Roger Scruton: The Philosopher on Dover Beach

  • 2

Roger Scruton is 'n veelskrywer wat reeds meer as veertig boeke gepubliseer het. Ek het drie van sy boeke gelees. Soos 'n mens kon verwag, kom jy herhaling in hulle teë. Pleks van nog van sy boeke te lees, het ek eerder 'n boek oor sy wysbegeerte gelees, want daarin kon ek kennis neem van Scruton-boeke wat ek nie gelees het nie. Ek verwys na Mark Dooley se Roger Scruton: The Philosopher on Dover Beach (London: Continuum Books, 2009). Hierdie boek is nie 'n biografie nie. Dit is 'n uiteensetting van die "major themes" (Kindle 119) waarmee Scruton hom besig hou. Hierdie boek moet nie verwar word met een van Scruton se eie boeke nie: The Philosopher on Dover Beach and Other Essays (1989). Die betekenis van Dover Beach vir Scruton is reeds toegelig (SêNet 9 deser). Dooley is ook die samesteller van The Roger Scruton Reader (2009).

Dooley, 'n Rooms-Katolieke Ier, is met Scruton, 'n Anglikaanse Engelsman, bevriend. Die voordeel is dat die teks as verteenwoordigend van Scruton se denke aanvaar kan word. As wat Dooley geskryf het nie deur Scruton goedgekeur is nie, is dit ten minste met hom uitgeklaar. Die gebruik van baie en dikwels lang aanhalings uit Scruton se geskrifte ("where possible, I let him speak for himself", K 122) is voor publikasie sekerlik deur Scruton goedgekeur. Dit kan immers die afset van Scruton se boeke bevorder of aan bande lê. Die nadeel van hierdie vriendskaplike opset is dat alles wat Scruton skryf, goedkeurend en onkrities deur Dooley aangebied word. Daarom is dit eintlik onnodig om duidelik tussen wat Scruton sê en wat Dooley sê, te onderskei.

Dwarsdeur die boek word daar met bv byvoeglike naamwoorde glad te veel pro-Scruton-heuning gesmeer. In sy nawoord het Dooley geen brieke meer nie. Hy noem dat Scruton, "the quintessential public intellectual" (K 2449), 'n verdere vier boeke in die pyplyn het. "In Scruton England has produced a true philosophical genius" (K 2455). "He seems to be the most sensible intellectual around" (K 2458). Daar word verwys na Scruton se "joyful wisdom" (K 2467), ens.

Scruton word voorgestel as 'n onapologetiese konserwatiewe en soos volg aangehaal: "There is 'no alternative to the day-to-day and nothing more truthful than simplicity. You can change things, improve things, criticise things. But the concepts that you use to formulate your goal will be delivered from a form of life that is shared, invariant and ordinary. To attack that form of life is to jeopardise the meaning of all that you say and do'"(K 57). Dooley: "If there is one single theme that unites all of Scruton's writings ... it is the affirmation of home, soil and settlement"(K 69). Dit gaan om die behoud van "our [dus Britse, spesifiek Engelse] inheritance" (K 79). "Human achievements are rare and precarious ... we have no God-given right to destroy our inheritance" (K 446].

Van fundamentele belang is persoonskap ("personhood", K 82) en wat heilig is. "Without the sacred, man lives in a depersonalised world: a world where all is permitted, andwhere nothing has absolute value" (K 91). "It is in and through a 'shared language, shared associations, shared history', or what he calls a 'common culture', that man realises himself and acquires a form of liberty worth the name" (K 98). "Scruton's vision derives from a deep wish to preserve the best of the West, thereby experiencing 'in reward, the experience of belonging'" (K 109).

"Multiculturalism ... dismisses Western culture" (K 1048). "Hence the academic Left's obsession with ... 'the Other' - meaning that which stands opposed to everything Western. It does not matter that many of these 'other' cultures are significantly more parochial, exclusivist, patriarchal and ethnocentric" (K 1051). "Scruton labels that disposition 'oikophobia' (as distinct from 'xenophobia'), by which he means 'the repudiation of inheritance and home'" (K 1055). In multikulturisme "the student is wrenched from his inheritance and deprived of his 'only hope of competing on equal terms'" (K 1138). Dit kom neer op sosiale ingenieurswese.

