Litnet

Philip Larkin
vir Heleen Louw

omring deur vroue
die vermaak ruimskoots
deur die lewe begroot

ontgogeling
dra jy soos ’n grys snyerspak
op jou swart dikwielfiets
nie soekende nie
altyd die besoeker

jou ma sterf

bloedloos
skoon
trek die heilige Teresa
haar lem tussen jou ribbes uit

jou sielsgenoot trek by jou in
saam
trek julle die deur agter julle dig
uitgelewer aan die ander dors

die tweede viool
stuur jy (voorlopig) weg
met ’n paar kwetsende woorde
as antwoord op ’n reguit vraag

sy is streng Rooms-Katoliek
en bly in jou testament steeds onbenoem

jou sekretaresse Betty
die nimlike sy
gewoond aan bevele

skeur na jou dood
die bladsye uit jou dagboeke
by die handvol uit

toegewyd  gefokus
stoot sy die wit vrugvleis
stuk vir stuk deur ’n snippermasjien

stap na die staatsdiensstaalkas
in ’n kantoor in Hull se biblioteek
maak oop die deure

op die rak
dertig rûe waar moontlik
volgens jaartal gerangskik

neem een in jou hande
slaan die buiteblaaie oop
’n boek psalms
takseer die gewig
vergewis jouself
van die tekstuur op jou palms

want dit is hier, meneer Larkin
vanuit jou oeuvre se sepiafotografie
waar die luiperd
met kragtige heupe vaartbelyn
geruisloos die leser bespring