Rockbottom

  • 9

Rockbottom

Dalk moet elke mens
’n leë dam in die oë gaan kyk;
een waarin vervloë
se (nóú) naakte bome staan.
’n Dam wat sonder asem is,
waarin wit stof soos ’n wasem is
wat uit waterlose bodems
van droë riviere slaan.

Miskien moet elke mens
kaalvoet teen ’n wal afloop
(een waarop jou spore
in die growwe sand verdrink)
en strompel oor die duine –
verby stomp- en klippetuine
tot waar die laaste plasse
in die aard se kors versink.

Ek dink ’n mens moet weet
hoe droogte op sy felste lyk;
jy moet die vlam kan voel –
hoe dit skroei teenaan jou lyf.
Ek weet ’n mens moet soms
’n leë dam in die oë kan kyk –
een wat ongenaakbaar
’n hunk’ring in jou siel vasskryf.

*

Want ’n dam wat vol van water is
verruk nie met dieselfde krag nie.
En ’n hart wat nooit die dors leer ken nie,
sal ook nóóit na laafnis smag nie.

  • 9

Kommentaar

  • Avatar
    Adri Weilbach

    Mal hieroor en die dieper betekenis. Hou ook van die herhaling van "miskien". Dit heg die strofes saam en die rympatroon is effe weggesteek. Lekker ritmiese verse en heel singbaar.

  • Ek leef myself in die beeld wat jy skilder met jou woorde! En hoe verder ek lees, hoe meer ervaar ek die emosie agter die beeld. Ongelooflik. Waar kan ek nog van jou gedigte kry behalwe op die webtuiste? Digbundels?

  • Reageer

    Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.


     

    Top