Telkens opper Scruton besware teen moderniteit se "disenchantment" en "the temptation of liberalism ... to wipe clean the slate of history, thereby eradicating from the world all vestiges of personhood and subjectivity ... the search for the 'really real' [bv in die natuurwetenskappe] extinguishes the sacred light of humanity" (K 138). Scruton beklemtoon dat mense, anders as diere, selfbewuste, morele wesens is (K 148). "To treat [man] merely as an object is ... an act of desecration" (K 157). In die natuurwetenskappe "you get causal explanations. In so doing ... you will destroy human meanings and reasons, without which the world is devoid of true sense" (K 161). Ons leef in 'n wêreld van verskynsels, van hoe dinge lyk, van hoe ons dinge sintuiglik ervaar, "the unscientific surface of the world, that place where we live and love ... where 'the seeds of human happiness are sown'" (K 503). "Science [is] destroying our spontaneous response to the surface of the world" (K 601).

"As rational beings, we are more interested in looking for the meaning of events, rather than their scientific causes" (K 243). "Words, smiles and gestures" is meer as net "movements of the flesh" (K 402). Wat vir die mens belangrik is, is dinge soos "love, duty, virtue and kindness" (K 405); almal dinge wat nie wetenskaplik bevatlik is nie. Wetenskaplike kennis is gedeeltelike kennis; kennis van slegs bepaalde aspekte van die werklikheid. Vir volledige(r) kennis moet die wetenskap met subjektiewe kennis, bv wat heilig is, geharmonieer word: "Nothing in the scientific view of things forbids the experience of the sacred" (K 408).

"Whereas the concepts of science have an explanatory function, those of philosophy attempt to convey meaning" (K 249). Philosophy consoles because it re-moralises the ordinary human world, and saves it from the culture of repudiation. Hence, its true aim in the contemporary context is ... 'a last-ditch attempt to re-enchant the world'" (K 291). "Philosophy consoles because it re-personalises the world of objects. It invites us to see the human subject as both sacred and free. Unlike other forms of life, the human self has the capacity to recall its past and project itself towards a future" (K 294).

Oor die 24-jarige Scruton se belewing in 1968 van die studente-opstand in Parys, skryf Dooley: "Thus began a lifetime defending the sacred from the poison of the profane, the beautiful from the ugly and the good from the wicked" (K 182). "The politics of the new Left is one of fanaticism. Its mantra is simple: 'All power in the world is oppressive, and all power is usurped. Abolish that power and we achieve justice and liberation'" (K 195). Dit kon neer op "opting for 'the easy holiday of destruction'" (K 198). "What resulted from this was a 'culture of repudiation'" (K 201). Wat hierdie linkses verwerplik ag, is die burgery, want "Western civilization is in essence bourgeois civilization" (K 207).

"We are left without certainties" (K 228). Wat as redding nodig is, is toepaslike filosofie, waarin standaarde vir smaak- en stylvolheid ontwikkel word. As beginpunt is geloof in die moontlikheid van 'n stabiele samelewing nodig. "The object of wisdom ... is to thoughtfully 'restore what has been thoughtlessly damaged' - that is, 'the ordinary human world'" (K 234). "Scruton believes 'it is from religious ideas that the human world, and the human subject who inhabits it, were made'. The most destructive effect of the culture of repudiation has been the attempt to peel away the traditional idea of personhood which is the bedrock of the religious worldview" (K 314). "God, for Scruton, is the subjectivity of the world" (K 427). "The world [is] that which is 'made in the image of humanity'" (K 449). Ons beeld van God en die wêreld wat ons ken, is deur die mens geskep. "While [religion] may not supply objective truth, it does however furnish us with 'complex allegories of the human condition'" (K 319). "The concepts of 'the holy and the sacred' ... endow the world of objects with a 'subjective' or 'personal' character" (K 337).

Kuns en religie is volgens Scruton ineengestrengel. Kuns is 'n vorm van heiligheid. "Art 'engages our sympathies without compelling any doctrine'" (K 924). Kuns is "the continuing human attempt not just to observe the world but to idealise and sanctify it, to make it into an object of reverence" (K 935). Kuns is deel van hoë kultuur waarvolgens ons moet lewe "'as if our lives mattered eternally' ... it is not accessible to every member of the tribe" (K 976). "High culture captures in abstract and symbolic form, the scared yearnings of the common culture" (K 980). "High culture emulates the redemptive function of religion by cultivating and expanding the individual's emotional range" (K 992).

