Litnet

Kan ons moraliteit en betekenis in die mensdom verander deur gewoon bedag te wees waaroor ons onsself wil kwel? 

Verseker ... gewis ... en dis presies hoe dit is ...
Voor ek finaal die afgrond in wil ek nog ’n berg klim, in die see swem, ’n reënboogvissie in die waters van rus gaan vang ... als saam met my vrou en my dogtertjie beleef ...

“He who fights with monsters might take care lest he thereby become a monster. And if you gaze for too long into an abyss, the abyss gazes also into you.” – Friedrich Nietzsche

Ja, dis waar; iemand wat gedurig teen monsters baklei moet sorg dra om nie self een te word nie. En as jy te lank in ’n afgrond staar, val die afgrond weg in jou.
 Sodra ’n mens iets wat wesenlik anders as jyself is te goed leer ken, word dit onvermydelik ’n deel van jou - ten goede of ten slegte - dit maak nie saak nie. Selfs net ’n stukkie daarvan is genoeg om ander betekenis in jou lewe te bring.
So strook Friedrich Nietzsche se spreuk hierbo eintlik met die tweesnydende swaard van vrye wil in ons lewe.
Ons is almal vry om besorg te wees waarvoor ons wil. Die drang in hierdie keuse bring ’n persoonlike en morele betekenis in elkeen se eie lewe mee.
Maar meer gereeld as andersyds kom daar gedurig onverwagte en onvoorsiene wendinge as gevolg van ons keuses. Dit op sigself beperk ons veronderstelde vryheid.
’n Aanmekaar gebaklei teen blinde wangestaltes skep die gevaar dat ’n mens self uiteindelik in een verander (’n totaal onbedoelde en natuurlike gevolg van dit wat ons wou).

Die mensdom is vol verhale van helde se optrede teen die een of ander openbare euwel of misstand of ter bevordering van ’n verdienstelike saak waar die genesing toe veel erger was as die siekte self.

Daarteen; dit baat nie om te omsigtig of behoedsaam te wees in ons keuse waaroor ons besorgd wil wees nie. Die vraag waaroor ons oor besorgd behoort te wees, ken ieder geval geen antwoord nie.
Als is sonder betekenis totdat jy self kies om jou daarmee te bemoei. Te veel gedagte aan enigiets is gewoon ’n keuse om ’n verslaaf te raak aan betekenisloosheid.
Watse sin het dit?

Ja, en so roof elkeen hulself inderdaad van die doel in hul kosbare bestaan.
Mag Jesus Christus ons Almagtige Lewende God, self ons van die bose verlos en ons harte vertroos.

Namaste!

Hindoe-, Moslem-, Joodse, katolieke en Boeddhistiese liefde,

Cornelius