Die tweede weergawe van Human & Rousseau en LitNet se Nuwe Stories 2014-kortverhaalwedstryd.
Een, twee, drie, blok myself
Dis Vrydag. Wanneer die klok lui vir huistoegaantyd, spartel ons om ons tasse te pak en te hardloop na ons wagtende ouers in die warm gebakte karre. Almal, behalwe dié van ons wat agter moet bly vir middagstudie. Ons is dié wie se ouers nie die voorreg óf geld het om ’n oppasser tydens werksure te hê nie. Ons “agtergeblewendes” stap met ons sportsakke badkamers toe en ruil ons warm, lelike skoolklere vir koel, gewone klere.
Ma se altyd: “Dogtertjies moet altyd netjies wees en moet hulle broeke tot by die naeltjie optrek.” Dit is partykeer nie lekker nie, maar ons het geleer ons moet nooit stout wees teenoor ons vader en moeder nie. Al stout wat ek doen, is om nie my klere mooi op te vou nie. Dan lyk ek baie deurmekaar . . .
Juffrou is baie kwaai as die seuntjies by ons badkamers inloer. Ons verstaan nie mooi hoekom nie, maar hulle sê dis ’n baie lelike sonde. Partykeer kyk Christelle, my beste maatjie, baie lank en snaaks na my as ek my klere uittrek. Nadat ons aangetrek het, sit ons langbeen in die son en eet. Ek en Christelle sit altyd styf teen mekaar. Christelle hou daarvan om partykeer haar hand op-en-af teen my been te vryf.
“Nee man!” Ek lag. “Dit kielie.” Sy ruk vinnig weg.
“Ag man, jy is sommer simpel, dit kielie my nooit as . . .” Ek weet nie hoekom sy altyd so kwaad word nie. Ons eet dan net in stilte verder aan ons broodjies. Daar is amper nooit iets lekker om te doen voor studie nie. Dit is lekker om “Kat-en-muis” by die afdakpale te speel, maar Christelle raak altyd kwaad vir die seuns.
“Ek sê vir jou, Lize, die seuns is sommer stupid!” Sy klap haar tong en mompel iets oor ordentlike mans. “Dit is beter om alleen te speel.”
Ons gunstelingspeelplek is by die graad-seweboom. In skooltyd mag ons nie daar naby gaan nie. Die graad sewes haat ons kleiner kinders. Veral ons graad viers. Maar na skool is ons vry om te speel waar ons wil.
“Ek het gesien dat hier weer lekker gevry word agter die boom.” Die sewes se boom is ver uit die onderwysers se pad en hulle moet baie naby kom om te kan sien wat daar agter gebeur.
“Wat is vry?” Christelle weet van baie goed wat ek nie van weet nie.
“Ai, Lize, jy is so dom.” Sy loer om die boom en kom staan teenaan my. “Dit is amper soos soen.” Haar groen oë kyk reguit vir my. “So ...” Sy lê vorentoe en soen my, haar tong gaan binne in my mond. Ek stamp haar weg en vee my mond af.
“Sies man, dis gross!” Sy begin weg draf.
“Jy wou weet wat vry is.” Sy stop en wink my nader. “Kom die klok het gelui en ou Geeloog is vandag hier.” Ons hardloop vinnig klas toe, want Juffrou Lizaan, of Geeloog, is vreeslik kwaai.
Ons twee sit heel agter in die klas op ’n dubbelbank. Christelle teken alweer terwyl ons eintlik huiswerk moet doen. Sy staar na die prente teen die muur en teken dan weer. Enige iets– solank sy nie huiswerk hoef te doen nie.
“Ag, my ma raas tog nooit met my nie,” sê sy toe ek fluister dat sy haar huiswerk moet doen. Ek sukkel alweer met my Wiskunde en dink hard wat ek moet doen.
My bene ruk toe ek ’n hand teen my “plekkie” voel. Juffrou kyk op en Christelle vat vinnig haar hand weg en gaan dadelik weer aan met haar prentjie. Nou moet ek weer van vooraf tel, dit maak my sommer vies.
“Ek moet vir jou iets wys,” fluister sy in my oor. Ek tel.
Juffrou begin haar goed in haar mandjie te pak. Nou is dit amper vieruur en tyd om te loop.
“Kom!”
Die son maak my moeg, maar ek loop tot by haar.
“Wat wil jy my wys?” Ek is baie nuuskierig.
“Kom ons gaan na die boonste badkamer toe.” Christelle vat my hand en trek dit, maar ek staan stil.
“Ons mag nie daar ...”
Sy klap haar tong en trek net harder aan my arm. “Niemand sal ons sien nie.”
Ons hardloop en spring die trappe twee-twee op. Anders brand die lawa ons – so speel ons. Christelle stoot die deur agter ons toe. Dit is donker binne, net ’n sonstraaltjie skyn by die venster in, genoeg om te kan sien. Christelle gaan sit op die koue vloer, met haar rug teen die muur.
“Kom sit hier langs my.” Sy fluister. Ek skuif langs haar in.
“Hoekom fluister ons?” Ek giggel.
“Want dit is ’n geheim, stupid.” Sy is weer kwaad. Die zip van haar sportsak maak ’n lawaai toe sy dit oop trek. Sy grawe onder haar skoolklere. Ek sit bietjie nader, ek kan nie wag om te sien nie. Sy haal ’n kaal pop uit. Ek lag, sy druk my mond toe.
“Haai, kyk!” Ek wil vat, maar sy ruk die pop weg.
“Moenie so hard lag nie, Lize.” Sy hou die pop weer nader. “Sien jy, dit is ’n seuntjiepop?”