"Aesthetics and conservative politics are directly linked ... both seek to fulfil man's primal longing for 'a lost experience of home' ... Scruton follows Hegel in believing that the true task of philosophy is to provide for the 'spiritually homeless, a promise of their proper home'" (K 1606). "For how else can a person become conscious of who he is and where he belongs, except through building, making and decorating that small patch of earth he calls 'home'" (K 1609).

"The purpose of education is not to pretend that all children are equally talented. For that will only result in stymieing the progress of the best, while giving a false sense of genius to the rest" (K 1150). 'n Skoolhoof word soos volg aangehaal: "If a school contains a disproportionate number of children for whom English is a second language (true of all Asian children, even those born here), or children from homes where educational ambition and the values to support it are conspicuously absent (ie the vast majority of West Indian homes - a disproportionate number of which are fatherless) then academic standards are bound to suffer" (K 2030). "The enormous variation within races" word onderdruk en verwring deurdat "every non-white is now officially 'black' ... This gross and offensive dichotomy has an obvious purpose: the creation of an atmosphere of anti-white solidarity" (K 2035).

"A culture without distinctions, criticism and judgement is no culture at all. It is simply the apotheosis of ignorance and mediocrity" (K 1153). "Both socialism and liberalism are, in the last analysis, egalitarian. They both suppose al men to be equal in every respect relevant to their political advantage" (K 1651). "The real 'source of social decline in our day lies in the tendency to mortgage our future for the gratification of those who are living now'" (K 1775). "As Burke rightly taught, we were not put here to pillage our inheritance. Still less 'have we the right to distribute all goods equally among the living, without regard for who deserves them, who owns them, or who will use them wisely and well'" (K 1778). "We have no right to exploit the social and moral ecology for our own short-term purposes" (K 1781). "The State ... 'is less interested in freeing people than in equalising them, less interested in upholding responsible choice than in extending its relief to the irresponsible'" (K 2330).

Hegel het identiteit as 'n produk van kulturele bewustheid beskou. Ter bestryding van multikulturalisme stel Scruton voor "integrating [all citizens] into a common culture of nationhood ... it is not blood which binds a people together, but their shared values, customs and institutions. Those are specifically cultural features which are inscribed across the surface of a nation" (K 2085). Scruton se ideaal is dus 'n nasiestaat. Dit verskil fundamenteel van 'n politieke opset "in which individuals do not see themselves as citizens ... but as 'members of an extended family', or as brothers and sisters" (K 2149).

'n Persoon kan nie 'n burger van 'n transnasionale regering soos die Europese Unie wees nie: "It is to scrape away the cultural topsoil from which territorial loyalty grows" (K 2219). "The ordinary people of Europe do not consider themselves citizens of the world, but are 'creatures of flesh and blood, with finite attachments and territorial instincts, whose primary loyalties are shaped by family, religion and homeland'" (K 2232). "Restoring that old sense of somewhere, that peaceful paradise we know as home, is the ultimate aim of Roger Scruton's political philosophy" (K 2293). "As he says, 'nowhere becomes somewhere when we settle there'" (K 2296).

Volgende keer skryf ek oor Scruton se Gifford-lesings.

Johannes Comestor

  • 2

Kommentaar

  • Hello, 

     
    Tot 'n groot mate is hierdie maar die gewone debat tussen "liberale" en "konserwatiewe" denke en kan dit aangevoer word dat dit huidiglik grootliks gebruik word om polemiek aan te blaas.
     
    Geskiedkundig word dit egter beskou as 'n nadraai van die Franse Rewolusie.
     
    Volgens Mark Lilla is die filosofiese onderskeid geformuleer ongeveer in die middel periode van die negentiende eeu, danksy die argumente van Edmund Burke.
     
    Na die Franse Rewolusie voer Burke aan dat wat werklik onderskeid bevestig tussen hom en sy teenstaanders was nie ateïsme versus geloof, of demokrasie versus aristokrasie, of selfs gelykheid versus hiërargie, maar eerder twee baie verskillende begrippe van die menslike natuur.
     
    Burke het geglo aangesien die mens gebore word in 'n funksionerende wêreld gevul deur ander, die samelewing of dan gemeenskap vereis dat die politieke bestel gesien moet word in konteks van die gemeenskap en nie die individue nie, wat slegs moet gesien word as die komponente van die gemeenskap waarin hulle funksioneer.
     
