlook and external shocks. These included the rise in oil prices as the Arab spring spread across the Middle East, and the Japanese earthquake, which affected the delivery of goods to South Africa, particularly for its auto industry.
Is dit ook die berugte staak seisoen wat ’n verdere negatiewe impak tot gevolg het:
The strike activity and the damage to manufacturing has definitely been a big contributor to the slowdown in GDP in the second quarter and has fed into downward revisions. There could be a further downward revision, because we’ve got a lot of cost pressure hurting our consumer activity and the consumer is not taking credit to compensate.
Vergelyk die verwagte 3% ekonomiese groei met die hoop om ’n koers so hoog 7% te behaal.
The treasury’s target of hitting 7 per cent growth to reduce unemployment looks increasingly remote.
Die plan om die nodige werksgeleenthede te skep is gebaseer op die volgende gebiede: “Growth path identifying infrastructure, mining and agriculture ‘value chains’, the green economy, manufacturing and tourism as priority areas.”
Die volgende brandpunt is onderwys. “Angie Motshekga, basic education minister, has described the situation as a ‘crisis’.”
Uit ’n klas van 37 tienjarige skoliere is die verwagte verloop soos volg:
If Ms Machaba’s 37 pupils conform to the national average, 24 will drop out before completing high school. Just eight will pass the high school graduation exam, two or three of them with grades good enough to enter university. Die ouers kan nie werklik hulle kinders help nie, a.g.v “Parents, many schooled under the restrictive apartheid-era “Bantu education” system, are often unable to help, meaning homework is frequently undone”.
Die land het groter probleme as wat die prys van ’n blikkie koeldrank moet wees.
Baie Dankie
Wouter
Brief verkort. – Maggie