Ek kyk weer na die snaakse wurmpie en eiertjies tussen die pop se bene. “Waar kry jy dit?”
Sy druk die pop teen haar vas. “My oom het hom vir my gegee.” Christelle lig die pop op nader aan my gesig. “Hierdie,” en sy druk met haar vinger tussen die pop se bene, “is sy voël en dis waar babatjies uitklim in jou maag en dan groei jou maag groot.”
Ek skuif effens van haar weg. “Sies man.”
“Onthou jy mag vir niemand sê nie. My oom sal kwaad wees as ek vir iemand sê.” Ek knik net.
Daardie aand droom ek van klein babatjies wat uit die pop se “voël” klim en gaatjies in my maag byt om in te klim. Gelukkig roep Ma my wakker.
Voor skool staan en wag ek vir Christelle by die kleinhekkie. Haar ma lyk weer of sy net so vuil uit die bed geklim het. My ma sou sê: “Daar draai ’n donderwolk om daardie kind se kop.” My maatjie lyk baie kwaai.
“Môre Chrissi.”
“Ek het ’n nuwe woord gehoor die naweek.” Sy loop net aan sonder om te groet.
“Watse woord?”
“Seks,” fluister sy.
“Nou wat beteken sek . . .” Sy druk haar hand vinnig en hard oor my mond. “Vir wat moet jy altyd so hard praat?”
Ons loop saal toe. “Ek sal jou na skool gaan wys.”
“Ag, sê my nou toe.” Die prefek langs my maak my kwaai stil.
Ek kan nie luister wat Meneer als sê nie; ek wil net weet wat die “seks”-woord beteken. Christelle weet altyd van baie snaakse goed. Sy sê haar oom leer haar. Ek draai na haar, trek my lip lank af en sit my hande voor my bors om haar te smeek. Sy skud haar kop en wys met haar vinger dat ek stil moet bly.
Die hele tyd in die klas probeer ek haar vra.
“Asseblief sê my!”
“Nee, ek moet jou wys.”
Pouse probeer ek weer, maar sy wil nie vir my sê nie.
Nog ’n uur, nog dertig minute, en eindelik is dit huistoegaantyd.
“Uiteindelik!” Ek gooi my tas voor die klas neer. “Gaan jy my nou sê?”
“Ek kan jou nie hier sê nie. Kom ons gaan boonste badkamer toe.”
Ek giggel weer, my maag laat my snaaks voel. Christelle vat drie van die asblikkies en sit dit voor die deur neer.
“Sodat ons kan hoor as iemand inkom.” Ek voel bietjie stout.
“Trek uit jou rok en jou broekie.” Sy begin self haar rok losmaak.
“Hoekom?”
“Wil jy weet of nie?”
“Ja,” mompel ek, want ek wíl weet!
Ons rokke lê op die vloer. Hoendervleis is regoor my lyf. Dis koud. Sy trek eerste haar broekie uit, my oë kan nie help om te kyk nie. Stadig trek ek ook my broekie uit. Nou weet ek, ons ís stout.
“Sit op die vloer.” Sy wys waar. “Met jou rug teen die muur.” Ek wil nie. Sy kom nader. Ek gaan sit. Die koue vloer laat my weer hoendervleis kry.
“Buig jou bene sò.” Sy lig self haar bene om vir my te wys. Ek kry skaam en is dors. Christelle skuif nader aan my. Sy sit kruisbeen tussen my oop bene.
“Nou gaan ek jou wys hoe is seks.” Sy kyk vinnig om na die deur. My boude voel snaaks van die koue.
“Ek het nie ’n voël nie, maar ek gaan sommer met my vinger wys.” Sy hou haar middelvinger op. Sy buk met haar rug laer af en druk hard op die ertjie wat by my “plekkie” uitstaan.
“Hey . . .” My mond maak self die geluid, my lyf ruk. Christelle lag.
“Toemaar, ek het ook die eerste keer toe my oom my gewys het geskrik.” Ek kan nie praat nie. Sy begin klein vinnige en harde sirkels om my ertjie te maak. Ek voel baie snaaks. My keel maak weer ‘n snaakse geluid.
“Nou gaan ek eers stop voor dit te laat is.”
Ek wil vra te laat vir wat, maar toe haar vinger in my piepiegaatjie gaan en haar ander vingers styf teen my druk, skree ek.
“Shut up man!” Sy kyk kwaad na my. “Jy is mos nie ‘n baba nie!”
Ek bly stil en voel hoe haar vinger vinnig in en uit my gaaitjie beweeg. Sy haal skielik haar vinger uit. Dankie tog sy is klaar, ek sug. Maar sy haal ’n pers uitdraaikryt uit haar sak.
“Wat maak jy met . . .”
“Sjuut!” Sy vat die uitdraaikryt, draai die kryt op sy langste uit en druk dit so hard en vinnig in dat my rug krom trek. Dit voel of ek wil piepie. Sy hou aan en aan. Vinniger en harder. Die studieklok lui, maar sy hou nie op nie.
My lyf ruk snaaks en ek voel iets warm tussen my bene uitkom. Ek haal vinnig asem en my hart klop hard.
“Dit is seks.” In haar oë is iets anders, wat ek nog nooit daar gesien het nie. “Kom ons moet klas toe gaan.” Sy staan op en trek haar klere aan.
“Maar onthou, môre is dit jou beurt om my te seks . . .”
Lees die eerste weergawe van "Een, twee, drie, blok myself"
Lees die eerste keurverslag oor "Een, twee, drie, blok myself"
Terug na die lys Nuwe Stories-kortverhale: Tweede weergawe
Teken in op LitNet se gratis weeklikse nuusbrief. | Sign up for LitNet’s free weekly newsletter.