    Die mens as enkeling word dus ondergeskik aan die gemeenskap gestel, hierdie staan dan in kontras tot liberalisme wat persoonlike vryheid van die enkele mens erken en binne 'n wetlike raamwerk ondersteun. 
     
    Volgens konserwatiewe denke behoort die mens slegs aan 'n groep en het net identiteit as 'n lid van daardie groep. 

    Dit aan die leser gelaat om te oordeel of dit nog steeds aanvaarbaar is . 

    Wat is dit dan wat die konserwatiewes dan konserwatief maak is dat hulle sien die samelewing as 'n soort van die erfenis wat die huidige geslag ontvang en verantwoordelik voor is, dat daar dus verpligtinge is teenoor diegene wat die huidige geslag voorafgegaan, asook die wat nog gaan kom, die verpligtinge kyk beide vorentoe en agtertoe, en dat hierdie verantwoordelikheid neem prioriteit en voorrang bo die individu se regte.

    Kuns ook, sal dan resorteer onder die beskerming van hierdie erfenis en konserwatiewe denke

    Dit is byvoorbeeld hierdie tipe van denke wat Scruton toelaat om teen die toestaan van huweliksregte vir homoseksuele persone teen te staan en nie werklik wil toelaat dat die Anglikaanse Kerk vernuwe nie.

    Die tradisie is belangrik en moet ten alle koste beskerm word.   

    Tesame hiermee word dit aangevoer in konserwatiewe denke dat hierdie erfenis (slegs) suksesvol sal wees indien dit volgens 'n stadige tempo sou geskied in konteks tot die veranderings en ontwikkeling in die gewoontes en tradisies van die gemeenskap wat dit kan bring en nie deur radikaal eksplisiete politieke aksie teweeg gebring moet word nie. 

    Dit is hoekom die studente revolusie van 1968 so 'n skok vir Roger Scruton was en sal dit goed wees indien dit kon bepaal word wat Scruton se reaksie op die 'Arabiese Lente' sou wees. 

    Beter die onderdrukking as wat 'n radikale bevryding sou wees? 

    Ten spyte van die konteks geskets word dit ook argumenteer dat konserwatiewe denkers wat gevorm is deur Burke is nie vyandig as sodanig teenoor verandering nie maar wel teen optrede en argumente of dan leerstellings asook beginsels wat deur middel van geweld bestaande beginsels en instellings wil verander. 

    Waar geweld beskryf word as 'n fisiese opstand, wat geweld kan insluit, asook denke wat radikale uitdaging bied tot die aanvaarde norm. 

    Wat sou Scruton se denke oor apartheid wees? 

    Aaangesien 'n vorige skrywe aangedui het, die gewone kritiek is nie geopper nie. 

    Om regverdig te wees was die vrees vir Burke in konteks van die Franse Rewolusie en dan huidiglik vir die konserwatiewe denker dat hierdie tipe van opstand die geleentheid skep vir despotisme en is dit prysenswaardig vir 'n liberale persoon soos myself dat dit nie net gaan oor die verdediging van die bevoorregte erfenis, tradisies en wat ook ondersoek kan word, klas.

    Die teenpool hiervan is dan natuurlik die idee van liberalisme en word soos volg opgesom aan die hand van Mark Lilla se uiteensetting. 

    Filosofiese liberalisme vind sy oorsprong in die godsdiens oorloë, alhoewel die term eers heelwat later gebruik word as 'n aparte ideologiese denkrigting tot en met dit uiteindelik gebruik word deur die Spaanse konstitusionaliste in die vroeë negentiende eeu. 

    Hierdie agtergrond bied dan die grond waarop die stryd met konserwatisme plaasvind en liberalisme uiteindelik dat duidelike ideologiese oogmerke begin formuleer. 

    Klassieke liberale denkers soos John Stuart Mill, in teenstelling met die konserwatiewes, gee individue voorrang bo die samelewing, op antropologiese sowel as morele gronde.Liberale denkers aanvaar dat gemeenskappe word gevorm en gedryf deur menslike vryheid, dat alles wat die huidige samelewing erf, ter enige tyd verander kan word deur die vryheid van menslike optrede.

    Hierdie aanname, meer as enige ander, vorm dan die grondslag van die liberale temperament.

    Hierdie vryheid en geleenthede wat die skeppende verandering van die samelewing se norme en uitlewing moontlik maak, laat liberale denkers die oproep en beroeping tot tradisie en erfenis bevraagteken aangesien dit dikwels gebruik word of dan die gevaar daar stel om bevoorregting en onreg te verdedig en aan die hand van konsertiewe denke af te dwing.

    Indien hierdie konflik tussen konserwatief en liberaal verstaan word en dit duidelik gesien kan word aan watter kant Scruton staan is die intellektuele onderbou van Scruton redelik eenvoudig en kan die argumente tot 'n groot mate voorspel word aangesien dit sal funksioneer in die konsertiewe raamwerk. 

    Soos alreeds gesien, die individu is slegs 'n onderdeel van die gemeenskap en die erfenis, gewoonlik dit wat as ('die beste wat gedink en geskryf is' - Matthew Arnold tipe) moet beskerm word en oorgedra word aan die volgende geslag. 

    EL James staan nie 'n kans teen Henry James of Hip Hop Jam Poet teen Matthew Arnold se 'Dover Beach' nie. 

    Tradisie, jy sien.

    Laat dit darem ook nie beweer word dat liberale denke is 'n geval van, laat alles maar gaan nie, of dan 'gods water oor gods akker nie'.

    Die nodigheid vir beperkings word aanvaar, maar voer aan dat dit gebaseer moet wees op beginsels wat 'verhewe' is bo spesifieke samelewings en gebruike. Beginsels is die enigste wettige beperkings op die samelewing se vryheid.

    Dit beteken skel terme soos 'gelykheid, 'vryheid', en te verseker dat ongelykheid in welvaart en geleentheid nie die norm word nie, maar dat 'n samelewing daar gestel word wat dit vir die burgers van die land moontlik kan maak om 'n goeie bestaan te kan maak. 

    Dit veronderstel nie 'n welsynstaat, maar laat tog toe dat daar 'n sosiale ondersteuningsnet is om te keer dat mense nie deur die krake val en in Suid-Afrika is die uitdaging soveel groter aangesien geskiedkundige bevoorregting 'n erg ongelyke samelewing geskep het en die armoede rampspoedig sou wees indien daar nie gepoog was om 'n tipe van ondersteuning aan die bevolking te bied nie. 

    Die armoede is nog steeds rampspoedig en moet drasties aangespreek word. 

    Om af te sluit daar kan aangevoer word dat die argument tussen die liberale en die konserwatiewes is in wese 'n rusie oor die aard van die menslike wesens en hul verhouding tot die samelewing. 

    Dit word as vanselfsprekend aanvaar dat almal nie eerste sal staan in die klas nie, hetsy skool of universiteit, maar moet skole funksioneer met die veronderstelling dat almal nie 'n kans gegun moet word en ontwikkel moet word, of word dit net aanvaar dat skoliere wat aan 'n sekere stereotipe voldoen, verdoem is.

    Met die opmerking van 'this gross and offensive dichotomy has an obvious purpose: the creation of an atmosphere of anti-white solidarity" is Scruton nie meer net 'n konserwatiewe denker nie maar gaan oor na die reaksionêre en kan dit aangevoer word van Scruton se denke deur hierdie reaksionêre denke gekleur word.

    Dit is die aspek van Scruton se denke waarteen gewaak moet word en teen getoets moet word.

    Dus nie altyd die diep filosofiese denker nie maar 'n heel algemene reaksionêre denker wat die verlies van die verlore paradys sonder ophou betreur. Waar almal wit is, so kom dit voor, die kuns, kultuur en erfenis geniet wat hy geniet en heteroseksueel is en waar homoseksuele persone uitgesluit word. 

    Dalk is dit maar net om debat te ontlok en vir die skokwaarde, maar met die intellektuele onderbou is Scruton se denke verbasend voorspelbaar.

    Vir die rekord, paradoksaal het ek nog altyd 'gehou' van Scruton, hy hom kom so wys oor en het 'n pragtige stem en kan hy baie 'mooi' praat oor die verwantskap tussen liefde en godsdiens en het dit 'n diep indruk op my gemaak, toe ek dit die eerste keer gehoor het en sal die skakel daarvoor plaas 'n bietjie later. 

    Baie dankie

    Wouter
  • Comestor, 

     
    Dan soos verwag, die Gifford-lesings is op pad en die boek is nou al 'n lang ruk in my Kindle wenslys. 
     
    Tot dan,
    Wouter
  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top